سلام خدمت پزشکان محترم.من ۳ساله وارد رابطه ای شدم ک واقعا عاشقانه همو دوست داریم ولی از دو شهر متفاوت هستیم و سالی دو سه بار همدیگرو میبینیم.تا دوسال اول رابطه واقعا همه چی خوب بود و عالی.اما از وقتی ک رفته سربازی و یکیم بخاطر شرایطی ک جامعه پیش اورده از نظر بیکاری و مشکلات مالی اصرار داره ک رابطرو تموم کنیم .میگه من نمیتونم ی زندگیه خوب با این اوضاع بسازم برات.ولی واقعا برای هم میمیریم وجدایی برا هیچ کدوممون اصلا آسون نیست.راهنماییم کنید خواهش میکنم چیکار کنم.
11 بهمن 1397
پاسخ پزشکان
1
با سلام به عنوان یک پزشک نه به عنوان متخصص روان درمانگر توصیه ی من انتخاب آزادانه توسط طرفین و احترام به این انتخاب است بگذارید به راحتی طرف مقابل تصمیم بگیرد عزیزم با توجه به سن و سالی که داری تصمیم احساسی نگیر
با سلام رابطه و علاقه ای که شما به آن اشاره می کنید بنظر یک رابطه رمانتیک است و کمتر واقعیت در آن وجود دارد. رابطههای دورادور نمی تواند نماین گر واقعیت رابطه از نزدیک باشد. با توجه به اینکه هر دوی شما هنوز سن بالایی ندارید و مخصوصا فرد مقابلتان تصمیم گیری طرف مقابل شما بنظر عاقلانه است و در صورت تداوم این رابطه کسی که آسیب بیشتری می بیند شما هستید. چرا که ادامه این رابطه مانع تصمیم گیریهای جدی شما درباره آینده تان می شود. زندگی زناشویی شوخی بردار نیشت بعبارتی فقط عشق کافی نیست. معقولانه فکر کنید و تمام جوانب را در ادامه رابطه در نظر بگیرید. زوایای رابطه را یکبار دیگر با طرف مقابل مرور کنید و تصمیم بگیرید.
با سلام و وقت بخیر. لازم نیست هر ارتباطی به رابطه ای پایدار ختم میشود و البته لازم نیست بخاطر هر ضعفی رابطه را رها کنیم. ایجاد تعادل بین کشش اولیه و تعهد و مسئولیتهای زندگی زوجی هنری است که باید در طول زمان یاد گرفته شود؛ برای همین ازدواج در سنین پایین چندان پیش آگهی مطلوبی ندارد. به نظر بنده فعلا از رابطه و بعد حمایتی آن بهره مند باشید و زمانی که شرایط برای ازدواج فراهم بود؛ آن وقت میتوانید با مشورت یک مشاور مجرب بهترین تصمیم را بگیرید.
سلام به شما. اینکه ایشان شرایط ازدواج را ندارد قابل فهم است. شما نیز از لحاظ سنی در شرایط مناسبی برای ازدواج نیستید. اما این به آن معنا نیست که پس رابطه اگر الان به ازدواج منجر نمی شود باید تمام شود. شما می توانید رابطه را ادامه دهید و در صورتی که در شرایط سنی مناسب ازدواج قرار گرفتید و وضعیت تغییر کرد وارد آن پروسه شوید و اگر تغییر نکرد آن موقع به رابطه پایان دهید. اما آیا واقعا دلیلی برای تحمل رنج پایان یافتن رابطه در شرایط فععی وقتی هردو تا این حد به یکدیگر علاقه مندید وجود دارد؟
احتمالاً علت اصلی اختلاف، ترس از مسئولیتپذیری در شرایط اقتصادی و احساس ناتوانی در تأمین آینده است؛ دوری جغرافیایی و فشار سربازی هم این نگرانیها را تشدید کردهاند. در بیشتر موارد این نوع تضادها قابل مدیریت است و نگرانی شما طبیعی است. راهکارهای عملی: - گفتوگوی صادقانه و مشخص: هر کدام اولویتها و نگرانیها را بنویسید و نقاط غیرقابل مذاکره را مشخص کنید. - برنامهریزی کوتاهمدت مالی و زمانبندی ملاقاتها (مثلاً ۳ تا ۶ ماه) با توافق روی و ظایف و تلاش برای افزایش درآمد یا آموزش مهارتی. - تعیین یک بازه زمانی برای بازنگری تصمیم (آزمون رابطه) تا فشارها قابلسنجش شود. - استفاده از مشاوره زوجی یا مشاور خانواده برای میانجیگری و یاد گرفتن مهارتهای حل تعارض. علائم هشدار: - تهدید مداوم به قطع کامل ارتباط یا رفتارهای کنترلی و آزاردهنده که رابطه را سمی میکند (فوری اقدام لازم است). - افت شدید روحی، اختلال خواب/اشتها یا افکار خودآسیبرسانی (باید فوراً دنبال کمک تخصصی باشید). - هرگونه خشونت فیزیکی یا تهدید امنیتی (فوراً به مراکز مربوط مراجعه شود). تخصص پیشنهادی: مشاور خانواده
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
