برای رفع مشکل زود از کوره در رفتن و پرخاشگری شدید لحظه ای چه کنم؟

با سلام،
خشم به عنوان یک هیجان در و چود افراد به صورت رفتار‌های پرخاشکرانه بروز پیدا می کند.
پرخاشگری علل مختلفی از جمله علل فیزیولوژیکی مانند پر کاری و کم کاری تیروئید و تحریک شدن قسمت خاصی از ممغز بنام بادامه و غیره و همچنین علل روان شناختی دارد که عمده پرخاشگری‌ها از این دسته اند.
مراجعه به روان شناس برای شناسایی عوامل شناختی و نوع تفکر و تفسیر فرد از رویداد‌های زندگی (خطا‌های شناختی)، و اصلاح این خطا‌ها و همچنین ارئه تکالیف رفتاری برای مواجهه و جلوگیری از رفتار پرخاشگرانه و تنظیم هیجانات منفی برای فرد پراخاشجو مفید خواهد بود افراد وقتی از رسیدن به هدف ناکام می شوند ممکن است پرخاشگری کنند باید نوع نکرش به رسیدن اهداف را تغییر دهیم وو موارد دیگر

باسلام و احترام
ابتدا دلیل عصبانیت و پرخاشگری تشخیص داده شده و تحت درمان دارویی (جهت درمان مشکل زمینه ای و بالا رفتن آستانه صبر و تحمل) و
غیر دارویی (مهارت کنترل خشم) قرار خواهید گرفت.

با سلام و احترام،
لازم است ابتدا علت تغییرات ذکر شده در دوره اخیر مشخص و بر اساس آن برنامه درمانی مناسب برایتان در نظر گرفته شود.

باسلام
برای بررسی دقیق علل خشم، نیاز به مراجعه به روانپزشک دارید

سلام.
هم به روانپزشک می‌توانید مراجعه نمایید و هم روانشناس

با سلام
خدمت شما
برای بررسی کامل تر علت و نیز ارزیابی علل جسمی به روانپزشک مراجعه نمایید.
در صورت لزوم به روانشناس ارجاع خواهید شد.

خشم و عصبانیت می تواند ناشی از موارد زیر باشد: افت قند خون و کمبود ریز و درشت مغذی‌ها در بدن، کم خونی، مشکلات مرتبط با تیروئید (کم کاری و پرکاری) و مشکلات هورمونی دیگر، مصرف محرک‌هایی مانند کافئین و اختلال مصرف الکل و مواد، و یژگی‌های شخصیتی زودرنج بودن، اختلال بیش فعالی نقص توجه، اختلالات خلقی مانند افسردگی و و سایر اختلالات روانپزشکی، جهت بررسی علت و برنامه درمانی مناسب مراجعه به روانپزشک توصیه می‌شود .

با سلام
و وقت بخیر و در تکمیل فرمایشات آقای دکتر بهرامی عزیز.
توجه داشته باشید، که خشم به عنوان هیجان ثانویه طبقه بندی می‌شود، به این معنا که معمولا واکنشی ناخودگاه به هیجانات دیگر مانند ناکامی، ترس و حتی اضطراب منتشر می‌باشد.
پس قاعدتا درمرحله اول می بایست؛ علل زیربنایی در خشم شما شناسایی شود، از تعارضات حل نشده خانوادگی، تحریف‌های شناختی تا کمالگرایی و اختلالات دیرپای شخصیت همگی می‌توانند به عنوان سبب شناسی خشم مطرح باشند.
در مرحله بعدی شیوه ابراز خشم قرار دارد که می بایست بررسی شود.
درمان دارویی و بهره گیری از جلسات شناختی-رفتاری می‌تواند در مدیریت این هیجان طبیعی راه گشا باشد.
کتاب نیمگذارم هر کسی دکمه‌های اعصابم را فشار دهد (نوشته الیس از نشر رسا) و کتاب رقص خشم (نوشته لرنر از نشر چشمه) به عنوان منابع خودیاری پیشنهاد می گردد.