خود ارضایی می کنم و دنبال روشی برای درمان هستم کمکم می کنید؟

سلام.
با کاهش اضطراب و شناسایی موقعیت‌هایی که این کار رامیکنید و جایگزینی آن با رفتاری دیگر و لذت بخش، خودارضایی درمان می‌شود.

یکی از پیامد‌های خود ارضایی به ویژه در مواردی که فراوانی آن بالاست این است که فرد در آینده در ارتباط با همسر خود لدت کافی ننی برد و در نهایت با خود ارضایی اوج لدت جنسی را تجربه می کند.
پیامد منفی دیگر آن احساس گناه و سرزنش خود است و فرد فکر می کند کنترلی بر رفتار خود ندارد که به خودپنداره او آسیب می زنز

با عرض سلام
و وقت بخیر.
کاش در ارتباط با علت مصرف دارو‌های ضدافسردگی توضیح بیشتری میدادید!!!
سوای مبحث ارزشی و اعتقادی در بحث فوق الذکر، خودارضایی در صورتی که بیش از حد، و سواس گونه و مختل کننده عملکرد فرد قلمداد نشود، به عنوان فعالیت بیمارگون و آسیب زا طبقه بندی نمی‌شود.
فراموش نکنید مشغولیت ذهنی و احساس گناه شدید از این عمل نه تنها به ترک آن کمکی نخواهد کرد، بلکه معمولا با افزایش اضطراب، بسامد و شدت آن را نیز افزایش خواهد داد.
از بعد رفتاری می‌تواند از تکنیک‌های کنترل محرک کمک بهره گیرید؛ سعی کنید موقعیت‌ها، زمان‌ها، احساسات و به طور کلی عوامل راه انداز نیاز اجبارگونه به عمل خودارضایی را شناسایی کنید؛ با افزایش فعالیت بدنی، ارتباطات سالم دوستانه، سرگرمی‌های متنوع در قالب فضا و زمان شخصی، زمان تن‌هایی خود را به حداقل ممکن برسانید.
برای رهایی از اضطراب به عنوان یکی از عوامل مهم راه انداز این پدیده، از تکنیک‌های ذهن آگاهی و آرمیدگی (با کمک متخصص روانشناس) بهره بگیرید و در نهایت و در صورت نیاز می‌توانید جهت دریافت درمان دارویی از مساعدت همکاران روانپزشک بهره مند باشید.

با سلام
خودارضایی در صورتی آسیب زا محسوب می‌شود که ماهیت اجبار گونه پیدا کند و یا در حضور یک شریک جنسی مناسب تنها فعالیت جنسی فرد خودارضایی باشد.
در غیر اینصورت اختلال محسوب نمی‌شود.
در مورد علت مصرف دارو‌ها توضیحی نداده اید ولی از عوارض دارو‌های مصرفی شما کاهش میل جنسی است لذا انتظار می‌رود با مصرف آنها تمایل به انجام این کار کمتر شود.
با توجه به پیش زمینه مذهبی و فرهنگی ما در خصوص خودارضایی احتمالا با عذاب و جدان مواجه هستید می‌توانید برای کاهش دفعات خودارضایی طبق توصیه‌های همکارمان جناب دکتر پورنیکدست از تکنیک‌های رفتاری استفاده کنید.
در نهایت توجه داشته باشید که خودارضایی منجر به ایجاد مشکلات جسمانی و سلامت در شما نخواهد شد.
و حتی در برخی شرایط، رفتاری انطباقی محسوب می‌گردد.

استمنا یک رفتار عادی در افرادی است که به مرحله بلوغ جنسی رسیده اند . نیاز به «درمان» نیست مگر اینکه به نوعی زندگی، رابطه جنسی و کار شما را تحت تاثیر خود قرار داده باشد.
نیاز به ترک برای همیشه نیست
شرایط بر انجام این عمل اثرگذارند.
به هنگامی که شرایط برای استمنا فراهم می شود سعی به دوری از آنهاکنید.
مثلا به دوستی زنگ بزنید از خانه بیرون بروید، در آن زمان‌ها از دوش گرفتن خودداری کنید، فیلم تحریک کننده نبینید .
در مورد اعتیاد به به استمنا:
اگر چندین بار در روز دست به این کار بزنید مغز شما می تواند به انتشار مواد شیمیایی لذت بخش آن معتاد شود.
و بدین ترتیب، ممکن است مجبور باشید بعد از مدتی برای اینکه به اوج لذت برسید تعداد انجام آن را بیشتر کنید . از لحاظ زیست شناختی، استمنا زیاد می تواند بر سلامت مغز و بدن ما تاثیر بگذارد، زیرا می تواند باعث تولید بیش از حد هورمون‌های جنسی و انتقال دهنده‌های عصبی گردد.
تحقیقات نشان داده اند که از انجایی که استمنا باعث می شود تولید تستوسترون افزایش یابد آنگاه به تولید DHT ارتباط دارد که این مساله باعث ریزش موی مردان می گردد . از لحاظ شخصیتی تمایل به انزوا را در شما بیشتر می کند . زود عصبی و تحریک می شوید . بر عملکرد کاری تاثیر می گذارد زیرا در طول روز دچار تخیل انجام این امر می‌شوید . عدم تمایل در مشارکت فعال در امور کاری و زندگی از دیگر موارد می باشد .

سلام.
خودارضایی بجز در شرایط خاص، رفتاری طبیعی در سن شماست.
اگر مایل به ترک کامل باشید ناچارا باید از طریق دارو‌هایی میل جنسی شما کاملا سرکوب شود که چندان مناسب نیست

با سلام
خودارضایی در صورتی اختلال محسوب می‌شود که ماهیت و سواسی پیدا کند و یا در حضور یک شریک جنسی مناسب تنها فعالیت جنسی فرد خودارضایی باشد.
در غیر اینصورت اختلال محسوب نمی‌شود و عوارض نخواهد داشت