خود ارضایی می کنم و دنبال روشی برای درمان هستم کمکم می کنید؟

سلام من ۲۵ سال دارم و الان حدود ۱۰ ساله خود ارضایی می کنم ،، یه مدتی زیاد بود یعنی هر روز ،، بعد کم کردم ولی نمی تونم فراموش کنم ،، خود به خود تحریک می شم و میرم طرفش و از هیچ راهی نمی تونم فراموش کنم ،، الان یه بار هفته ای یه شب یه بار هفته ای یک روز در میان یک بار هر ۱۵ روز یکبار ،، اما ترک نمی تونم کنم ،، لطفا راهنمایی کنید طوری که نتیجه قطعی بگیرم ؛، لطفا اگر میخواید دارو تجویز کنید گیاهی باشه . اگر روش دیگه ممنون میشم که ترک کنم و طرفش نرم و بیه جورایی تحریک جنسی منم کم بشه
6 شهریور 1396

پاسخ پزشکان

3
سلام.
با کاهش اضطراب و شناسایی موقعیت‌هایی که این کار رامیکنید و جایگزینی آن با رفتاری دیگر و لذت بخش، خودارضایی درمان می‌شود.
2
یکی از پیامد‌های خود ارضایی به ویژه در مواردی که فراوانی آن بالاست این است که فرد در آینده در ارتباط با همسر خود لدت کافی ننی برد و در نهایت با خود ارضایی اوج لدت جنسی را تجربه می کند.
پیامد منفی دیگر آن احساس گناه و سرزنش خود است و فرد فکر می کند کنترلی بر رفتار خود ندارد که به خودپنداره او آسیب می زنز
1
استمنا یک رفتار عادی در افرادی است که به مرحله بلوغ جنسی رسیده اند.
نیاز به «درمان» نیست مگر اینکه به نوعی زندگی، رابطه جنسی و کار شما را تحت تاثیر خود قرار داده باشد.
نیاز به ترک برای همیشه نیست
شرایط بر انجام این عمل اثرگذارند.
به هنگامی که شرایط برای استمنا فراهم می شود سعی به دوری از آنهاکنید.
مثلا به دوستی زنگ بزنید از خانه بیرون بروید، در آن زمان‌ها از دوش گرفتن خودداری کنید، فیلم تحریک کننده نبینید.
در مورد اعتیاد به به استمنا:
اگر چندین بار در روز دست به این کار بزنید مغز شما می تواند به انتشار مواد شیمیایی لذت بخش آن معتاد شود.
و بدین ترتیب، ممکن است مجبور باشید بعد از مدتی برای اینکه به اوج لذت برسید تعداد انجام آن را بیشتر کنید.
از لحاظ زیست شناختی، استمنا زیاد می تواند بر سلامت مغز و بدن ما تاثیر بگذارد، زیرا می تواند باعث تولید بیش از حد هورمون‌های جنسی و انتقال دهنده‌های عصبی گردد.
تحقیقات نشان داده اند که از انجایی که استمنا باعث می شود تولید تستوسترون افزایش یابد آنگاه به تولید DHT ارتباط دارد که این مساله باعث ریزش موی مردان می گردد.
از لحاظ شخصیتی تمایل به انزوا را در شما بیشتر می کند.
زود عصبی و تحریک می شوید.
بر عملکرد کاری تاثیر می گذارد زیرا در طول روز دچار تخیل انجام این امر می‌شوید.
عدم تمایل در مشارکت فعال در امور کاری و زندگی از دیگر موارد می باشد.
1
با سلام
خودارضایی در صورتی آسیب زا محسوب می‌شود که ماهیت اجبار گونه پیدا کند و یا در حضور یک شریک جنسی مناسب تنها فعالیت جنسی فرد خودارضایی باشد.
در غیر اینصورت اختلال محسوب نمی‌شود.
در مورد علت مصرف دارو‌ها توضیحی نداده اید ولی از عوارض دارو‌های مصرفی شما کاهش میل جنسی است لذا انتظار می‌رود با مصرف آنها تمایل به انجام این کار کمتر شود.
با توجه به پیش زمینه مذهبی و فرهنگی ما در خصوص خودارضایی احتمالا با عذاب و جدان مواجه هستید می‌توانید برای کاهش دفعات خودارضایی طبق توصیه‌های همکارمان جناب دکتر پورنیکدست از تکنیک‌های رفتاری استفاده کنید.
در نهایت توجه داشته باشید که خودارضایی منجر به ایجاد مشکلات جسمانی و سلامت در شما نخواهد شد.
و حتی در برخی شرایط، رفتاری انطباقی محسوب می‌گردد.
0
با عرض سلام
و وقت بخیر.
کاش در ارتباط با علت مصرف دارو‌های ضدافسردگی توضیح بیشتری میدادید!!!
سوای مبحث ارزشی و اعتقادی در بحث فوق الذکر، خودارضایی در صورتی که بیش از حد، و سواس گونه و مختل کننده عملکرد فرد قلمداد نشود، به عنوان فعالیت بیمارگون و آسیب زا طبقه بندی نمی‌شود.
فراموش نکنید مشغولیت ذهنی و احساس گناه شدید از این عمل نه تنها به ترک آن کمکی نخواهد کرد، بلکه معمولا با افزایش اضطراب، بسامد و شدت آن را نیز افزایش خواهد داد.
از بعد رفتاری می‌تواند از تکنیک‌های کنترل محرک کمک بهره گیرید؛ سعی کنید موقعیت‌ها، زمان‌ها، احساسات و به طور کلی عوامل راه انداز نیاز اجبارگونه به عمل خودارضایی را شناسایی کنید؛ با افزایش فعالیت بدنی، ارتباطات سالم دوستانه، سرگرمی‌های متنوع در قالب فضا و زمان شخصی، زمان تن‌هایی خود را به حداقل ممکن برسانید.
برای رهایی از اضطراب به عنوان یکی از عوامل مهم راه انداز این پدیده، از تکنیک‌های ذهن آگاهی و آرمیدگی (با کمک متخصص روانشناس) بهره بگیرید و در نهایت و در صورت نیاز می‌توانید جهت دریافت درمان دارویی از مساعدت همکاران روانپزشک بهره مند باشید.
0
سلام.
خودارضایی بجز در شرایط خاص، رفتاری طبیعی در سن شماست.
اگر مایل به ترک کامل باشید ناچارا باید از طریق دارو‌هایی میل جنسی شما کاملا سرکوب شود که چندان مناسب نیست
-3
با سلام
خودارضایی در صورتی اختلال محسوب می‌شود که ماهیت و سواسی پیدا کند و یا در حضور یک شریک جنسی مناسب تنها فعالیت جنسی فرد خودارضایی باشد.
در غیر اینصورت اختلال محسوب نمی‌شود و عوارض نخواهد داشت

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

سلام
— اول اینکه نگران بودن و درخواست کمک قدم بسیار خوبی است.
خودارضایی به خودیِ خود مشکل نیست مگر اینکه برای شما مزاحمت ایجاد کند، کنترل‌ناپذیر شود یا در کار، روابط یا سلامت روانی‌تان اختلال ایجاد کند.
شما گفتید حدود 10 سال این رفتار را دارید و الان فرکانس کمتر شده اما احساس کنترل ندارید.
این پاسخ پیشنهادی بالینی و عملی است که می‌توانید آن را قدم‌به‌قدم اجرا کنید:
1 فهم وضعیت و اهداف مشخص
- طبیعت: اگر رفتار باعث رنج، اختلال در کار/تحصیل/روابط یا تلاش‌های مکرر ناموفق برای کنترل شده باشد، ممکن است در محدودهٔ «رفتار جنسی و سواسی» یا «Compulsive Sexual Behavior / CSBD» قرار بگیرد (تعریف ICD-11). در این حالت مداخله تخصصی مفید است.
