سلام خسته نباشید من ۶ ماه عقد هستم با شوهرم رابطه جنسی کامل دارم ،تقریبا هر روز سکس داریم ،هر دو شب یکبار من خونه پدر ایشون میمونم به اصرار شوهرم ما به هم خیلی علاقه داریم مادرم مخالف رفتن من به این اندازه هست میگن دختر دوران عقد نباید زیاد خونه پسر باشه ؟تا چه حد این دیدگاه درسته؟میشه راهنمایی کنید
11 بهمن 1398
پاسخ پزشکان
3
سلام به شما. درست است که کشش و هیجان رابطه از لحاظ عاطفی و جنسی در این مرحله بسیار پرحرارت و قوی است، اما حضور به این میزان در منزل پدری همسرتان می تواند از یک سو به مرور حرارت رابطه را کاهش دهد که به نوبه خود ممکن است منجر به تعلل و عدم تلاش جدی برای شروع زندگی مشترک زیر یک سقف گردد، و از سوی دیگر ممکن است موجب بروز برخی حواشی با خانواده ایشان و نیز خانواده خودتان شود. در مجموع توصیه می کنم تعادل را در هر مساله ای از جمله رفت و آمدهای دوران عقد رعایت نمایید.
با سلام و وقت بخیر. نمیتوان قانونی مشخص کرد بسته به شرایط فرهنگی و پذیرش خانوادهها هر توصیه ای قابلیت انعطاف دارد. اما به دلایل متنوعی سعی کنید تعادل بیشتری به خصوص در ارتباط داشته باشید تا برای شروع زندگی خوگیری حاصل نشود.
احتمالاً اختلاف بین ارزشها و مرزهای خانوادگی شما و نیازهای عاطفی/جنسی شما و همسرتان دلیل اصلی نگرانی است؛ در بیشتر موارد خانوادهها از منظر فرهنگی و حفظ آبرو محتاطاند. آرام باشید؛ طبیعی است که زوجها در دوران عقد رابطه داشته باشند، اما توافق و احترام متقابل و امنیت هر دو طرف مهم است. راهکارهای عملی: - با همسرتان یک گفتگوی آرام و مشخص درباره مرزها، تعداد ماندن در خانه خانواده و زمانبندی داشته باشید و حدود مشترک تعیین کنید. - با مادرتان با احترام نگرانیها را بشنوید و دلایل و چارچوبهای توافقی را توضیح دهید؛ یک جلسه خانوادگی میتواند مفید باشد. - رفتوآمد را با قواعد مشخص تنظیم کنید (اطلاع قبلی، محدودیت شبمانی یا حضور در مکان خودتان) تا اضطراب خانواده کاهش یابد. - در صورت دشواری در گفتگو، از یک میانجی مورداعتماد یا مشاور خانواده کمک بگیرید. علائم هشدار: - وجود اجبار یا فشار برای روابط جنسی یا هر نوع خشونت جسمی/جنسی - تهدید، کنترل شدید یا منع ارتباط با خانواده و دوستان - افسردگی شدید، اضطراب یا افکار خودآسیبی تخصص پیشنهادی: مشاور خانواده
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
