استرس و اضطراب بیشتر و تنفر از بیرون رفتن؟

سلام
معمولا این مشکل به دلیل اختلال متابولیسم قند و چربی است.
مثل قند مرزی یا چربی پایین.
بهتر است به روانپزشک مراجعه کنید.

سلام.
دوست عزیز؛
واکنشی که توصیف می کنید بیشتر شبیه پاسخ‌های شدید اضطرابی و بدنی در موقعیت‌هایی است که در تعارض
قرار می گیرید حالتی که بدن به جای دفاع یا بیان موثر، وارد وضعیت یخ زدگی می شود و با لرزش، بی حرکتی و حتی از دست دادن کنترل‌های جسمی خودش را نشان می دهد.
این وضعیت معمولا ریشه در تجربه‌های تنش زای قبلی، حساسیت بالای سیستم عصبی و گاهی خاطرات حل نشده هیجانی دارد و به همین دلیل با اراده یا توصیه ساده برطرف نمی شود.
پیشنهاد می‌کنم حتما برای شروع روان درمانی تخصصی اقدام کنید، به ویژه درمان‌های متمرکز بر تروما و تنظیم هیجان، چون این روش‌ها کمک می کنند بدن و ذهن دوباره احساس امنیت را یاد بگیرند، واکنش‌های یخزدگی کاهش پیدا کند و کنترل شما در موقعیت‌های بحث و تعارض بیشتر شود.

سلام
وقت بخیر
آنچه شما تجربه می کنید؛ برونداد تفکر ایستا و سبک زندگی ناسالم شماست
حتما به یک روانشناس بالینی مراجعه کنید؛ ابتدا پیشگیری نزد متخصص مرتبط داشته باشید؛ در صورت نیاز ایشان شما رو به متخصص داخلی ارجاع خواهند داد.
موفق باشید

دوست عزیزم،
اول از همه بابت این لحظات سخت که تجربه کردی، عمیقا همدردم.
اینکه در شرایط دعوا یا تنش بدنت اینطور واکنش نشون میده، نشانهی ضعف یا «دیوانگی» نیست؛ نشانهی اینه که سیستم عصبی تو تحت فشار طولانیمدت، یه جورایی «خاموش» یا «فریز» کردن رو یاد گرفته.
بدن تو دارد از خودش دفاع می‌کند، نه اینکه تو «مقصر» باشی.
واکنش «یخ زدن» یا فروپاشی در لحظهی تنش، یکی از پاسخ‌های طبیعی بدن به ترومای مکرر یا اضطراب شدید است.
این که در کودکی یا نوجوانی، در دعوا با برادرت این اتفاق برایت افتاد، احتمالا یک نقطهی بسیار تلخ و شرمآور در ذهنت حک شده.
اما واقعیت این است که آن لحظه تو شرمنده نیستی؛ تو تحت فشار غیرقابلتحملی بودی و بدنت به شکلی ناخواسته واکنش نشان داد.
اگر این حس شرم هنوز با توست، بدان که تو گناهی نداشتی.
اگر کسی آن اتفاق را دیده بود و تو را مسخره کرد، آن فرد نادان بوده، نه تو عیبدار.

با سلام،
علائم شما ناشی از ان است که احساس بی پناهی و تن‌هایی می‌کنید، محیط اطراف (خانواده و دوستان و) این پیام را به شما داده که دوست داشتنی نیستید و بار‌ها تحقیر و توهین را تجربه کرده اید و برای هرکاری تذکر گرفته اید فرصت یادگیری و جبران اشتباهات طبیعی دوران کودکی را نداشته اید در نتیجه با اضطراب زیاد بزرگ شده اید که اگر اشتباه کنم چه می‌شود؟ خانواده من را تنبیه می‌کند و بار‌ها با شما قهر‌های طولانی مدت و زفتار‌هایی از این دست شده نتیجه رفتار گذسته انها این است که شما اولین نشانه ناراحتی یا اخم انهارا که می‌بینید بدنتان کورتیزول که هورمون استرس است زا ترشح کرده و یا دعوا می‌کنید و یا فرار و چون نمی‌توانید در چنین مواردی از خودتان دفاع کنیدواحساس می‌کنید کهبهشما حمله شده، بدنتان واکنش‌های طبیعی به ترس شدید مانند ان حادثه را نشان می‌دهد.
شما در تمام زندگی شکست خورده اید و یک موفقیت کوچک برایتان خوب است مثلا ببینید چه کاری را خوشتان میاد انجام دهید لازم نیست خیلی خاص باشد مثلا کشیدننقاشی یا درست کردن کاردستی، شناخت علائق و توانایی‌ها، افزایش اعتماد به نفس و اقداماتی مانند این‌ها می‌تواند برای شروع خوب باشد به روانشناس و روان پزشک مراجعه کنید

سلام.
وقتی دعوا یا تنش پیش میاد، بدن می تونه سه تا واکنش نشون بده: دعوا، فرار و حالت یخ زدگی یا فریز شدن که معمولا براساس ادراکی که از موقعیت داریم و تجربیات گذشته براساس یکی از این موارد واکنش نشون میدیم.
درصورتی که اضطراب تون محدود به چنین موقعیت‌هایی هست درمان‌های مبتنی بر هیجان و طرحواره درمانی کمک تون می کنه

سلام.
حالاتی که در این موقعیت‌ها تجربه می کنید نشان دهنده تجربیات تلخی است که در گذشته داشتید و اصلا نشان دهنده ضعف نیست.
اضطراب شما در این موقعیت‌ها نشان دهنده اهمیت بسیار زیاد دعوا و جر و بحث برای شماست به گونه ای که وقتی نشونه‌های آن را حس کنید دچار اضطراب شدید می شید و ممکنه روی به رفتار‌های اجتنابی مثل بیرون نیمدن از خونه بیارید که خود باعث تداوم اضطرابتون می‌شه.
رواندرمانگر با رویکرد طرحواره میتونه در آگاهی و درمان این موضوع به شما کمک شایانی کنه.
پیروز باشید