- هدف‌گذاری: هدف مشخص، قابل اندازه‌گیری و واقع‌بینانه تعیین کنید (مثلاً کاهش به حداکثر هفته‌ای 1 بار طی 6 هفته، سپس هدف بعدی). اهداف کوچک و تدریجی بهتر جواب می‌دهد.
2 مدیریت محرک‌ها و محیط (Stimulus control)
- محرک‌ها را شناسایی کنید: تصاویر، سایت‌ها، زمان‌های تن‌هایی، خستگی، الکل، بعضی دوستان یا موقعیت‌ها.
- محیط را تغییر دهید: لپ‌تاپ/گوشی در اتاق خواب نباشد، استفاده از نرم‌افزار فیلتر/بلاک‌کننده پورن (مثلاً Qustodio، OpenDNS یا فیلتر‌های محلی)، تایمر برای خروج از اتاق، در صورت لزوم رمز عبور با شخص قابل اعتماد.
- زمان‌های پرخطر را از پیش برنامه‌ریزی کنید: اگر شب‌ها بیشتر اتفاق می‌افتد، برنامهٔ مشخص برای شب (ورزش سبک، دوش، مطالعه، خواب زودتر) بچینید.
3 تکنیک‌های جایگزینی و رفتار‌ها برای هنگام و سوسه
- تاخیر فعال: وقتی و سوسه می‌شوید، قاعدهٔ 15-30 دقیقه صبر کنید و سپس بررسی کنید آیا هنوز هم می‌خواهید.
اغلب میل کاهش می‌یابد.
- فعالیت جایگزین: بلند شدن، آب خوردن، راه‌رفتن، چند حرکت ورزشی سریع، تماس با یک دوست، انجام کارِ مفید (ظرف شستن، دوش گرفتن).
- «امواج و سوسه» (urge surfing): و سوسه را مثل موج تصور کنید؛ تمرکز روی تنفس و مشاهدهٔ احساس بدون عمل کردن به آن.
4 اصلاح عادت‌ها و سبک زندگی
- خواب کافی و منظم، ورزش روزانه (ایروبیک و مقاومتی)، کاهش مصرف الکل و مواد محرک، رژیم متعادل — همگی میل جنسی و کنترل تکانه را بهتر می‌کنند.
- مدیریت استرس: تمرینات تنفسی، مدیتیشن کوتاه روزانه، یوگا یا تمرینات آگاهی (mindfulness) به کاهش واکنش به محرک‌ها کمک می‌کنند.
5 روان‌درمانی و روش‌های تخصصی
- CBT (درمان شناختی-رفتاری) و HRT (Habit Reversal Training) برای ترک عادات مؤثرند.
درمانگر می‌تواند برنامهٔ گام‌به‌گام و تمرین‌های اختصاصی بدهد.
- درمان‌هایی مثل ACT (Acceptance and Commitment Therapy) و برنامه‌های مبتنی بر آگاهی (MBRP) هم در کنترل تکانه‌ها مفید گزارش شده‌اند.
- اگر احساس می‌کنید کنترل‌تان بسیار کم است یا اضطراب/افسردگی دارید، مراجعه به روان‌پزشک یا روان‌درمانگر تخصصی در مسائل جنسی (sexologist یا therapist با تجربه در رفتار جنسی مشکل‌ساز) توصیه می‌شود.
6 دارو‌ها و گیاهان (نکات ایمنی)
- هیچ «داروی گیاهی معجزه‌آسا» که تضمینی رفتار را قطع کند وجود ندارد.
برخی گیاهان ممکن است به اضطراب یا خلق کمک کنند اما شواهد برای کاهش مستقیم تمایل جنسی محدود و متناقض است.
- مثال‌هایی که در منابع علمی با احتیاط اشاره شده‌اند:
زعفران: در برخی مطالعات روی بهبود عملکرد جنسی و خلق نقش داشته، اما برای کاهش میل و سواسی اثبات نشده است.
آشواگاندا (جینسنگ هندی): می‌تواند استرس را کاهش دهد؛ اثرش روی میل جنسی دوطرفه است و ممکن است در بعضی افراد میل را افزایش دهد.
