آیا بنظرتون چکار کنم من دوست دختر دارم؟

سلام ببخشید من یه زمانی دوست دختر داشتم و خیلی دوستش داشتم اونم مثل من ولی متاسفانه خانواده مون دونستن که با هم در ارتباط بودیم و نتونستیم با هم دیگه در ارتباط باشیم ولی هنوزم اونو دوست دارم ولی مادرم ازش ناراضیه میگه من نمی خواهم با اون در ارتباط باشی و خانواده ش مناسب نیست حتی اگر دختره هم خوب باشه ولی من میخواهم برگردم چکار کنم خیلی ناراحتم
1
سلام
شما در این سن بهتر هست برای شناخت احساسات واقعی تون با یک مشاور مشورت کنید تا بتونید بهترتصمیم بگیرید
1
سلام.
دوست عزیز؛
احساس دلتنگی و و ابستگی شما کاملا قابل درک است، به ویژه در سن 19 سالگی که هیجانات عاطفی قوی تر تجربه میشوند.
اما تصمیم برای بازگشت به یک رابطه، مخصوصا وقتی خانواده مخالف اند، نیازمند بررسی عمیق تر و کمک حرفه ای است.
توصیهی اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید و روان درمانی فردی را شروع کنید چون به شما
کمک می‌کند تفاوت بین عشق واقعی و و ابستگی عاطفی را بشناسید.
همچنین به شما قدرت تصمیم گیری مستقل اما منطقی را می‌دهد.
و مهم تر اینکه در تنظیم احساسات، احترام به خانواده و شناخت اولویت‌های زندگی به شما کمک می‌کند
رواندرمانی به شما کمک می‌کند هم دغدغه احساسی خود را پردازش کنید، هم در مسیر زندگی تان تصمیمات پخته تری بگیرید، نه صرفا از روی احساسات لحظه ای.
این مرحله حساس، اگر درست مدیریت نشود، می‌تواند منجر به دلخوری‌های بلندمدت با خانواده یا پشیمانی‌های آینده شود.
0
سلام
در این زمینه باید حتما نظر یک روانشناس نوجوان رو بپرسید.
0
سلام و وقت بخیر.
با ارامش و آکاهی فراوان و استفاده از نظرات متخصص در این زمینه تصمیم منطقی بگیرید.
0
سلام
احساس و ابستگی شما قابل درک هست ولی شما در سن ازدواج نیستید رواندرمانی میتونه به شما کمک زیادی بکنه.
0
سلام و وقت بخیر.
حفظ ارامش و انتخاب بهترین تصمیم با نظر دکتر متخصص از اقدامات لازمی است که باعث بهبود شرایطتون خواهد شد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
ارتباط عاطفی و فشار‌های خانوادگی می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت روان افراد داشته باشد.
مهم است که ابتدا با درک و تثبیت احساسات خود شروع کنید.
یک رویکرد مفید این است که با یک مشاور صحبت کنید تا زمینه‌ای برای بیان احساسات و یافتن راهکار‌های سازنده فراهم شود.
در کنار این، سعی کنید با خانواده‌تان به صورت صادقانه و باز صحبت کنید.
تاکید کنید که چقدر این فرد برای شما مهم است و ارزش‌هایی که او دارد را شرح دهید.
همچنین این فرصت را به خانواده بدهید که نگرانی‌ها و دلایل خود را مطرح کنند تا شما بتوانید به یک تفاهم متقابل دست پیدا کنید.
در فرآیند ارتباط، صبر و شکیبایی داشته باشید و تلاش کنید تا همدلی و درک متقابل را افزایش دهید.