معمولا حوصله حرف زدن بانزدیکانمو ندارم آیا این مشکل درمان دارد؟

سلام من معمولا حوصله حرف زدن بانزدیکانمو ندارم حتی بچه ی خودمم به زور تحمل میکنم همیشه فکرم درگیر اگر ها و شاید هاست فکرم مملو از ناامیدیه از بیهوده زندگی کردن .من هیچ حسی نسبت به همسرمم ندارم ؟
0
با سلام.
مواردی که اشاره کردید ممکن است نشانه‌های ابتلا به افسردگی باشد.
لذا جهت ارزیابی و درمان به روانپزشک مراجعه نمایید
-1
با سلام
با توجه به علائم محدودی که فرمودید شما می‌توانید به افسردگی مبتلا باشید برای ارزیابی دقیق و درست حتما به روانشناس یا روانپزشک مراجعه فرمائید.
-1
با سلام
و وقت بخیر.
باید دید مشکل از چه زمانی و با چه علاپم مکملی و با چه شدت و مدت و میزان اختلال در عملکردی آغاز شده است.
بعد از تشخیص مناسب انواع درمان‌های دارویی و غیردارویی در دسترس خواهد بود.
-1
سلام
دوست عزیز، علائم قید شده می تواند بسیار مهم است و در روابط و تصمیمات و آینده شما بسیار تاثیرگذار، این شرایط نیاز به مراجعه حضوری و بررسی کامل و همه جانبه دارد، درمان بایستی آغاز شود، حتما به روانپزشک مراجعه فرمایید.
-1
با سلام
شما علائمی از افسردگی و رخوت را گزارش می کنید.
بخشی از این حالت بدلیل عوامل بیرونی که برای شما ایجاد انگیزه نمی کنندولی عمده علل به افکار منفی شما و نوع تعبیر و تفسیر‌های شما از زندگی برمی گردد.
شما نیاز به اصلاح افکار منفی و فعال سازی رفتار و یافتن معنا در زندگی دارید . با مراجعه به روان شناس و یا حضور در اجتماعاتی مانند حضور در فرهنگسرا‌های محلی و گذراندن دوره‌های خاص در زمینه ارتباطات و مهارت‌های زندگی و برخورد با افراد دیگر کمی شور و اشتیاق را در خودتان ایجاد کنید.
زندگی می تواند بگونه ای غیر از آنچه که شما فکر می کنید هم باشد . واقعیت آنگونه ای است که شما فکر می کنید .
-2
با سلام
خدمت شما
حتما مراجعه حضوری به روانپزشک داشته باشید تا ضمن بررسی و ارزیابی کامل تر (زمان شروع و سایر علایم همراه و در صورت لزوم بررسی مدیکال انجام گردد)، با توجه به تشخیص، درمان مناسب نیز برای شما شروع خواهد شد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً این وضعیت مرتبط با افسردگی یا فرسودگی عاطفی/استرس مزمن است؛ در بیشتر موارد این مشکلات قابل تشخیص و درمان هستند و با اقدامات مناسب بهبود می‌یابند.
نگران نباشید، کمک وجود دارد.
راهکار‌های عملی:
1 خواب منظم و ثابت: سعی کنید هر روز زمان معینی برای خواب و بیداری داشته باشید.
2 فعالیت بدنی کوتاه روزانه: پیاده‌روی ۱۵۳۰ دقیقه یا تمرین ساده برای کاهش اضطراب.
3 نوشتن روزانه افکار و احساسات برای شناسایی الگو‌ها و کاهش بار ذهنی.
4 کاهش مصرف الکل و مواد و انجام فعالیت‌های لذت‌بخش کوچک (تماشای فیلم کوتاه، تماس کوتاه با یک دوست).
علائم هشدار:
1 داشتن افکار یا برنامه‌ریزی برای آسیب به خود یا خودکشی (فوری مراجعه).
2 ناتوانی کامل در انجام کار‌های روزمره یا تغذیه و خواب خیلی مختل شود.
3 توهم، هذیان یا رفتار خطرناک و پرخاشگرانه.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک