آیا کسی که اختلال وسواس دارد به اسکیزوفرنی مبتلا می شود؟

سلام
: خیر . پیشنهاد می‌شود مجدد با رواندرمانگر خود در ارتباط باشید.

با سلام
بدون نگرانی به درمان خود ادامه دهید.

سلام
خیر نگران نباشید

با سلام
و وقت بخیر.
این ترس شما هم بخشی از و سواس شماست!!!

با سلام
خیر، و سواس و اسکیزوفرنی دو اختلال کاملا مجزا می باشند و دلیل بر نگرانی وجود ندارد.
جهت بررسی و درمان و سواس به روانپزشک مراجعه نمایید.

با سلام
دو مورد فوق، دو اختلال جدا هستند.
ممکن است در همراهی هم وجود داشته باشند که به معنی تبدیل یکی به دیگری نمی باشد.
درمان را زیر نظر روانپزشک پیگیری نمایید.

با درود
با اینکه مرز بین روانپریشی با و سواس بعضی اوقات مانند تار مویی است ولی بیمار و سواس به اسکیزوفرنی مبتلا نمی شود و همین فکر که اسکیزوفرنی می شوید هم خودش یک فکر و سواسی است

سلام
به شما.
خیر. اصولا و سواس به اسکیزوفرنی تبدیل نمی شود.
و سواس اساسا یک اختلال با ماهیت اضطرابی است که به صورت یک تردید و سواسی ایجاد می شود و برای فرد حس یک خطر بالقوه را ایجاد می نماید که طبعا برای او تنش زا خواهد بود و فردی که به هر دلیلی توانایی تحملش در برابر تنش کاهش یافته باشد جهت رهایی از این تنش اقدامی انجام می دهد که همان عمل و سواسی است.
این عمل باعث می شود که موقتا تنش فروکش کند.
اما مجددا در موقعیت مشابه این تردید به سراغش خواهد آمد و فرد را و ادار به تکرار عمل و سواسی برای رهایی موقت از آن می کند و با هربار تکرار این موقعیت و انجام عمل و سواسی، فکر و سواسی قدرت بیشتری می گیرد و به مرور رشد می کند و فرد برای رهایی از تنشی که از آن حاصل می شود مجبور می شود اعمال و سواسی بیشتر و زودتری انجام دهد و حتی تا جایی برسد که این اعمال و سواسی را برای جلوگیری از روبرو شدن با تنش حاصل از فکر و سواسی بصورت یک سری آداب و اتوماتیک انجام می دهد.
در این شرایط هر موقعیتی که منجر به تنش و نگرانی و اضطراب در این فرد شود می تواند توان مقاومتش در برابر تردید و سواسی را کاهش دهد و در نتیجه و سواس شدت بیشتری پیدا می کند.
اما درمان اختلالات و سواسی شامل دو جز است.
قدم اول درمان دارویی است که باعث می شود سطح کلی اضطراب فرد کاهش یابد و میزان تحمل او در برابر تنش بالا برود و آماده قدم بعدی شود که همان روان درمانی است.
در روان درمانی فرد تحت نظر درمانگر قدم به قدم با و سواس‌هایش مواجه می شود و از پاسخ به آن خودداری می کند که این عمل طبیعتا برای او تنش زا خواهد بود.
اما با اثراتی که درمان دارویی داشته میزان تنش زایی این مواجهه برای فرد قابل تحمل خواهد بود و مشاهده خواهد کرد که با تکرار این مواجهه و عدم پاسخ، این میزان تنش زایی به مرور کمتر و کمتر خواهد شد تا جایی که به شرایط عادی منتهی شود و مواجهه با تردید‌هایی که در گذشته او را دچار تنش و و ادار به انجام اعمال و سواسی می نمود بسیار راحت و عادی خواهد گردید.
این مراحل می بایست قدم به قدم و همزمان با درمان دارویی در مورد همه و سواس‌های فرد انجام شود تا بهبودی کامل حاصل گردد.

باسلام، این دو اختلال می توانند کاملا جداگانه وجود ایند.
نگران نباشید.