چرا علاقه ای به خانواده ام ندارم؟

سلام من خانوادم خیلی دوستم دارند و بهم محبت میکنند و همیشه به فکرم هستن و دوری من اذیتشون میکنه ولی من نمیدونم چرا بهشون حسی ندارم ،با اینکه از نظر منطقی و عقلانی بهشون منظورم پدر مادرم و خواهر برادرم مدیون و وابسته ام ولی مثلا حتی اگه چند ماه ازشون دور باشم احساس دل تنگی نمی کنم ،اگه کاری براشون بکنم از روی وظیفس نه عشق،از این بابت عذاب وجدان دارم نمیدونم چرا اینطوریم؟؟
3
سلام
وقت بخیر
ممکن ناشی از افسردگی باشد یا در همدلی مشکل باشد به روانشناس مراجعه کنید تا مسائل روانی و شخصیتی ارزیابی صورت گیرد و خودآگاهی داده شود
2
اگر رفتار شما و نوع ارتباطتتون با اطرافیانتون تعارض درونی و بین فردی جدی ایجاد نمی‌کنه جای نگرانی نیست، چرا که آدم‌ها میزان دلبستگی و ابستگیشون با هم فرق داره، و قرار نیست همه ی آدم‌ها به یک شیوه رفتار کنند .
اما اگر تعارض بی فردی وجود داره و احساس گناه آزاردهنده اس بهتره برای ارزیابی بیشتر از یک روانشناس کمک بگیرید.
2
با سلام
ممکنه سبک دلبستگی شما اجتنابی باشه نیاز به بررسی تجربه‌های زمینه ساز دوران کودکی وجود داره
عذاب و جدان داشتن مسئله شمارو بدتر میکنه
پیروز باشید
1
باسلام . تا وقتی در زندگی روزمره، شما را دچار مشکل نکرده نیاز به پیگیری ندارد ولی اگر این عذاب و جدان براتون مزاحمت ایجاد کرده پیشنهاد می‌کنم به روانشناس مراجعه کنید . ممکن است در گذشته شما مسائلی نیاز به تحلیل و بازسازی داشته باشد.
موفق باشید.
1
سلام
دوست عزیز،
درک می کنم که احساس بی حسی نسبت به خانواده تان برایتان ناراحت کننده است.
این احساس می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:
1 تجربیات گذشته: ممکن است در گذشته تجربه ای داشته باشید که باعث شده است به خانواده خود اعتماد نکنید یا از آنها ناراحت باشید.
به عنوان مثال، ممکن است در کودکی مورد آزار یا بدرفتاری قرار گرفته باشید، یا ممکن است شاهد اختلافات شدید بین والدین خود بوده باشید.
2 ویژگی‌های شخصیتی: برخی از افراد به طور طبیعی کمتر احساساتی هستند یا کمتر به دیگران وابسته می شوند.
این می تواند یک و یژگی طبیعی شخصیت باشد که با ژنتیک یا محیط فرد تعیین می شود.
3 اختلالات روانی: در برخی موارد، بی حسی نسبت به دیگران می تواند نشانه یک اختلال روانی مانند اسکیزوفرنی، اختلال شخصیت اسکیزوئید یا اختلال شخصیت ضد اجتماعی باشد.
برای اینکه بتوانید علت بی حسی خود را بهتر درک کنید، بهتر است با یک روانپزشک یا روانشناس صحبت کنید.
آنها می توانند با انجام ارزیابی‌های لازم، علت این مشکل را شناسایی کنند و به شما کمک کنند تا راهکار‌هایی برای بهبود آن پیدا کنید.
در اینجا چند نکته وجود دارد که می تواند به شما کمک کند تا با بی حسی خود کنار بیایید:
2 از خودتان درک داشته باشید: اولین قدم این است که بپذیرید که احساسات شما طبیعی هستند.
همه افراد متفاوت هستند و نیاز‌های عاطفی متفاوتی دارند.
3 در مورد تجربیات گذشته خود صحبت کنید: اگر معتقدید که تجربیات گذشته شما باعث این مشکل شده است، می توانید با یک درمانگر صحبت کنید تا آنها را پردازش کنید و از آنها بهبود پیدا کنید.
4 خودتان را به چالش بکشید: سعی کنید با خانواده خود وقت بیشتری بگذرانید و فعالیت‌هایی را با آنها انجام دهید که از آنها لذت می برید.
این کار می تواند به شما کمک کند تا پیوند عاطفی خود را با آنها تقویت کنید.
به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید.
بسیاری از افراد با احساسات مشابهی دست و پنجه نرم می کنند.
با کمک و حمایت، می توانید این مشکل را برطرف کنید و روابط عاطفی سالمی با خانواده خود برقرار کنید.
1
با سلام
با توجه به پاسخ کامل و دقیق اقای دکترقاسمی و سایر همکاران بهترین کار ابتدا ملاقات با روانشناس و مصاحبه و بررسی‌های روانشناختی از طریق سنجش روانشناختی میباسد و سپس تشخیص و اقدامات بعدی
1
سلام
اگر عذاب و جدان شما به اندازه ای زیاد است که مانع زندگی روزمره شما می‌شود حتما با یک درمانگر تماس بگیرید و به یاد داشته باشید این امر کاملا طبیعی هست .
1
سلام
عزیزم این که شما فکر میکنی نرمال نیستی نیازبه بررسی بیشتری دارد از روابط شما و از کودکی و از مسائلی که این نرمال بودن یا نبودن رو تایید کنه و بعد از اون به چرایی و راهکار برسیم و در هر حال پیشنهاد می‌کنم به روانشناس مراجعه کنید تا ذهنتون از این مساله به آرامش برسه و ادامه دار نشود
موفق باشید
0
با سلام
بهتره روابطتون با خانوادتون از کودکی بررسی بشه و نوع دلبستگی شما، روابط بین فردی شما و. موارد دیگه در صورتی که باعث مختل شدن عملکردتون می‌شه با همراهی روانشناس بررسی بشه
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
عدم احساس دلتنگی به خانواده می‌تواند نتیجه یک سلسله از امور باشد، از جمله مشکلات روانی، اختلالات هیجانی، تنش‌های خانوادگی یا سایر مسائل شخصیتی.
اگر این حس برایتان ناراحت کننده است، ممکن است بهتر باشد با یک مشاور روانشناسی یا پزشک روانپزشکی صحبت کنید.
این افراد می‌توانند به شما کمک کنند تا علت این احساسات را بفهمید و راه‌هایی را برای مدیریت بهتر آن‌ها ارائه دهند.