علت میل به انجام رفتارهای پرخطر چیه؟

سلام.کسی که میل به انجام کارهای ریسکی داره و به خاطرش آسیب هم دیده ولی نمیتونه بیخیالش بشه شما اسم این مشکل رو چی میذارین ؟
0
سلام
دوست عزیز توضیحاتتون کامل نبود و نیاز به اطلاعات بیشتر وجود داره اما به صورت کلی تغییر ناگهانی خلق و هیجانی بودن شخصیت یک فرد ممکنه اون رو به سمت کار‌های پر خطر ببره که حتما نیاز به درمان داره.
داشتن پیشینه ای از خود فرد، مشکل و خانواده فرد به متخصص کمک میکنه.
حتما کمک بگیرید
0
سلام.
عزیزم اجتناب پایین از خطر یا ریسک کردن و هیحان زدگی و تجربه جویی بیانگر رفتار‌های تکانشی می باشد.
متاسفانه بعداز تجربیات ناخوشایند ابراز پشیمانی می کند.
مهم‌ترین باور‌های آسیب زا ((هرچیزی را باید تجربه کرد حتی خطرناک باشد.
بایستی خطر کنی نا قوی شوی)) باعث می شود احساسات و رفتار فرد تحت تاثیر قرار گیرد.
مثال باور: هر چیری بایستی تجربه کرد.، تشنه ریسک کردن و تجربیات جدید مانند افراد جدید یا موقعیت‌های هیجان انگیز هستم.
هیجان: اشتیاق و و سوسه زیاد .رفتار: بصورت عمل کردن می باشد.
بجای باور آسیب زا بایستی باور منطقی و سالم جایگزین کرد مثال هرچیزی قابل تجربه کردن نیست و احتمال آسیبدیدن هست .هیجان: محتاط بودن و رفتار: مراقبت و درنظر گرفتن پیامد‌هایی مانند مزایا و معایب.
توصیه می شود برای ارزیابی دقیق تر و اهمیت سلامت روان و پیشگیری با مطب تماس بگیرید.
0
سلام
علل مختلفی وجود داره که با بررسی پیشینه هر شخص جداگانه ارزیابی انجام می‌شه، برای بررسی دقیقتر با روانشناس در ارتباط باشید
0
سلام و عرض ادب.
دلایل مختلفی می تونه داشته باشه که یکی از اون‌ها اختلال کنترل تکانه هست.
بهتره جهت ارزیابی به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید
0
باسلام نیازبه شرح حال دقیقتری هست.
افراد که درطیف بیش فعالی قراردارند معمولا ریسک‌های بیشتری می‌کنند.
اما صرفا بایک علامت نمی‌توان تشخیص گذاشت
0
سلام،
دوست عزیز توضیحاتتون کافی نبود، اینکه در چه رنج سنی هستید و چه کار‌هایی انجام دادید در تشخیص مهم است ولی در حالت کلی ریسک کردن و ریسک پذیر بودن تا یه جایی جز و یژگی‌هایی شخصیتی است اگر بیشتر حد باشه باید بررسی و درمان بشه جهت ارزیابی بیشتر زیر نظر یک روانشناس باشید.
0
سلام
می تونه کنترل تکانه، بیش فعالی، مانیا و . باشه و حتما باید بررسی و شرح حال کامل گرفته بشه
0
با سلام
رفتار‌های پرخطر در برخی اختلالات مثل بیش فعالی، دو قطبی و . دیده می شود اما به تن‌هایی فقط بر اساس این فاکتور امکان تشخیص گذاری وجود ندارد و باید حتما به روانشناس بالینی مراجعه کنید تا پس از مصاحبه و ارزیابی تاریخچه و سایر علائم، تشخیص درست داده شود.
0
سلام،
تمایل مکرر به انجام کار‌های پرریسک، حتی با آگاهی از عواقب منفی، می‌تواند نشان‌های از رفتار‌های تکانشی یا اختلالات زمین‌های مانند اختلال کنترل تکانه، اختلال شخصیت مرزی یا بیشفعالی بزرگسالی (ADHD) باشد. این الگو ممکن است ریشه در نیاز به تحریک هیجانی یا ناتوانی در مهار انگیزه‌های آنی داشته باشد.
اگر این رفتار‌ها باعث آسیب یا اختلال در عملکرد روزمره شدهاند، نیاز به بررسی تخصصی، رواندرمانی و گاهی دارودرمانی وجود دارد.
پیشنهاد می‌کنم جهت ارزیابی دقیقتر، ویزیت روانپزشکی انجام شود
0
با درود ؛ برای آنکه کارتان را سخت نکند، بهتره بدنبال نام گذاری نباشید، شما چنین و یژگی دارید، اگر برای شما مشکلی ایجاد کرده است می‌توانید از رواندرمانگر کمک بگیرید.
وقتی ذهنتان را درگیر اسم گذاری حالت‌های خود کنید از اصلاح آن دور می شوید.
0
سلام
دوست عزیز؛
مراجعه به روانشناس برای ارزیابی دقیق و درمان ضروری است.
روان درمانی کمک می‌کند علت درونی این رفتار‌ها شناسایی شود، راه‌های سالم تری برای هیجان خواهی پیدا کنید و از آسیب‌های بیشتر جلوگیری شود.
درمان، مسیر تغییر پایدار است.
0
عزیزم این رفتار‌ها ممکنه نشاندهنده نیاز به هیجان یا فرار از احساسات سخت باشه اما گاهی هم میتونه بخشی از مشکلات روانی مثل اختلال کنترل تکانه یا اختلال شخصیت باشه بهترین راه کمک گرفتن از روانشناس و روانپزشکه تا علت دقیق بررسی بشه و درمان مناسب شروع بشه پیشنهاد می‌کنم هرچه زودتر مراجعه کنی چون ترک این چرخه بدون حمایت حرف‌های سخت است
0
سلام
بهتره روی تمرکز و توجه و کارکرد‌های اجرایی اون کار بشه
0
با سلام
و وقت بخیر.
در این که افراد در مقیاس هیجان پذیری و حتی ادراک تجریه هیجانی تفاوت‌های عمده ای دارند که هیچ شکی نیست.
اما بسته به شدت، بسامد، فراوانی، سن، پیشینه، سابقه و راثت و غیره می‌تواند نشانه ای بر برخی اختلالات روانپزشکی (نیز) باشد.
پس تشخیص دقیق نیازمند مصاحبه بالینی ساختاریافته است.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
میل به انجام رفتار‌های پرخطر می‌تواند ناشی از ترکیبی از عوامل روانشناسی، بیولوژیکی و محیطی باشد.
در برخی افراد، این تمایل ممکن است به دلیل وجود اختلالات روانی مثل اختلال شخصیت مرزی یا اختلال شخصیت ضداجتماعی باشد.
علاوه بر این، تحقیقات نشان داده که افزایش فعالیت برخی از ناحیه‌های مغز مانند نقاط مرتبط با پاداش و هیجان، می‌تواند در افزایش گرایش به رفتار‌های پرخطر نقش داشته باشد.
همچنین، تجربیات زندگی و شرایط محیطی—مانند دوستانی که رفتار‌های مشابهی دارند—نیز می‌تواند بر این میل تأثیر بگذارد.
درمان‌های مؤثر شامل مشاوره روانشناسی و در موارد خاص، دارو درمانی ممکن است لازم باشد.