علاقه به برده بودن؛ بیماری است یا گرایش جنسی؟

در بیشتر موارد چنین علاقه‌ای، اگر با رضایت دوطرف، بدون آسیب جدی و قابل کنترل باشد، جزو طیف گرایش‌های جنسی حساب می‌شود و نه «بیماری». مشکل اصلی برای این فرد، رنج روانی از احساس «غیرعادی بودن» و همچنین اقناع نشدن است، نه خودِ گرایش. اگر این خیال‌ها زندگی، کار، رابطه عاطفی یا معنوی او را مختل کند، آن‌وقت نیاز به مداخله درمانی بیشتر مطرح می‌شود.
راهکارهای عملی:
۱ گفت‌وگوی صادقانه با روان‌درمانگر (ترجیحاً آشنا با گرایش‌های جنسی غیرمتعارف) درباره این‌که این خیال‌ها چقدر شدید، وسواس‌گونه یا خارج از کنترل هستند.
۲ کار روی عزت‌نفس، شرم، احساس گناه و باورهای مذهبی یا فرهنگی متضاد؛ این‌ها معمولاً از خود گرایش آزاردهنده‌ترند.
۳ اگر به فکر ازدواج هستید، حتماً پیش از عقد، مشاوره پیش از ازدواج بگیرید و درباره نوع رابطه جنسی مطلوب، مرزها و خط قرمزها شفاف صحبت شود.
۴ تمرین این‌که هویت او فقط این گرایش نیست؛ تقویت سایر جنبه‌های زندگی (تحصیلی، شغلی، معنوی، عاطفی) معمولاً شدت درگیری ذهنی را کمتر می‌کند.
علائم هشدار:
۱ تبدیل شدن این افکار به وسواس و ناتوانی از تمرکز بر کار و زندگی روزمره.
۲ نیاز به رفتارهای خشن یا تحقیرآمیز تا حدی که سلامت جسمی یا روانی خود یا شریک جنسی به خطر بیفتد.
۳ افکار خودآسیب‌زنی، ناامیدی شدید یا میل به خودکشی به خاطر این گرایش.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک (با تجربه در مسائل جنسی) یا روان‌شناس بالینی.