خود ارضایی گناه است یا بیماری است؟

سلام من حدود چند سالی هست که خود ارضایی میکنم
چندین بار تصمیم به ترک گرفتم اما موفق نشدم
دقیقا نمیدونم که ایا واقعا دست خودم نیست یا خودم از سر لذت این کار را انجام می دهم
حالا ایا این کار من گناه است یا بیماری؟؟
2
با سلام
خود ارضایی یک رفتار عادیست زمانی بیماری تلقی می شود که شدت و تعداد آن به قدری زیاد باشد که کارکرد زندگی و رابطه جنسی فرد را مختل کند.
0
با سلام
و وقت بخیر.
در ارتباط با گناه که حیطه تخصصی خودش را میطلبد.
اما در ارتباط با بیماری؛ در صورتی که و سواس گون و مختل کننده عملکرد فرد در حیطه‌های مختلف بویژه جنسی؛ نباشد به عنوان یک اختلال در نظر گرفته نمی شود.
گاهی پاسخی یاد گرفته شده به اضطراب است و احساس گناه در افزایش بسامد این رفتار؛ تاثیر مستقیم دارد.
0
سلام
خودارضایی عارضه جسمی خاصی ندارد، اماممکن است منجربه مشکلات روحی شود
0
خودارضایی یک رفتار عادی در افرادی است که به مرحله بلوغ جنسی رسیده اند . نیاز به «درمان» نیست مگر اینکه به نوعی زندگی، رابطه جنسی و کار شما را تحت تاثیر خود قرار داده باشد.
شرایط بر انجام این عمل اثرگذارند.
به هنگامی که شرایط برای خودارضایی فراهم می شود سعی به دوری از آنهاکنید.
مثلا به دوستی زنگ بزنید از خانه بیرون بروید، در آن زمان‌ها از دوش گرفتن خودداری کنید، فیلم تحریک کننده نبینید .
ترک این عادت مانند عادات دیگر است . درمان پذیر است فقط عزم راسخ و تصمیم جدی شما را طلب می کند.
0
سلام،
خودارضایی زمانی بیماری تلقی می‌شود که در دفعات زیاد و غیر قابل کنترل و یا بیمارگونه و و سواسی و در جهت رفع اضطراب باشد و یا با و سایلی انجام شود که منجر به آسیب رسیدن به بدن شود، اگر خودارضایی شما این شرایط را ندارد بیماری نیست و کارکرد طبیعی بدن است و در جهت رفع نیاز طبیعی مثل غذا خوردن و خوابیدن و.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً این رفتار در بیشتر موارد بخشی از رشد طبیعی جنسی و جستجوی لذت است و به خودی‌خود گناه یا بیماری پزشکی محسوب نمی‌شود؛ در برخی افراد ممکن است به‌صورت عادت تکراری یا واکنش به استرس و اضطراب تبدیل شود که قابل بررسی و بهبود است.
نگران نباشید.
راهکار‌های عملی:
1 محرک‌ها را کاهش دهید: محتوای جنسی را محدود کنید و مکان‌ها/زمان‌هایی که و سوسه می‌شوید را تغییر دهید.
2 جایگزین‌های عملی: چند دقیقه ورزش، پیاده‌روی یا تمرین تنفس عمیق هنگام و سوسه انجام دهید.
3 برنامه‌ریزی و ثبت: تعداد دفعات را یادداشت کنید و هدف‌های کوچک و واقع‌بینانه تعیین کنید.
4 کمک حرفه‌ای: در صورت تکرار مشکل‌ساز، جلسات روان‌درمانی شناختی–رفتاری می‌تواند موثر باشد.
علائم هشدار:
1 افت قابل توجه در کار، تحصیل یا روابط به‌خاطر این رفتار
2 احساس کنترل‌ناپذیری و تلاش‌های متعدد ناموفق برای توقف
3 اضطراب یا افسردگی شدید، یا رفتار‌های خودآسیب‌زا
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس