وسواس عملی و اختلال کندن پوست؟

سلام وقت بخیر من دوساله که مدام دارم زخم میکنم بدنم رو وسواس دارم دم و دفه نگاه میکنم موهای زیر پوست دانه های کوچیک هر چیزی ببینم باهاش با ناخن بازی میکنم تا زمانی ک خون بیاد و بعدش خیلی عصبی میشم ک چرا اینکار کردم یه مدت فلوکستین میخوردم اثر نداشت تو رو خدا یه قرص خوب معرفی کنید بهم شرایط رفتن ب دکتر ندارم
0
با سلام
همانطوریکه ذکر کردید علایم بیماری و سواس کندن مو محتمل است البته در افراد با این بیماری نیاز به درمان دارویی و یا درمان غیردارویی به میزان کافی و تا مدت کافی وجود دارد.
در مورد نوع داروی مصرفی، نیاز هست که توسط روانپزشک بررسی شده و شرح حال دقیق کسب شود تا داروی مناسب تجویز شود و گرنه بدون بررسی نان بردن دارو برایتان خدای نکرده خطرناک است
0
باتوجه به شرح حالی که دادید به احتمال زیاددچاراختلال موکنی هستید و بایدتوسط روانپزشک ویزیت بشیدتاداروبراتون تجویزشود
0
سلام
دوست عزبز دارو باعث کاهش اضطراب و نگرانی می شود تاثیری بر کاهش رفتار‌های و سواسی مو و پوست کندن ندارد.
حالات درونی خود را درلحظات رفتار‌های مو کندن مشاهده کنید.
به سوالات زیر پاسخ دهید: در چه موقعیت‌هایی رفتار‌های موکندن رخ می‌دهد
2 چه افکاری در ذهن شما قبل از مو کندن میاد؟3.این افکار منجر به چه احساسی می شود
4.هنگام تجربه احساس خود چه رفتاری را انجام میدهید؟4.در صورت تمایل به موکندن رفتار‌های دیگر جایگزین شود مانند نوازش مو‌های عروسک.
مشت زدن بر کیسه بوکس یا بالش، ورزش کردن و غیره
این تکلیف ثبت افکار روزانه و رفتار مو کندن می باشد
0
با درود، متاسفانه راهی جز کمک از متخصصین حوزه روان وجود ندارد
0
باسلام درکناردارو روان درمانی راشروع کنید
0
لازمه بصورت حرفه ای مورد ارزیابی قرار بگیرید مسائل زیر بنایی اضطراب شناسایی بشه و راهکار مناسب دریافت کنید اضطراب از احساس ناامنی که در گذشته تجربه کردید بوجود می اید تراپی کمک می‌کند گذشته را مجدد بررسی کنید و افکار و باور‌های ناکارامد را با افکار سالم جایگزین کنید به مرور ترس‌های زیر بنایی کمتر خواهد شدو بصورت هوشیارتر می‌توانید روی رفتارتان تمرکز داشته باشید.
0
باسلام چیزی که تو توصیف کردی، دقیقا با و سواس کندن پوست (Skin Picking Disorder یا Excoriation Disorder) مطابقت داره که یکی از انواع اختلال و سواس فکریـعملی (OCD) هست. کاملا قابل درمانه، ولی چون مزمنه، به ترکیب دارو + رفتاردرمانی نیاز داره.
در اولین فرصت به یک روانشناس مراجعه نمایید تا مشکلات شما مرتفع گرند.
0
سلام
دوست عزیز؛
با توجه به توضیحات شما، بسیار مهم است که به جای تمرکز فقط بر دارو، درمان روانشناختی را در اولویت قرار دهید.
اختلال و سواس فکری-عملی (OCD) معمولا با رواندرمانی شناختی-رفتاری (CBT) به طور مؤثری درمان می‌شود، که به شما کمک می‌کند تا از افکار و رفتار‌های و سواسی رها شوید.
در این درمان، شما یاد میگیرید که چگونه با افکار مزاحم خود مقابله کنید و آنها را کنترل نمایید، بدون اینکه نیاز به انجام رفتار‌های آسیبزا (مثل کندن پوست) داشته باشید.
هرچند دارو‌هایی مانند فلوکستین ممکن است در مواردی کمککننده باشند، اما رواندرمانی می‌تواند به عنوان رویکرد اصلی و پایدارتر برای شما عمل کند.
حتما درمان روانشناختی را در اولویت قرار دهید، چون این روش به شما کمک می‌کند که در بلندمدت با اضطراب‌ها و و سواس‌های خود مقابله کنید و کیفیت زندگی بهتری داشته باشید.
لطفا در اولین فرصت به روانشناس مراجعه کنید.
-1
درود بر شما.
برای مدیریت اختلال مو کنی علاوه بر دارو درمانی از مشاوره‌های روانشناسی هم استفاده بفرمایید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
و سواس عملی و اختلال کندن پوست، که به آن Dermatillomania گفته می‌شود، یک اختلال روانی است که فرد به طور مکرر پوست خود را می‌کند، گاهی اوقات تا جایی که باعث آسیب‌دیدگی یا عفونت می‌شود.
این حالت ممکن است به دلیل استرس، اضطراب، یا بیماری‌های روانی دیگر ایجاد شود.
درمان این بیماری معمولاً شامل ترکیبی از دارو‌های ضد اضطراب و روان‌درمانی است.
نوشتن احساسات و افکار نگران‌کننده و تلاش برای جایگزینی عادت کندن پوست با فعالیت‌های مثبت‌تر (مثل ورزش یا نقاشی) به کاهش این رفتار کمک می‌کند.
همچنین، استفاده از بانداژ یا محصولات مراقبت از پوست که باعث کاهش انگیزه برای کندن می‌شوند، می‌تواند مفید باشد.
با این حال، دسترسی به مشاوره و روان‌درمانی همچنان بهترین راه برای مقابله با این اختلال است.
اگر شما نمی‌توانید به یک متخصص مراجعه کنید، سعی کنید از خدمات مشاوره آنلاین استفاده کنید که می‌توانند کمک‌های اولیه را ارائه دهند.
فلوکستین یکی از دارو‌هایی است که می‌تواند برای برخی افراد مفید باشد، اما بهتر است که پیش از مصرف هرگونه دارو با یک متخصص مشورت کنید تا دوز مناسب و دیگر گزینه‌های درمانی را بررسی کنند.