وسواس شدید در تصمیم گیری برای فرزند دار شدن؟

بنده یه پسر ۷ ساله دارم که فلج مغزی ۴ اندام هست. از طرف خانواده به شدت تحت فشار هستم که فرزند دوم و بیارم ولی اصلا علاقه ای به بچه دار شدن ندارم .هزار جور ترس و وسواس میاد سراغم البته ترسم به خاطر سلامت به دنیا اومدنش نیست چون پسرم هم بیماریش ژنتیکی نیست و در اثر حادثه زایمان دچار مشکل شده. نمیدونم چیکار کنم میترسم بچه بیارم پشیمون بشم
1
سلام
بهتر هست که باید مشاور خانواده مشورت کنید و به صرف اینکه دیگران شما رو تحت فشار قرار بدن یا اینکه شما مقاومت کنید تصمیم نگیرید.
0
سلام و درود
تصمیم برای بچهدار شدن، حق شخصی توست، نه وظیفه خانوادگی.
پیشنهاد میدم که گفتوگو با مشاور برای روشنسازی ارزش‌ها، ترس‌ها و نیاز‌های واقعیات، میتونه به انتخابی آگاهانه، آزادانه و بدون فشار کمک کنه.
تا اون زمان، لطفا خودت رو بابت تردیدت سرزنش نکن
0
سلام
و نور.
ترست رو می پذیرم و درک می‌کنم و بنظرم خیلی با احتیاط باید همه جوانب فرآیند رو سنجید و تصمیم گرفت.
با همسرت مشورت کن و با روانشناس کانکت بشین که چگونه از اول کار، پیشگیری آسیب‌ها رو در نظر بگیرین تا فرزندتون سالم باشه و هم بتونین به فرزند قبلی هم رسیدگی کنین
0
سلام.
با حفظ ارامش از توصیه‌های دکتر متخصص بهره بگیرید.
0
تو حق داری نخوای بچه دوم داشته باشی.
فرزند اولت نیاز‌های خاصی داره که باعث می‌شه فشار روانی و جسمی زیادی روی دوشت باشه.
ترس و بی میلی ات نسبت به فرزند دوم طبیعیه.
فشار خانواده نباید باعث تصمیم گیری بشه؛ چون در نهایت این تو هستی که باید با اون تصمیم زندگی کنی.
تا زمانی که احساس رضایت درونی و آمادگی کامل نداری، تصمیم به بچه دار شدن نگیر.
تو یک مادر خوب هستی، حتی اگر فقط یک فرزند داشته باشی.
0
سلام.
دوست عزیز ترس لز بچه دار شدن ریشه در خاطرات آسیب زای تولددشوار فرزند اولتون دارد.
این ترس از آسیب دیدن جنین باعث کنارگیری و اجتناب از بارداری مجدد شده است.
با اجتناب کردن از واقعیت شما از یه تجربه آسیب زا محافظت می کنید، فرصت یه تجربه مثبت داشتن فرزند دوم را اجتناب می کنید.
توصیه می شود در کنار مشاوره با پزشکان و اطمینان از عدم ریسک فکتور‌های ژنتیکی و زیستی با راهنمایی روانشناس در زمان مناسب اقدام به بارداری کنید.
0
سلام.
دوست عزیز؛
احساس شما کاملا قابل درک است.
تجربه سخت شما در تولد و مراقبت از فرزند اول و ترس عمیق نسبت به فرزند دوم، نشانه بیاحساسی نیست.
بلکه نشانه حساسیت بالا، بار مسئولیت زیاد و خستگی ذهنی و عاطفیست.
وسواس در تصمیم گیری اغلب در شرایطی دیده می‌شود که فرد فشار زیادی برای تصمیم درست احساس می‌کند و از پشیمانی بعد از تصمیم به شدت میترسد.
در چنین شرایطی ذهن نیاز به کنترل کامل، قطعیت و تضمین دارد،
از طرفی فشار خانواده نیز باعث تقویت تردید و تعارض درونی می‌شود؛ در واقع شما بین نیاز‌های خود، شرایط سخت زندگی، خواسته‌های اطرافیان و ترس از آینده گیر افتادهاید.
دوست عزیز،
رواندرمانی بهویژه درمان شناختی رفتاری و روان درمانی حمایتی، برای کاهش اضطراب، و سواس تصمیم گیری و تنظیم مرز با خانواده برای شما بسیار مؤثر است.
