وسواس فکری روی نفس کشیدن دارم؟

وقت شما بخیر عزیزم.
رژیم دارویی که توسط: پزشک معالج تجویز شده نشان دهنده شدت علائم و مقاومت نسبی به درمانه و از آنجائیکه ذکر کردی ERP جواب نمی‌ده میریم روی تکنیک‌های دیگه: مواجهه با حس ها.
آگاهانه به حس تنفس توجه کن اما پاسخ ایمنی بخشی رو حذف کن،
ایمنی بخشی یعنی
تلاش برای عادی یا عمیق نفس کشیدن
بررسی مداوم: آیا درست نفس می کشم.
شمارش نفس‌ها
اجتناب لز فعالیت‌هایی که تنفس رو کند میکنه
ذهن آگاهی و پذیرش Act یا همون درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میتونه رویکرد کمک کننده باشه
تنفس دیافراگمی

با سلام،
شغل و تحصیلات شما چیست ؟ مجرد هستید یا متاهل ؟ یک و نیم ماه پیش چه اتفاقی برای شما یا یکی از نزدیکان شما روی داد که باعث شد توجه تان به تنفستان زیاد شود ؟ فقط بر نفس کشیدن تان تمرکز دارید و یا به سایر بخش‌های بدنتان و عملکرد انها هم تمرکز دارید ؟ بر چه چیز نفستان متمرکز هستید ؟ نحوه نفس کشیدن مثلا تند یا کند یا به حالت آه ؟ بر نفس کشیدن یا تفس نکشیدن شما ؟ چند نکته درباره شما 1_ فردی مضطرب هستید 2 _ اگر این تمرکزتان بر سایر قسمت‌های بدنتان هم هست و یا به طور کلی میترسید که بیمار شویداحتمالا اختلال اضطراب بیماری دارید 3 _ اگر سابقه تنگ نفس و یا مشکلات تنفسی در شما و یاخانواده تان هست و میترسید نتوانید نفس بکشید و خفه شوید احتمالا پنیک دارید 4 _ در اینکه اختلال اضطرابی دارید شکی نیست اما علائمی که در اینجا اورده اید کفه ترازوی و سواس را سنگین نمی‌کند برعکس به سود اختلالاتی چون اضطراب بیماری است 5 _ بیش از 150 رویکرد روان درمانی در دنیا وجود دارد که تعداد زیادی از انها علاوه بر CBT و روش‌هایی که روی شما جواب نداده اند در ایران توسط درمانگران اجرا می‌شود تقریبا 60 تا 70 درصد درمانگران در ایران CBT کار می‌کنند، اینکه چند روش روی شما جواب نداده به این معنا نیست که روان درمانی بی اثر است بایستی رویکرد درمانی مناسب شما انتخاب و روی شما اجرا شود و خودتان هم همکاری‌های لازم را داشته باشید و نکته مهمتر دیگر انکه شاید تشخیص اشتباه باشد دوباره به روان شناس و روان پزشک دیگری مراجعه کنید

سلام
میفهمم چقدر میتونه خستهکننده باشه، مخصوصا وقتی مدام حواست روی نفس کشیدنه این حالت بیشتر در قالب و سواس پیش میاد.
ذهن روی یک کار کاملا طبیعی بدن قفل میکنه، مثل نفس کشیدن و هرچی بیشتر میخوای درستش کنی یا ازش خلاص شی، بیشتر درگیرش میشی.
اینکه هنوز کامل خوب نشدی به این معنی نیست که قرار است همینطور بماند
یک ماه و نیم زمان کوتاهی است، مخصوصا برای و سواس دارو‌ها هم معمولا چند ماه زمان میخوان تا اثر کاملشون رو نشون بدن.
لطفا «تلاش برای درست نفس کشیدن» یا «کنترلش» رو کمتر کن.
چون همین تلاش، سوخت این مشکل است
وقتی حواست میره روی نفس؛ به جای اینکه بخوای درستش کنی یا ازش خلاص شی
اجازه بده همونطور که هست ادامه پیدا کنه؛ حتی اگر حسش بد یا عجیب باشه
به جای اینکه با خودت بگی باید حواسمو پرت کنم، بگو «باشه، هست، ولی من کارمو ادامه میدم». یعنی بدون جنگیدن باهاش.
اون چیزی که گفتی: هرچقدر سرت رو گرم میکنی باز هست طبیعیه، چون مسئله فقط توجه نیست، نوع برخورد با فکره.
در مورد روش‌هایی مثل CBT یا ERP، شاید نتیجه بخش باشد، ولی به خاطر اینه که ناخودآگاه هنوز داریم با حس میجنگیم یا میخوایم حذفش کنیم، اثر را کم می کند.
در حالی که اصل کار اینه که تحملش کنیم بدون اینکه بخوایم کنترلش کنیم.
یک تمرین ساده: چند دقیقه در روز عمدا توجهت رو ببر روی نفس کشیدن
نه برای درست کردنش، فقط برای اینکه ببینی میتونی با این حس هم بمونی و اتفاق بدی نمی‌افته، این کار کمکم ترسش رو کمتر میکنه.
اگر دیدی با وجود این کار‌ها همچنان خیلی اذیتت میکنه
بهتره با روانپزشکت درباره ادامه روند درمان و شاید تنظیم روش درمانی هم صحبت کنی.
روش‌های نوروتراپی هم برای درمان و سواس مقاوم موثر است.

سلام
دوست عزیز
یک راه موثر برای مواجهه با افکار و سواسی، مشاهده گر بودن در برابر افکارت هست.
قرار نیست توجه برگردانی یا فرار کنی یا قرار نیست باهاش بجنگی صرفا باید اون‌ها رو به رسمیت بشناسی و در کنارشون باشی اما یاد بگیری که توجهت رو به سمت دبگه ای هم میتونی ببری.
مثلا
30 ثانیه به صدای دور توجه کن
30 ثانیه به صدای نزدیک
30 ثانیه به حس پاها
30 ثانیه به نفس
اینجوری یاد میگیری که من میتونم توجه رو جابجا کنم