بیشتر شبها به یک بهانه گریه می کنم آیا من افسرده ام؟

من بیماری برونشکتازی و الان جزلیست پیوندریه هستم الان مدت یک سال ونیم پیش فهمیدم ازآن موقع استرس دارم ترس ودلهرهمنکه تاحالا جراحی نکردم چطوری میتونم خودپیوندوشرایط پیوندراتحمل کنم همش خودم سرزنش میکنم اگر درسن ۱۷سالگی جراحی میکردم.آن موقع نمیترسیدم الان نیازی پیوندنبودالان شش ماهی هست شبها تا ساعت ۵ خوابم نمیاد همش فکروخیال ترس.وحشت از روزی میخوام پیوندشوم بدون علت میشینم گریه میکنم کارم شده گریه کردناحساس میکنم افسرده ام.بیشترشبها گریه میکنم روزکمترجلوی میهمون یا جمع سعی میکنم خودم شاد نشونمیدم
0
قبلا هم به این سئ.
ال پاسخ داده شده
با سلام
بیماری و درمان‌های مختلف آن جزئی از زندگی هر انسانی است که باید بپذیریم.
به این موضوع توجه کنید که روزانه هزاران نفر برای درمان خود تحت عمل جراحی قرار می گیرند و این موضوع اجتناب ناپذیر است.
شما بنظر می زسد این ذهنیت را در خود ایجاد کرده اید که همیشه باید سالم بود و نباید بیمار شد، ولی باید این ذهنیت را بیرون کنید و بیماری بعنوان بخشی از زندگی بپذیرید.
یشنهاد می شود قبل از جراحی با پزشکتان ملاقات داشته باشید و از او بخواهید که درمورد جراحی با شما صحبت کند حتما احساس بهتری پیدا خواهید کرد.
0
با سلام
و وقت بخیر و در تکمیل فرمایشات همکار محترم.
نگران نباشید انشاالله شما هم به بیماران بسیاری که این جراحی را با موفقیت پشت سر گذاشته اند؛ اضافه خواهید شد.
تا آن زمان می‌توانید با دریافت تکنیک‌های آرامسازی و یا دارو‌ها کمی کنترل اوضاع را بدست گیرید.
اما در نظر داشته باشید گاهی اجتناب از ترس‌های اجتناب ناپذیر خود مقاومت آنها را در پی خواهد داشت.
---------------------------------------------
وقت آزاد خود را از طریق ورزش و ملاقات با دوستان و تفریحات لذت بخش شخصی به حداقل ممکن برسانید.
افرادی که تجربه این جراحی را داشته اند را پیدا کنید و احساسات و ترس‌های خود را با آنها در میان بگذارید.
حتی گاهی فیلم‌های درمانی برای کاهش استرس ناشی از جراحی‌ها تهیه شده است که می‌توانید با جستجویی در اینترنت به آنها دسترسی پیدا کنید.
فراموش نکنید در بلا بودن به از بیم بلاست و چیزی که شما را از پای در نیاره؛ قطعا شما را به فردی قویتر تبدیل میکنه.
0
با سلام،
دوست عزیز لازم است هر چه سریعتر اضطراب ناشی از بیماری و پروسه درمان آن را کنترل کنید، شاید در وهله نخست بهتر باشد برای اثر بخشی هر چه سریعتر با یک روانپزشک ملاقات کنید تا داروی مناسب را تجویز نماید و در ادامه با جلسات رواندرمانی بتدریج شرایط روانی و آمادگی شما برای پذیرش روند درمان راحت تر پیش رود.
اضطراب شدیدی که مزمن شود خود زمینه ساز افسردگیست.
0
سلام
به شما.
بله. شما دچار اضطراب و افسردگی هستید.
علائمی همچون احساس غمگینی، ناتوانی در لذت بردن، احساس پوچی، ناامیدی، بی انگیزگی، فکر کردن زیاد در مورد مرگ یا حتی خودکشی، کاهش تمرکز، ناتوانی در تصمیم گیری، تمایل به گوشه گیری و انزوا، کاهش انرژی، تغییر در خواب بصورت کاهش یا افزایش، تغییر در اشت‌ها بصورت کاهش یا افزایش، کاهش میل جنسی و از جمله علائم افسردگی هستند که وقتی در کیفیت زندگی یا روابط یا کارکرد شغلی یا تحصیلی فرد اثر نامطلوبی گذاشته باشد نیاز به مداخلات درمانی خواهد داشت
-1
درود بر شما.
بنظر می رسد شرایط سختی دارید
حق دارید برای خود نگران باشید اما نگرانی شما در کنار حالت انتظاری که بسر می برید باعث اضطراب بالای و شما و ترس شده است
افکار منفی و تکراری سبب بی خوابی شده نتیجه این‌ها اضطراب بیشتر است که از تحمل تان خارج شده است.
پیشنهاد می کنم تا قبل از جراحی که آرزو می کنم موفقیت آمیز باشد، مراجعه مستمر به روانشناس داشته باشید
، به اضطراب شما کمک شود و راه‌های کسب آرامش و ریلکسیشن را نیز آموزش ببینید.
در پناه حق
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
به نظر می‌رسد که شما تجربه برخی از نشانه‌های افسردگی را دارید.
که این شامل گریه کردن مکرر بدون دلیل مشخص، بی‌خوابی و احساس غم و استرس مستمر است.
استرس ناشی از انتظار برای یک عمل جراحی بزرگ مانند پیوند ریه، به خصوص اگر برای مدت طولانی در لیست انتظار باشید، می‌تواند بر سلامت روانی تأثیر بگذارد.
مهم است که با پزشک یا مشاور خود در مورد این احساسات صحبت کنید.
آن‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا با استفاده از راهکار‌های مدیریت استرس و شاید درمان‌های دارویی، به شما در کاهش این نشانه‌ها کمک کنند.
همچنین، شرکت در گروه‌های حمایتی برای افرادی که منتظر پیوند هستند یا با بیماری‌های مزمن دست و پنجه نرم می‌کنند، می‌تواند مفید باشد.