گل‌راعی (St. John’s Wort): برای خلق استفاده شده ولی تداخل دارویی جدی با بسیاری دارو‌ها دارد و توصیه می‌شود فقط زیر نظر پزشک مصرف شود.
آرام‌بخش‌های گیاهی مثل سنبل‌الطیب یا گل‌گاو زبان برای اضطراب خفیف ممکن است کمک کنند.
- هشدار: اگر داروی روان‌پزشکی دیگری مصرف می‌کنید یا بیماری زمینه‌ای دارید، قبل از هر گیاهی با پزشک مشورت کنید.
گیاهان هم عوارض و تداخل دارند.
- دارو‌های تجویزی: در موارد پرشدت، دارو‌هایی مثل برخی SSRI‌ها (که می‌توانند میل جنسی را کاهش دهند) یا نالتریکسون (در موارد خاص) گاهی توسط روان‌پزشک تجویز می‌شوند.
این‌ها حتماً باید توسط پزشک بررسی و تجویز شوند و نباید خودسرانه مصرف شوند.
7 پشتیبانی و پاسخ به بازگشت (relapse)
- بازگشت بخشی از فرایند یادگیری است؛ سرزنش خود بی‌فایده است.
هر بار بازگشت را تحلیل کنید: چه محرکی باعث شد، چه احساسی داشتید، دفعهٔ بعد چه کار متفاوتی می‌توانید بکنید.
- گزارش‌دهی یا داشتن یک «مسئول حساب» (Accountability partner) یا درمانگر کمک‌کننده است.
8 کی باید دنبال کمک فوری باشید؟
- اگر این رفتار باعث افت شدید در کار/تحصیل/روابط شده یا کنترل‌پذیری‌تان بسیار کم است.
- اگر همراه با علایم شدید افسردگی، خودآسیبی یا افکار خودکشی است — فوراً کمک پزشکی یا اورژانس روانی بگیرید.
پیشنهاد عملیِ یک برنامهٔ 8 هفته‌ای ساده (مثال):
هفته‌های 1–2: شناسایی محرک‌ها، نصب فیلتر، تعیین هدفِ کوچک (مثلاً حداکثر هفته‌ای 2 بار)، شروع ورزش 3 بار در هفته.
هفته‌های 3–4: اضافه کردن تمرینات تأخیر 15 دقیقه و فعالیت جایگزین، یک جلسه با مشاور یا درمانگر آنلاین.
هفته‌های 5–8: تمرینات آگاهی روزانه 10 دقیقه، ادامه ورزش، کاهش بیشتر فرکانس به هدف بعدی، ارزیابی نیاز به مراجعهٔ روان‌پزشک برای گزینه‌های دارویی در صورت ناکافی بودنِ مداخلات رفتاری.
نکات نهایی و دلگرمی
- شما جوانید و تا کنون کاهش فرکانس داشته‌اید — این نشانهٔ توانایی تغییر است.
صبور باشید، روش‌های ترکیبی (رفتاری + اصلاح سبک زندگی + در صورت نیاز دارو/درمان) بهترین نتیجه را می‌دهند.
- اگر دوست دارید، می‌توانم یک طرح روزانه/هفتگی شخصی‌سازی‌شده براساس روتین شما بسازم یا منابع فارسی برای درمانگران و فیلتر‌های ایمن معرفی کنم.
در پایان: اگر بخواهید فقط یک اقدام فوری انجام دهید — همین الان محرک‌های اصلی را حذف یا قفل کنید (فیلتر روی گوشی/لپ‌تاپ)، یک هدف کوچک تعیین کنید و با یک دوست قابل‌اعتماد یا درمانگر قرار گذاشته و از فردا یک برنامهٔ ورزشی ساده شروع کنید.
اگر تمایل دارید اسم چند مکمل گیاهی کم‌خطر را بگویم، بفرمایید که آیا داروی خاصی مصرف می‌کنید یا بیماری زمینه‌ای دارید تا هشدار‌های تداخل را هم ذکر کنم.

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.