من حدود ۵سال است که دچار بیماری وسواس فکری مذهبی شدید شده ام و۶الی۷دکتر متخصص رفتم وداروهای فلوکسامین و کلومیپرامین وغیره با دوز بالا مصرف کردم جواب نگرفتم ونتیجه را اعلام به شوک کردند زندگی برام زهر مار شده لطفا راهنماییم کنید
2 مهر 1398
پاسخ پزشکان
0
با سلام در کنار دارودرمانی و روان درمانی می توان از دستگاه TMS نیز کمک گرفت
سلام. گاهی اختلال و سواسی خیلی سخت به درمان پاسخ میدهد، یعنی به مدت زمان بیشتر، دوز بالاتر و تعداد داروی بیشتری نیاز است. در این موارد حتما جلسات رواندرمانی به بهبود سریع تر و سواس کمک خواهند کرد. در مورد رواندرمانی، با توجه به روند طولانی بیماری شما، بهتر است از رواندرمانی بر مبنای طرحواره درمانی یا نوع رواندرمانی تحلیلی استفاده کنید. موفق باشید
با سلام و وقت بخیر. البته درست است که و سواس جز اختلالات مزمن و تا حدی مقاوم به درمان طبقه بندی میشود؛ اما نمیتوان به صراحت شما برای نتایج درمان پیش بینی ارائه کرد. درمان این اختلال استاندارد و شامل ترکیبی از دارودرمانی و درمانهای رفتاری مواجهه ای میباشد؛ که با مراجعه به همکاران روانشناس و روانپزشک؛ اراده مراجع برای تغییرات مستمر و دشوار و همراهی خانواده؛ بهبودی پس از زمان مورد نیاز در دسترس خواهد بود.
سلام. شما نیاز به رواندرمانی در کنار دارودرمانی دارید. در کنار این درمانها نیاز به همکاری خانواده هست. درمان لورتا نوروفیدبک هم کمک کننده است. لطفا برای درمان تان صبوری به خرج دهید. موفق باشید
احتمالاً مشکل شما یک اختلال و سواسی اجباری با مقاومت به درمان است؛ در بیشتر موارد علت ترکیبی زیستی و روانی است و قابلدرمان است اما نیاز به بازنگری و صبر دارد. آرام باشید؛ گزینههای دیگری برای پیگیری وجود دارد. راهکارهای عملی: - بازنگری دارویی توسط روانپزشک متخصص: بررسی تغییر دارو، تنظیم دوز تحت نظر یا افزودن داروی کمکی مناسب. - شروع یا ارجاع فوری به درمان شناختی-رفتاری متمرکز بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ (درمان مواجهه) با درمانگر باتجربه. - ارزیابی برای روشهای تکمیلی در موارد مقاوم مثل تحریک مغناطیسی مغز یا سایر اقدامات تخصصی توسط تیم تخصصی. - تکنیکهای روزانه برای کاهش اضطراب: تنفس عمیق، خواب و ورزش منظم، نوشتن افکار و محدود کردن زمان «چک کردن» افکار. - حمایت خانواده یا گروه درمانی برای کاهش تقویت علائم و تقویت مهارتهای مقابلهای. علائم هشدار: - افکار قوی یا برنامهریزی برای خودکشی یا خودآسیب. - ناتوانی کامل در مراقبت شخصی، خوردن یا انجام امور روزمره. - بروز علائم جدی دارویی مانند تشنج، تب بالا یا حرکات غیرارادی شدید. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
