راه کنار امدن با فوت عزیزان چیست؟

با سلام
فرایند سوگ با توجه به میزان نزدیکی و دلبستگی فرد با متوفی امری طبیعی است.
با این حال سوگ دارای فرایندی است که از انکار شروع می شود و با پرخاشگری و افسردگی و در نهایت پذیرش در مدت معینی که معمولا شش ماه است پایان می یابد.
این سوگ نباید عملکرد‌های اصلی زندگی فرد را بمدت طولانی مختل کنند.
مرگ فرزندان، همسر و والدین از مهم‌ترین سوگ هاست.
با اینحال پیشنهاد برای شما این است که نباید از موقعیت‌هایی که ذکر کردید اجتناب کنید . رفتن در آن مکا ن ها و مواجهه نتدریج آن احساس‌ها را در شما از بین خواهد برد و مسله عادی خواهد شد . هر چه اجتناب بیشتر داشته باشید فرایند سوگ طولانی تر خواهد بود.
از یک روان شناس و یا مشاور کمک بکیرید.

با سلام
در صورتیکه سوگ طولانی شود و یا سبب اختلال در عملکرد فرد شود و یا سبب افکار خودکشی در فرد با مانده شود و به آن سوگ پاتولوژیک گفته می سود که نیاز به مداخله درمانی دارد، در غیر از این موارد با گذشت زمان مسئله کم رنگ تر خواهد شد.
و بهتر است مواجهه تدریجی با منزل ایشان و داشته باشید.

با سلام
و وقت بخیر.
به شما تسلیت میگویم؛ کنار آمدن با این بار هیجانی آسان نیست؛ برای چنین کنار آمدنی به زمان و قدرت و حمایت نیاز داریم.
اما به هر حال چرخه طبیعی آمدن‌ها و رفتن‌ها همین بوده و هست و از این بابت؛ تنها حمایتی که در اختیار داریم؛ انتخاب نگرشی همراه با معنی و تاب آوری برای اجرای بهترین نقش در زمان حیات خواهد بود.
با خود فکر کنید که اگر مادر گرامی در قید حیات بودند؛ با کدام رفتار‌های شما احساس خوشحالی میکردند و از شما چه انتظارات و توقعاتی داشتند؟
در ضمن گاهی واکنش‌های موقت ما به برخی و قایع می‌تواند تبدیل به اختلالات خلقی تمام عیار شود که در این زمان دریافت درمان دارویی و روانشناختی برای بهبود وضعیت خلقی؛ اجتناب ناپذیر خواهد بود.

سلام.
از نشانه‌های یاداوری کننده ایشان اجتناب نکنید و از حمایت اطرافیان کمک بگیرید