راهنمایی برای غلبه بر استرس در دوران بارداری پس از دست دادن فرزند
سلام پارسال بچمو از دست دادم الان ۱۸ هفته باردارم و هیچکس نمیدونه همه بهم میگن بسه دیگه باردار شو،چرا دیر شد. از وقتی بچمو از دست دادم هر نوزادی میبینم غصه میخورم از طرفی خواهرم ۲هفته دیگه زایمان داره و همه انتظار دارن من ازش مراقبت کنم در حالی که خودم باردارم و سنگینی نگاه های بقیه اذیتم میکنه چکار کنم؟
24 بهمن 1404 آخرین بروزرسانی: 29 بهمن 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام ، از دست دادن فرزند خیلی سخت هست، شما دارید غم از دست دادن فرزند رو تحمل می کنید و دیگر نیازی نیست برای بارداری و پنهان کردنش از دیگران، به غم خود باری اضافه کنید. به افراد نزدیکتان بگویید و شرایط خود را سخت تر نکنید. دیگران نیز وقتی متوجه بارداری شما بشوند،
— دکتر زینب عرفان نیا، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشک ) مشاهده پاسخ کامل
1
سلام . دوست عزیز؛ سوگ ناشی از از دست دادن فرزند و فشار اجتماعی که در بارداری جدید تحمل می کنید می تواند بار روانی بسیار سنگینی برای شما ایجاد کند و باعث اضطراب، غم مزمن و احساس سنگینی روانی شود. توصیه اکید می کنم حتما و خیلی زود روان درمانی تخصصی را با روانشناس شروع کنید، به ویژه روان درمانی شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر سوگ و هیجان . زیرا که کمک میکند تا احساس غم و سوگ در شما پردازش شود. و نیز بتوانند اضطراب و فشار ناشی از انتظارات دیگران را مدیریت کنید . همچنین فضای آرامش و ارتباط ایمن با فرزند فعلی برلی شما امکان پذیر شود. مراجعه به روانشناس و شروع روان درمانی تخصصی برای شما ضروری است. زیرا روان درمانی ریشه ای عمل میکند و یک مسیر ایمن و مؤثر برای کاهش فشار روانی برای شما در این شرایط است.
سلام چیزی که تو در آن هستی فقط «یک بارداری» نیست، همزمان درگیر یک فقدان حلنشده هم هستی و این دو کنار هم فشار را چند برابر میکنند اینکه با دیدن نوزادها غصه میخوری طبیعی است، چون تجربه از دست دادن هنوز در بدنت و ذهنت فعال است و حالا با بارداری جدید دوباره تحریک میشود این به معنی ضعف نیست بلکه نشانه این است که آن سوگ هنوز جای کار دارد از طرف دیگر تو در موقعیتی قرار گرفتهای که از بیرون از تو انتظار دارند مراقب دیگران باشی در حالی که خودت در یک وضعیت حساس جسمی و روانی هستی اینجا مسئله اصلی «مرز» است نه فقط تحمل کردن لازم نیست خودت را در موقعیتی قرار بدهی که برایت فشارزا است میتوانی خیلی ساده و محترمانه بگویی که فعلا شرایط جسمیات اجازه نمیدهد مسئولیت مراقبت از کسی را به عهده بگیری حتی بدون اینکه جزئیات بارداریات را بگویی در مورد اینکه بارداریات را نگه داشتهای برای خودت هم قابل فهم است بعد از یک فقدان آدمها نیاز دارند حس کنترل بیشتری داشته باشند اما اگر این پنهانکردن باعث فشار و تنهایی بیشترت شده شاید بد نباشد به این فکر کنی که حداقل با یک نفر امن در خانواده یا اطرافت این موضوع را در میان بگذاری تا تنها نمانی الان اولویت تو باید حفظ آرامش نسبی خودت و بارداریات باشد نه برآورده کردن انتظار دیگران پیشنهاد میکنمحتما با یک روانپزشک یا درمانگر صحبت کنی چون سوگ قبلی و اضطراب بارداری فعلی اگر همراه شوند میتوانند فشار زیادی ایجاد کنند و بهتر است در این مسیر تنها نباشی
سلام ، از دست دادن فرزند خیلی سخت هست، شما دارید غم از دست دادن فرزند رو تحمل می کنید و دیگر نیازی نیست برای بارداری و پنهان کردنش از دیگران، به غم خود باری اضافه کنید. به افراد نزدیکتان بگویید و شرایط خود را سخت تر نکنید. دیگران نیز وقتی متوجه بارداری شما بشوند، بیشتر رعایت حال شما را میکنند . با آرزوی سلامتی و شادی برای شما
بهتره خودتان را تحت فشار نگذارید مراقبت از دیگران را به قیمت نادیده گرفتن حال خودتان انجام ندهید؛ در این دوره، اولویت باید آرامش و سلامت شما باشد. اگر توانش را ندارید، می توانید محترمانه حد و مرز بگذارید و کمک کمتری بپذیرید. صحبت با یک درمانگر هم می تواند کمک کند سوگ قبلی را پردازش کنید و این بارداری را با اضطراب کمتری طی کنید. با خودتان مهربان باشید؛ شما فعلن به مراقبت نیاز دارید.
