علت حرف زدن زیاد بیمار که فلج شده چیست؟

بیماری دارم ۵۰ سال که بعد از عمل جراحی لگن پا قادر به حرکت پا نیست ،مدتی است که خیلی زیاد حرف میزنه و از اتفاقات روزانه و.چون قبلا اینقدر حرف نمیزد آیا این حرف زدن زیاد مشکل است و نشانه بیماری است ؟
0
تغییر در رفتار و افزایش صحبت کردن می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد و نیاز به بررسی دقیق دارد.
بهترین اقدام در این شرایط، مشاوره با پزشک و دریافت ارزیابی دقیق است تا بتوانید علت را شناسایی کرده و در صورت نیاز، درمان‌های لازم را دریافت کنید
0
سلام
دوست عزیز
پر حرفی ناگهانی به ویژه وقتی با تغییرات جسمی یا سابقه عمل همراه باشه میتونه نشانه تغییرات خلقی، اضطراب یا حتی مشکلات عصبی _ شناختی باشه و نیاز به بررسی تخصصی داره
بهترین کار مراجعه به روانشناس و در صورت نیاز ارجاع به روانپزشک است تا علت دقیق مشخص بشه
0
حرف زدن زیاد پس از فلج معمولا واکنش روانی به محدودیت جسمی است و در صورت ناگهانی بودن یا تغییر رفتار باید بررسی شود
0
سلام
وقت بخیر
این پرحرفی دلایل گوناگونی می‌تواند داشته باشد.
ممکن است چون نمی تواند کار‌های و فعالیت‌های روزمره را طبق روال انجام دهد بصورت پرحرفی کردن واکنش نشون می دهد.
یا نیاز به جلب توجه داشته باشد.
یا دچار افسردگی یا اضطراب شده که پر حرفی می کند.
حتی ممکن است دچار تغییرات مغزی یا عوارض جراحی در حین عمل شده باشد.
یا عوارض دارویی باعث تغییر در شناخت و کنترل تکانه شود و نتیجه آن پرحرفی شود.
برای تشخیص علت این مسئله ابتدا به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.
سپس در نبود مشکل به روانشناس مراجعه نمایید.
0
سلام
بهتره برای بررسی بیشتر به روانپزشک و روانشناس مراجعه شود.
0
با سلام
بعداز جراحی می‌تواند اختلال خلقی از جمله افسردگی اضطراب.
بوجود بیایید نیازمند ارزیابی و بررسی داشته است
0
این تغییر ناگهانی در الگوی گفتار (پرحرفی)، می‌تواند نشان‌های مهم باشد و باید جدی گرفته شود و بررسی گردد.
علل احتمالی: اضطراب، تن‌هایی، واکنش به استرس موقعیت و عوامل عصبی شناختی و عوارض دارویی مطرح هستند.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
افزایش حرف زدن در بیمارانی که دچار فلج شدند می‌تواند ناشی از چند عامل باشد.
یکی از دلایل ممکن تغییرات نورولوژیکی مانند بیماری ضعف سر و گردن و یا تغییر در فعالیت ناحیه‌های گفتاری مغز است.
گاهی اوقات، این تغییر ناشی از نیاز افزایش یافته بیمار به برقراری ارتباط و کسب توجه بیشتر است، به خصوص زمانی که فعالیت‌های دیگر جسمانی محدود می‌شوند.
علاوه بر این، افزایش استرس و اضطراب نیز می‌تواند به افزایش گفتار منجر شود.
پیشنهاد می‌شود جهت ارزیابی دقیق‌تر و برنامه‌ریزی کارخانه درمانی، مشاوره با متخصص نورولوژی یا روانشناس انجام پذیرد.
ارزیابی همچنین می‌تواند شامل بررسی‌های تصویربرداری مغزی برای بررسی بخش‌هایی از مغز که در کنترل گفتار دخالت دارند باشد.