مشاوره - وتواین مدت ک در دوران قرنتینه بسرمیبریم دخترم خیلی بدخلق؟

سلام
به شما.
شرایط قرنطینه و نامشخص بودن پایان آن و استرس‌هایی که در خصوص وضعیت سلامت وجود دارد موجب شده اکثر افراد تحت فشار روانی مفرطی باشند و این فشار در رفتار‌های آنها بصورت بی حوصلگی و کم تحمل شدن نمود پیدا کند. . به فرزندتان بگویید من احساسی که در این شرایط داری را درک می کنم و خودم هم همین احساسات را تجربه می کنم.
به او فرصت دهید که او نیز احساساتش را بیان کند.
حس امنیت به او بدهید و سعی کنید از استرس او بکاهید.
در بحث‌ها آرامش خود را حفظ کنید و حتی الامکان وارد مجادله نشوید.
از برخورد تند، قضاوت و سرزنش بپرهیزید و در صورتی که این روش‌ها موثر نبود نیاز به اقدامات بیشتری خواهد بود.

سلام،
علائم اضطراب همه خیلی زیاد هست و نوجوانان هم از این حال استثنا نیستن.
و البته که خود دوران نوجوانی با چند اتفاق همراه می‌شه، یکی خلق خیلی بهم ریخته هست، دوم نشان دادن استقلال (در اصل برای کسب هویت مستقل)
سوم، پرخاشگری و مخالفت با والدین و زمان بهش بدین و زمان‌های برای خلوت کردن باخودش، میدونم شاید سخت باشه ولی احساساتش رو درک کتید.
سوالی بود در خدمتم .

باسلام
دختر شما در ست 13 سالگی و سن بلوغ است در این سن نوجوانان در پی استقلال هستند و نه گفتنشان زیاد می‌شود دوست دارند حریم خود را داشته باشند، دقیقا اگر خاطرتان باشد در دوسالگی هم با یک بچه لجباز روبرو بودید، که کنترلش سخت بود این مرحله گذراست و اگر با کمک شما و پدرش به خوبی طی شود می‌تواند جای خود را به دوران پختگی بدهد لذا توصیه می‌کنم کمتر باهاش جر و بحث کنید٫اجازه ی تصمیم گیری بهش بدهید.
شاید لازم باشد چند جلسه مشاوره داشته باشید تا مسائلی که چالش برانگیز است صحبت شود ضمنا باید شرح حال بیشتری از نظر احتمال افسردگی گرفته شود.
خدمات انلاین رواندرمانی و روانپزشکی در این سایت ارائه می‌شود

با سلام
شرایط حال حاضر باعث شده که رفتار‌های لجبازانه در او شکل بگیرد و بهانه خواسته‌های ارضا نشده و متوقعانه داشته باشد.
بخشی از این رفتار‌ها به دوره بلوغ او هم بستگی دارد.
خیلی نباید درگیرانه با او رفتار کنید و گفته‌هایش را بخود بگیرید.
سعی کنید سرگرمی‌هایی را برایش فراهم کنید.

با سلام
و وقت بخیر.
البته قبل از هر چیز باید تاکید کنم باید بسامد و شدت و الگوی این رفتار‌ها به دقت تعریف عملیاتی شود.
برخی کج خلقی‌ها و تلاش برای تعیین حد و مرز و خودمختاری از طرف نوجوانان طبیعی‌ترین رفتار این مرحله رشدی است مگر آنکه بدخلقی با بسامد و شدت و رفتار مخرب همراه باشد.
قهر‌های طولانی هیچ کمکی به ماجرا نمی‌کند؛ شما باید به نوجوان فرصت جبران بدهید و چیزی که از او میخواهید را دقیقا تعریف کنید (آنهم با در نظر گرفتن نظر و سلیقه خود نوجوان)
از طرفی در نظر بگیرید که بسیاری موارد الگو‌های رفتاری نوجوان در پاسخ به معیار‌های انعطاف ناپذیر و گاها لجبازی والدین صورت میکیرد!!!