همچنین می‌تواند به شما کمک کند که دلایل تمایل نداشتن به فرزند دوم را بدون قضاوت بررسی کنید و در تصمیم گیری به آرامش برسید
در نهایت اینکه
اگر درون تان نمی‌خواهد فرزند دوم داشته باشید، حق دارید همین حس را جدی بگیرید.
مادر خوب بودن به معنی فرزند بیشتر داشتن نیست؛ گاهی انتخاب نه گفتن از روی آگاهی و خستگی، مسئولانه تر از بله گفتن از روی اجبار است.
با روانشناس همراه شوید تا از این تصمیم سخت، با احساس قدرت بیرون بیایید، چه آری بگویید، چه نه.
0
سلام و عرض ادب.
عدم تمایل و ترس از بارداری مجدد می تونه ناشی از ترس از تکرار تجربه قبلی و یا احساس گناه ناخودآگاه نسبت به فرزند فعلی تون باشه.
ابتدا برای حل مشکل ترس تون به روانشناس مراجعه کنید و بعد از آن در شرایط امن و بدون استرس تصمیم به بارداری یا عدم اون بگیرید
0
سلام
این تصمیم با نظر شما و همسرتون باید باشه ترس شما بخاطر شرایط فرزند اول تون است پیشنهاد می‌کنم قبل از تصمیم برای بار داری آزمایش ژنتیک انجام بده
0
سلام
پیشنهاد میدم از الان تا چند ماه اینده تحت نظارت روانشناس باشید برای درمان افکار و سواسی و راه مواجهه با اون‌ها
بعداز اون قطعا بهتر میتونی تصمیم گیری کنی.
و خانواده اگر متوجه قاطعیت شما در تصمیم گیری بشن احتمالا دخالت یا اظهارنظرشون رو کم خواهند کرد در مسائل شخصی شما.
موفق باشید
0
سلام
بارداری باید با تصمیم شما و نه توصیه اطرافیان باشه
انجام جلسات روانشناسی بهتون در تصمیم گیری کمک خواهد کرد
0
سلام
اول بهتره حال خودتون خوب بشه برای ترس و و سواسی که گفتید باید درمان بشید بعدا که حالت خوب شد با مشاور فرزندپروری مشورت کنید.
0
درود
برشما
شرایط سختی بابت فرزند اول دارید و این مسئله تصمیمگیری برای شمارو تحت تاثیر قراردهده و سخت کرده.
تصمیم به فرزند آوری شما فقط به شماو همسرتون داره نه کس دیگه ای ولیکن قبل از هرتصمیمی هم با روانشناس مشاوره بفرمایید و هم یک مشاوره با متخصص ژنتیک انجام بدین.
موفق باشید.
0
درود بر شما،
اگه تصمیم گیری برای شما سخته، بهتون حق میدم عزیزم، با توجه به شرایط شما حتما لازمه مشاوره داشته باشین، هم از روانشناس هم از متخصص زنان
0
سلام و عرض ادب
ضمن مطالعه پاسخ همکاران گرامی برای اطمینان پیشنهاد می‌کنم به یک متخصص ژنتیک هم در کنار یک روان درمانگر مجرب مراجعه فرمایید.
موفق باشید
0
سلام
بهتر با یگ مشاور صحبت کنین برای تصمیم درست
0
سلام
عزیزم
احساس شما کاملا طبیعی و قابل درکه.
فشار خانواده نباید جای تصمیم قلبی و آمادگیتون رو بگیره.
این و سواس و ترس نشونهی درگیری ذهنیه که بهتره با یه روانشناس دربارهش حرف بزنید تا بتونید روشنتر به نیاز واقعی خودتون برسید.
بچهدار شدن یه انتخاب شخصیه، نه وظیفه.
وقتی دلتون آروم بشه، تصمیم درست خودش پیدا می‌شه
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
و سواس و نگرانی در مورد تصمیم‌گیری برای فرزند دوم کاملا طبیعی است، مخصوصاً وقتی تجربه‌های پیشین نامطلوب داشته‌اید.
مهم است که شما قبل از تصمیم‌گیری، احساسات خودتان را کاملا بفهمید و پردازش کنید.
جلسات مشاوره با روان شناس می‌تواند بسیار مفید باشد تا به شما کمک کند تا احساسات، ترس‌ها و دلایل تردید خود را شناسایی و مدیریت کنید.
همچنین، آگاهی از اینکه فلج مغزی فرزند اول شما ناشی از مسائل ژنتیکی نیست می‌تواند به کاهش برخی از نگرانی‌های شما کمک کند.
با این حال، تصمیم نهایی باید با در نظر گرفتن تمایلات شخصی، شرایط زندگی و مسائل مالی و اجتماعی شما باشد.