برقراری رابطه دوباره دختر با مادر پس از یک سال چطور برقرار شود؟

با سلام. من یک دختر هستم و ۱۷ سالمه. سال قبل درست همین مواقع بود که از دست مادرم و اذیت هایی که برام ایجاد میکرد که این آزار ها زبانی و روانی بود قصد کردم با مادرم قطع رابطه کنم با اینکه در یک خانه زندگی میکنیم. و الان یک سالی میشه که با مادرم حرف نزدم. البته در این مدت شاید ۵ بار مکالمه میان ما اتفاق افتاده که در حد چند کلمه بود. من حالا میخواهم دوباره با مادرم رابطه خوبی داشته باشم. هم بخاطر خودم و هم بخاطر مادرم. ولی نمیدونم بعد از یک سال چطوری دوباره با مادرم ارتباط برقرار کنم؟
0
با سلام و احترام
جهت تکمیل فرمایشات همکارانم
ازاینکه سعی در حل مشکل دارید بسیارپسندیده و نیکو می‌باشد و بدانید تعارض جزلاینفک زندگی ماست مهم این است که چگونه این تعارض را حل کنیم و مطمئنا این رفتار برروی هردوی شما از نظر خلقی و هیجانی تاثیر منفی داشته برای داشتن ارتبا ط موثر و مهارت حل مسئله از رروان شناس و مشاور کمک بگیرد
0
سلام
همانطور که زمانی که قطع ارتباط کردید شاید کار درستی بود . البته اگر رواندرمانی انجام می دادید در این مدت خیلی بهتر یود.
الان هم بازگشت به سمت مادر کار درستی است ولی به شرطی که با رواندرمانگر در تماس باشید.
توصیه می کنم مقاله زیر را مطالعه کنید.
https://goo.gl/NN1ocq
0
با سلام و احترام،
در این خصوص توصیه می‌کنم جهت بررسی دقیقتر تعارضات و راهنمایی‌های لازم درخصوص رفتار‌های سازنده از مشاوره حضوری نیز استفاده نمایید.
-2
با سلام
و وقت بخیر.
تصمیم شما بسیار جای تبریک دارد.
مطمئن باشید آغاز این رابطه حیاتی؛ برای خود شما منافع آشکار و پنهان بسیاری را خواهد داشت.
احساسات (نه تفکرات و قضاوت‌ها) خود را که باعث تصمیمات شما میشد؛ بی پرده بیان کنید؛ سپس بابت عملکردتان تلویحا عذرخواهی کنید (اینکار می‌تواند با خرید یک هدیه و یا یک نامه پراحساس انجام پذیرد) و سعی کنید گام به گام؛ روابط را بیشتر و البته لذت بخش تر سازید.
اما برای اینکه دوباره روابط مختل نشود؛ پیشنهاد می‌کنم به یک مشاور مراجعه داشته باشید؛ تا راه‌های کنار آمدن را به شما آموزش دهد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً علت دوری شما آسیب عاطفی و نیاز به مرزگذاری بعد از رفتار‌های آزاردهنده بوده است.
در بیشتر موارد این فاصله یک واکنش محافظتی است و با گام‌های تدریجی قابل بهبود است؛ نگرانتان طبیعی است و می‌توان رابطه را بدون فشار بازسازی کرد.
راهکار‌های عملی:
- ابتدا برای خود مشخص کن چه رفتاری قابل قبول است و دو هدف کوچک برای شروع تعیین کن.
- یک تماس کوتاه و غیرمتهم‌کننده برقرار کن (مثلاً پیام کوتاه آرام) و درخواست یک دیدار کوتاه یا گفت‌وگوی کوتاه بده.
- در ملاقات یا گفتگو مرز‌ها را محترمانه ولی قاطع بیان کن و از وارد شدن به بحث‌های قدیمی خودداری کن.
- از یک میانجی مطمئن یا مشاور خانواده برای تسهیل گفت‌وگو استفاده کن اگر مستقیم صحبت کردن برایت سخت است.
- توقع تغییر کامل نداشته باش؛ پیشرفت تدریجی و جلسات کوتاه را بپذیر.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه‌ریزی برای خودآسیبی یا خودکشی.
- اختلال شدید در خواب یا خوردن که روزمرگی را مختل کند.
- اضطراب یا ترس شدیدی که مانع انجام کار‌های معمول شود.
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس بالینی