من یازده ساله که وسواس فکری دارم یعنی ترس از صدمه زدن به دیگران و گاهی اوقات به خود و ترس شدید از دیوانه شدن دارم ده سال دارو خوردم و وقتی دیدم بیماریم درست نمیشه دارو ها رو قطع کردم الان نمیتونم با دخترم تو خونه تنها بمونم و خیلی از مشکلات دیگه مانند نرفتن به سرکار نرفتن به مسافرت و همیشه بودن نفر سوم در زندگیم سوالم اینه که با این روندی که داره پیش میره ایا بیماری من تبدیل به جنون میشه یا نه و چیکار کنم ?
29 اردیبهشت 1400
پاسخ پزشکان
4
باسلام سعی کنید مجددا جهت شروع پروسه درمان اقدام کنید. گاهی و سواس بسیار آزارنده است اما و سواس و جنون اختلالات کاملا متفاوتی هستند
سلام وقتتون بخیر علائم شما در دو حوزه و سواس و اضطراب میباشد که باعث شده در سبک زندگی شما اختلال ایجاد بشه. جنون مقوله جدا از و سواس هست نگران مساله جنون نباشید اما با توجه به شدت علایم ممکن است نیاز باشد دارو رو برای همیشه مصرف کنید همانند کسی که فشار خون داره یا دیابت داره و انسولین مصرف میکنه. هرچند جهت تشخیص دقیق تر توصیه میکنم به متخصص روانپزشکیمراجعه کنید. با آرزوی سلامتی برای شما دکتر حمیدرضا کامروان.
با سلام اگر اختلال شما و سواس تشخیص داده شده با توجه به اینکه افکار و سواسی گاهی به روانپریشی نزدیک است ولی هرگز به روانپریشی نمی رسد. علاوه بر دارو با مراجعه به روان شناس روان درمانی دریافت کنید
با سلام خدمت شما با توجه به مواردی که بیان کردید حتما نیاز به ویزیت توسط روانپزشک و شروع درمان مناسب می باشد. علایم قابل کنترل و کاهش می باشد. درمان نیاز به زمان و پیگیری دارد.
با سلام وسواس اختلالی است که جهت درمان نیاز به درمان دارویی، روان درمانی و حتی استفاده از نوروتراپی مانند TMS می باشد، و اختلال و سواس و اختلالات سایکوتیک دو مقوله متفاوت می باشند و نگران نباشید و با مراجعه به روانپزشک به درمان ادامه دهید.
با سلام و سواس اختلالی است که جهت درمان نیاز به درمان دارویی، روان درمانی و حتی استفاده از نوروتراپی مانند TMS می باشد، و اختلال و سواس و اختلالات سایکوتیک دو مقوله متفاوت می باشند و نگران نباشید و با مراجعه به روانپزشک به درمان ادامه دهید
احتمالاً شما مبتلا به اختلال و سواسی–اجباری هستید و در برخی موارد اختلال اضطرابی همراه دارد. در بیشتر موارد و سواس فکری به جنون منجر نمیشود، اما علائم میتوانند کیفیت زندگی را شدیداً تحتتأثیر قرار دهند و قابل درماناند. راهکارهای عملی: - تماس و مراجعه به روانپزشک برای بررسی مجدد داروها؛ قطع ناگهانی داروها میتواند علائم را تشدید کند. - شروع یا ادامه رواندرمانی تخصصی، خصوصاً رفتاردرمانی شناختی و درمان مواجهه و جلوگیری از پاسخ با برنامهریزی تدریجی. -تمرین روزانه تکنیکهای آرامسازی: تنفس عمیق، آرامسازی پیشرونده و ثبت افکار برای کاهش اضطراب لحظهای. -تمرین تدریجی تنها ماندن با تقسیم زمان کوتاه و حمایت یکی از اعضای خانواده تا اعتماد به نفس افزایش یابد. علائم هشدار: - افکار یا برنامه مشخص برای صدمه زدن به خود یا دیگران که نیاز به اقدام فوری دارد. - افزایش شدید تکرار افکار همراه با از دست دادن توان کنترل یا اقدام به رفتار پرخطر. - ناتوانی کامل در انجام امور روزمره یا مراقبت از خود و کودک، یا افکار مداوم خودکشی. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
