من از ۱۵ سالگی جوش های دستها و پاهایم رو میکنم.اغلب جوش ندارم، وفقط دانه های خیلی ریز روی پوستم رو فشار میدهم. پشیمون میشم ولی نمیتونم ترک کنم این رفتار را. و بیشتر باعث عدم رضایت از خودم میشه. حتی پوست سینه ام مشکل نداشت و انقدر اطراف نوک سینه ام را کندم که لک شده. حتی دستکش میپوشم هم درمیاورمش، این کندن هم حس میکنم بهم لذت میده و گاهی اصلا حواسم نیست و شاید یکربع در حال کندن جوشهام هستم گاهی وقت یک کم خون میاد و دیگه ول میکنم. تمام پوست بدنم رو لک کردم. چطور حل کنم این مشکل رو؟آیابیمارم؟
23 مرداد 1399
پاسخ پزشکان
1
با سلام بنظر شما اضطراب دارید و ریشه اصلی آن می تواند اضطراب شما باشد. اضطراب برای تخلیه هیجانی منجر به روشهایی مثل حالت شما، خوردن ناخن و تیک و غیره خواهد شد و البته بعد مدتی باعث عادت می شود. شما به یک روان شناسمراجعه کنید و مورد ارزیابی قرار بگیرید. انجام روشهای ارام سازی یا ریلکسیشن می تواند تا حدودی به شما کمک کند.
با سلام و وقت بخیر. طبق آخرین طبقه بندیها زیرمجموعه اختلالات و سواسی است. درمان ترکیبی از درمانهای دارویی و رفتاری (کنترل محرک) و پسخوراند زیستی. قبل از هر چیز می بایست منابع اضطراب در منزل؛ همسالان؛ والدین و مدرسه شناسایی شود؛ چون جز عوامل راه انداز رفتار موکنی است. هر گونه فشار؛ با افزایش اضطراب؛ قطعا نتیجه عکس خواهد داد. در بعد رفتاری ابتدا باید تمام موقعیتهای مکانی و راه انداز افزایش تکانه و میل برای کندن در طول یک هفته به دقت شناسایی و یادداشت شود. موقعیتهای تحریک کننده (مثلا جلوی تلویزیون) حذف و یا رفتارهای جایگزین و معکوس طراحی گردد (انقباض و انبساط عضلات؛ مشت کردن دستها؛ استفاده از دستکش؛ شستن ظرف یا هر چیزی که دستها را درگیر نگاه دارد و.). در بعد هیجانی؛ باید با تمارین ذهن آگاهانه به تماشای هیجانها نشست و از بعد رفتاری بویژه ورزش منظم فعالسازی را افزایش داد. واقع بین باشید و حتی موفقیتهای کوچک در کنترل تکانه را تقویت کنید. تعاملات اجتماعی می بایست هر چه بیشتر شود.
احتمالاً شما دچار اختلال کندن پوست هستید که در بیشتر موارد مرتبط با اضطراب یا عادت ناخودآگاه است؛ نگران نباشید، این رفتار قابل کاهش و درمان است. راهکارهای عملی: - ناخنها را کوتاه نگه دارید و در مواقع و سوسه دستکش نازک یا بانداژ بپوشید. - یک جایگزین فیزیکی داشته باشید: توپ کوچک یا پارچه نرم برای فشار دادن بهجای کندن. -مرطوبکننده و کرمهای ترمیمی روی نواحی آسیبدیده بمالید تا خارش و تحریک کمتر شود. - زمانها و محرکها را ثبت کنید و هنگام استرس فعالیت کوتاه جایگزین (پیادهروی، نفسعمیق) انجام دهید. علائم هشدار: - خونریزی شدید یا ادامهدار که متوقف نمیشود. - علائم عفونت: درد شدید، قرمزی گسترشیابنده، چرک یا تب. - زخمهای باز بزرگ، افزایش عمق یا تغییر رنگ نگرانکننده. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.