عزیزم در صحبتهای شما مواردی هستند که نیاز به بررسی دارند چون به نظر افکار ریشهای هستند و بهتر هست که با توجه به این شرایط مراجعه به روانشناس داشته باشید ترجیحا طرحواره درمانگر. اما اگر الان شرایط مراجعه ندارید مشاوره آنلاین بگیرید و به صورت کلی در هر صورتی که هست خودتون رو تحت فشار برای خواهرتون نگذارید و خودتون رو اولویت قرار بدید نه حرفها و نه نگاهها
سلام. معمولا بارداری بعد از چنین فقدانی با اضطراب و نگرانی از اتفاق های ناخوشایند همراه هست که بهتره برای اونها به روانشناسمراجعه کنید. درمورد مراقبت از خواهرتون بهتره حداقل به چند نفر از اعضای امن در خانواده موضوع بارداری تون رو اطلاع بدید
با سلام . به هرحال متاسفانه اتفاقی افتاده ولی،شرایطی شده که شما فکر می کنید که مبادا اتفاق دوباره تکرار بشه به هیچ کس نگفتید می دچار تحریف شناختی هستید لازم است حتماهمسرتان بداند و تحت نظر پزشک باشید واگر در خواست قاطعانه بیان کنید من شرایطی ندارم که کمکش کنم
سلام حدس میزنم در ازدست دادن فرزندتون خودتون رو مقصر میدونید و غم و حتی خشم زیادی رو تجربه میکنید که الان بارداریتون رو اعلام نمیکنید. شما مقصر نیستید و حق شما برخورداری از مراقبت و توجه کافی هست.
سلام. در دوران بارداری یکی از موضوعاتی که به مدیریت استرستون کمک می کند برخورداری از حمایت اجتماعی است که شما اون رو از خودتون محروم کردید بهتره در مورد بارداریتون حداقل به آدمای امن اطرافتون صحبت کنید و از کمک روانشناس در این زمینه بهره مند بشید. پیروز باشید
با عرض سلام وقتتون بخیرمتاسفم که میشنوم شما با این شرایط دشوار روبرو هستید. از دست دادن یک کودک ضربهای عمیق به والدین وارد میکند و طبیعی است که بعدا تجربه بارداری جدید نیز با اضطراب و نگرانیهایی همراه باشد. ابتدا، توصیه میکنم با یک مشاور یا روانشناس صحبت کنید تا احساساتتان را در محیطی حمایتکننده بروز دهید. علاوه براین، صادق بودن با خانواده و دوستان در مورد وضعیت حقیقی شما و نیازهایتان در این دوران مهم است. آنها باید درک کنند که شما به فضای شخصی، حمایت و درک نیاز دارید.
متأسفم که میشنوم شما با این شرایط دشوار روبرو هستید. از دست دادن یک کودک ضربهای عمیق به والدین وارد میکند و طبیعی است که بعداً تجربه بارداری جدید نیز با اضطراب و نگرانیهایی همراه باشد. ابتدا، توصیه میکنم با یک مشاور یا روانشناس صحبت کنید تا احساساتتان را در محیطی حمایتکننده بروز دهید. علاوه براین، صادق بودن با خانواده و دوستان در مورد وضعیت حقیقی شما و نیازهایتان در این دوران مهم است. آنها باید درک کنند که شما به فضای شخصی، حمایت و درک نیاز دارید. شاید مهم باشد که مسئولیتهای مراقبت از خواهرتان را با کسی دیگر در میان بگذارید تا فرصتی برای تمرکز بر سلامتی خود و کودک داشته باشید. همچنین، مشارکت در گروههای حمایتی برای والدینی که تجربه مشابه داشتهاند میتواند بسیار کمککننده باشد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.