دوست دارم همیشه تنها باشم آیا من افسرده شدم؟

با سلام،
من تقریبا یکساله عقد کردم قبل عقد با خواهر شوهرام رابطه خوبی داشتیم دوست و همکار بودیم بعداز عقد از سمت خواهر شوهرام رابطمون به کل قطع شد و شروع کردن پشت سرم حرف زدن حتی مادر شوهرم رو هم پر کردن من حتی کوچکترین بی احترامی نکردم حتی با همسرم هم صحبت نمیکنن من حس میکنم این اتفاق باعث شده همسرم نسبت بمن سرد بشه و بعد از این ماجرا هیچی منو خوشحال نمیکنه حتی هدیه هایی که همسرم برام میخره حتی وقتی پیشمه از ته دل خوشحال نیستم دوسدارم همیشه تنها باشم
لطفا راهنماییم کنید.
0
سلام
به شما.
با شرحی که بیان کردید این احتمال برای شما مطرح است که به درجاتی از افسردگی مبتلا شده باشید.
علائمی همچون احساس غمگینی، ناتوانی در لذت بردن، احساس پوچی، ناامیدی، بی انگیزگی، فکر کردن زیاد در مورد مرگ یا حتی خودکشی، کاهش تمرکز، ناتوانی در تصمیم گیری، تمایل به گوشه گیری و انزوا، کاهش انرژی، تغییر در خواب بصورت کاهش یا افزایش، تغییر در اشت‌ها بصورت کاهش یا افزایش، کاهش میل جنسی و از جمله علائم افسردگی هستند که وقتی در کیفیت زندگی یا روابط یا کارکرد شغلی یا تحصیلی فرد اثر نامطلوبی گذاشته باشد نیاز به مداخلات درمانی خواهد داشت
0
با سلام
و وقت بخیر و در تکمیل فرمایشات همکار محترم.
وقتی روابط عمیق و ریشه دار ناگهان گسسته می‌شود؛ می‌تواند به عنوان یک تروما فرد را مستعد علائم متفاوت اضطرابی و خلقی سازد.
حتی ارتباط مختل شده با همسر نیز می‌تواند از همین و قایع تاثیر پذیرفته باشد.
از همین رو پیشنهاد می‌کنم پیش از آنکه به دنبال بهبودی علائم خود باشید؛ برای مدیریت و بازسازی مجدد روابط از دست رفته تلاش کنید.
با کمی تغییر در الگو‌های مزمن؛ گاهی زخم‌های ارتباطی آسانتر از آن چیزی که ما تصور میکنیم؛ ترمیم میشوند!!!
علاوه بر مراجعه حضوری پیشنهاد می‌کنم کتاب بخشش یک انتخاب است (نوشته انرایت ترجمه شاپوریان از نشر قطره) را مطالعه بفرمایید.
-1
باسلام و احترام
جلسات مشاوره و درصورت نیاز، درمان دارویی کمک کننده است.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً شما دچار واکنش عاطفی به قطع ارتباط و تنش خانوادگی یا افسردگی خفیف شده‌اید که در بیشتر موارد باعث کاهش لذت، دوری‌گزینی و سردی رابطه می‌شود؛ نگران نباشید، این حالت قابل پشتیبانی و درمان است.
راهکار‌های عملی:
1 با همسرتان آرام و مشخص «احساسات خود» را بیان کنید و از زبان «من» استفاده کنید تا سرزنش نشود.
2 هر روز حداقل ۲۰ دقیقه پیاده‌روی یا ورزش سبک و رعایت خواب و تغذیه منظم را شروع کنید.
3 فعالیت‌های کوچک لذت‌بخش (کتاب، موسیقی، تماس با دوست مورد اعتماد) را برنامه‌ریزی کنید.
4 مرز‌های مؤدبانه با خانواده همسر تعیین کنید و تماس‌های آسیب‌زننده را کم کنید.
علائم هشدار:
1 داشتن افکار یا برنامه‌های خودکشی یا آسیب رساندن به خود.
2 ناتوانی آشکار در انجام امور روزمره (غذا، خواب، بهداشت) یا افت شدید عملکرد.
3 از دست دادن تماس با واقعیت (توهم، هذیان) یا کناره‌گیری کامل از همه.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک