مشکل من چیه کمبود توجه یا چیز دیگه؟

سلام، خسته نباشید.
من نه سال پیش پدر و مادرم از هم جدا شدن و من پیش پدرم و خانوادشون زندگی می کنم(مادرم مشکلات روانی داشتن)
مشکلم اینجاست که اگر جایی برم و از سوی غریبه ای بهم توجه و علاقه نشون داده بشه هزاران بار اون لحظه رو به خاطر میارم و در خیالم با اون فرد حرف میزنم و دردودل می کنم
دیگه خسته شدم، مشکلم چیه؟ چطور درست میشه؟
1
سلام.
وقت بخیر
با حفظ ارامش به دکتر متخصص مراجعه کنید.
0
سلام.
ممکنه کمبود عاطفی و توجه در کودکی باعث شده ذهن به توجه دیگران بیشازحد حساس بشه و خیالپردازی راهی برای جبران بشه.
البته تا حدی در این سن طبیعیست، اما اگر تکراری و آزاردهنده شده، نیاز به مراجعه به روانشناس است.
گاهی از آدم‌ها هم تایپ شخصیتیشون است که انتظار دارن در راس توجه باشن اما باید چگونگی کنترلش رو آموزش ببینید که بازم نیاز به مراجعه به روانشناس است برای ریشهیابی و ترمیم عزتنفس.
اگر دسترسی نداری، با مشاور مدرسه یا مشاور رایگان آنلاین شروع کن.
درمانپذیره.
0
با سلام
این موضوع می تواند به طرحواره‌های ناکارآمد شکل گرفته در دوران رشدی تان مربوط باشد.
بهتر است برای درمان مناسب به روانشناس مراجعه نمایید.
0
وقت بخیر، نکته ای که بعد از توجه دیگری براتون وجود داره، حرف زدن و دردودل کردن هست.
به نظر می‌رسد در سطح روان نیاز به شنیده شدن دارید و حرف‌های زیادی برای گفتن دارید.
بهتر است این نیاز در یک محیط امن درمانی، و نزد یک مشاور پاسخ داده شود تا شما بتوانید در روابط اجتماعی، رفتاری مناسب با شرایط داشته باشید و از نظر ذهنی درگیر افراد نشوید.
0
وقت بخیر عزیزم، همونطور که متوجه شدی احتمال نظرات گوناگون زیاده، لازمه با روانشناس مشاوره داشته باشی تا علل درست رو متوجه شده و این مساله برطرف یا کمرنگ بشه.
موفق باشی
0
درود.
دوست عزیز کمبود‌های عاطفی توجه و محبت و همدلی و حمایت کافی همیشه در حال برانگیختگی و جذب تحریکات عاطفی اعم از کلامی و غیرکلامی مانندکلام مهر آمیز و ابراز صمیمیت و دوستی و مهربانی هستند که متناسب شرایط شما می باشد.
درخیالات خود فرد محبوب جایگزین والدین می شود.
دوست خیالی را در واقعیت از طریق افزایش دامنه روابط باهمسالان، بستگان و محیط‌های ورزشی و اجتماعی گسترش دهید تا خلا عاطفی شما تامین شود.
0
سلام
عزیزم تا حدودی این مسئله در دوران نوجوانی طبیعی هست اما با توجه به سابقه ی خانوادگی حتما مراجعه کن تا دقیق تر موضوع بررسی بشه، این نشخوار‌های فکری که الان دیگه دردسر ساز شده نیاز به راه چاره داره که در جلسات مشاوره ممکن می‌شه
0
درود.
این موضوع ممکنه از فقدان دلبستگی امن شما در رابطه با مادرتون شکل گرفته باشه که با هر توجه به دنبال جبران آن خلا هست منتهی شرایط سنی هم آن را تشدید می کنه.
اط طرفی درددل و خیال پردازی به تن‌هایی عمیق شما اشاره داره.
اگر براتون مقدوره به یک روان شناس مراجعه کنید اگر نه با مشاور مدرسه تون می تونین صحبت کنین
0
سلام
دوست عزیز:
این که با صداقت احساساتت رو گفتی، و اینکه دنبال فهمیدن مشکلت هستی یعنی داری قدم مهمی بر میداری برای بهتر شدن حالت.
وقتی کسی از کودکی دچار کمبود توجه و محبت پایدار بوده باشه (مثل تجربه زندگی دور از مادر و در فضای سخت یا بی توجهی عاطفی)، ذهن ناخودآگاه به دنبال جبران اون خلا‌ها میگرده.
یکی از شکل‌های رایجش همین چیزیه که گفتی:
در ذهن، با کسی که حتی کمی توجه نشون داده، گفتوگو و خیالپردازی می کنی.
تا خودت رو تسکین بدی.
اما چون این خیال‌ها جای ارتباط واقعی رو نمی‌گیرن، به مرور خسته ت می‌کنن و باعث احساس پوچی یا شرم میشن.
برای همین، مراجعه به روانشناس و شروع روان درمانی برلی تو واقعا ضروریه
در روان درمانی، میتونی ریشه‌های این نیاز‌های عاطفی رو بشناسی، یاد بگیری چطور با خودت و دیگران ارتباط سالمدتر برقرار کنی و به جای پناه بردن به خیال، در دنیای واقعی حمایت و صمیمیت رو تجربه کنی
روان درمانی بهت کمک میکنه که عزت نفست بالا بره، مرز‌های سالم عاطفی بسازی و نیازهات رو بدون احساس گناه یا و ابستگی، بهتر مدیریت کنی.
این یه مسیر آروم و تدریجیه، اما زندگیت رو عوض میکنه
تو تنها نیستی و این مشکل قابل درمانه.
0
سلام
وقت بخیر
آنچه شما می فرمایید گواه خلا و وجود مشکلاتی هست که بدلیل جدایی والدین شما صورت پذیرفته.
حتما به یک روان شناس مجرب مراجعه کنید تا ضمن ارزیابی دقیق مشکلات شما راهکار لازم رو به شما ارائه دهند.
موفق باشید
0
عزیزم تو توی یه سن حساسی هستی و تجربهی جدایی والدینت، مخصوصا وقتی مادرت شرایط خاصی داشته، روی دلت و نیاز به محبتت خیلی تاثیر گذاشته.
اینکه وقتی یکی بهت توجه نشون میده، ذهنت درگیرش می‌شه و دلت میخواد باهاش حرف بزنی یا درد دل کنی، نشونهی اینه که نیاز داری شنیده بشی، دیده بشی و محبت سالم بگیری.
این اسمش کمبود توجه نیست، بیشتر یه واکنش طبیعیه به شرایطی که داشتی، بهتره با یه روانشناس با رویکرد طرحواره درمانی صحبت کنی، همه چیز ترمیم می‌شه
0
سلام
و نور.
با این توصیفات و در این سن، به هیچ وجه نمی تونم مشکل یا اختلالی را به تو نسبت بدم.
لازمه که به روانشناس مراجعه کنی تا ارزیابی بالینی دقیقی صورت بگیره در برخی موارد اتفاقا این نوع از عاطفه و خیالپردازی تشخیص خوب و سلامت میگیرند مثل نویسندگی و شاعری.
0
سلام
ممکنه تشخیصی که دادید باشه اما دونستن اسم مساله که مساله رو حل نمی‌کنه
اول باید دید یاداوری زیاد این توجه چه مشکلاتی برای شما ایجاد کرده تا اون مشکلات حل بشه
0
سلام
به سایت اینجانب مراجعه کنید.
تست افسردگی و اضطراب و و سواس را انجام دهید.
سیستم بر اساس پاسخ‌های شما توصیه‌هایی را ارائه می‌دهد.
طبق آن توصیه‌ها رفتار کنید.
آدرس سایت
www.drmahsahoushdar.com
0
سلام
عزیزم، این درگیری ذهنی بر عملکرد در زندگی روزمره اثر منفی گذلشته است ؟
شما سال‌ها در محیطی رشد کردی که امنیت عاطفی و توجه کافی دریافت نکردی.
الان ذهنت دنبال اون چیزی هست که سال‌های نداشتی: توجه، دیده شدن شدن، و عشق بی قید و شرط، درمانگر باید به شما یا بدهد که چگونه نیاز عشق و توجه به صورت سالم ارضای بکنید.
جتما از روان شناس کمک بگیرید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احساس نیاز به توجه و علاقه دیگران و تکرار خاطرات بلندمدت از لحظات توجه ممکن است ناشی از تجربه‌های عاطفی ناکافی در دوران کودکی یا ترس از رد شدن و تن‌هایی باشد.
این رفتار‌ها ممکن است به دنبال طلاق والدین و تغییرات عمده در سیستم حمایتی فرد بروز کنند.
درمان‌های مؤثر شامل مشاوره روانشناسی و شاید مداخلات گروهی برای بهبود مهارت‌های اجتماعی و اعتماد به نفس می‌شود.
برای شروع، مراجعه به یک روانشناس بالینی توصیه می‌شود تا به شما کمک کند علل ریشه‌ای این حالات و بهترین روش‌ها برای مقابله با آن‌ها را شناسایی کنید.