به جز بستری برای کسی که داروهاشو نمیخوره چه کاری میشه انجام داد؟

سلام
.دوست عزبز نگرانی شما بابت افکار و اقدام به خودکشی دوست تون قابل درک و دلسوزانه است.
بیشتر با دوست تون صحبت کنید.
داغ‌ترین افکار را شناسایی کنید.
درباره بخش پرالتهاب داستان زندگیش با تمایز بخشیدن به احساسات و معنا بخشیدن مجدد به آنها سوالاتی مطرح کنید.
شنونده خوب و هوشیار باشید.
درگیر شدن درفعالیت‌های لذت بخش و تغییر محیط می‌توانند در تغییر حال بد و افکار منفی موثر باشد.
مهمتر با خانوادش صحبت کنید بودن در آغوش و حمایت خانواده رنج درونش را کاهش می یابد.
انگیزه مراجعه به روانپزشک و روانشناس را مدنظر قرار دهید.

از دیدگاه نظریه دلبستگی (Attachment Theory)، رفتار دوستت میتونه نشون‌های از دلبستگی ناایمن، بهویژه نوع اجتنابی یا دوسوگرا باشه که ریشه در تجربه‌های اولیهاش با مراقبان اصلی داره.
این ن
در کنارش بمون اما نجاتدهنده نباش.
مهمه بدونی مسئولیت نجاتش با تو نیست، ولی حضورت میتونه حس پیوند و امنیت رو تقویت کنه.
بهش کمک کن به روانشناس یا روانپزشک دسترسی پیدا کنه.
حتی اگه با هم بری و کنارش بشینی.
نگرانیهاتو صادقانه و با زبان احساس بیان کن: مثلا بگو «وقتی اینا رو میگی، خیلی میترسم چون برام مهمی و نمی‌خوام از دستت بدم.»
اگر تهدیدش جدی بود (مثلا گفت الان میخوام خودمو پرت کنم)، بهطور اضطراری به مسئولان خوابگاه، خانوادهاش یا اورژانس اجتماعی اطلاع بده.
https://www.instagram.com/shahrestanaki_?igsh=MWg1aTVjbmQzY3MwcA==

عزیزم تشویقش کن با مشاور صحبت کنه براش تایم بگیر اگه قبول نکرد خودت صحبت کن راهکار بگیر .بهش بگو کنارشی قوت قلب بهش بده

سلام و عرض ادب.
با توجه به اینکه این یک وضعیت اضطراری است حتما با مشاور و روانشناس خوابگاه صحبت کنید تا راه کار‌های لازم بهتون داده بشه و یا خودشون اقدام کنند

سلام
عزیزم شرایط دوست شما اورژانس روانپزشکی محسوب می‌شه و خیلی سریع باید روانپزشک ایشون رو ویزیت کنه و اگر مقاومت میکنه چاره ای نمی‌مونه جز بستری که نیاز هست با همراهی خانواده اش این کار رو انجام بدید.
الان با صحبت‌های دوستتون سلامت ایشون از هر چیزی مهمتره و اگر ایشون مقاومت درمانی بالایی داره چاره ای جز بستری نمی‌مونه اورژانس 123، شماره تلفن‌های 1480 یا 4030 هم میتونن شما رو راهنمایی کنند

سلام
دوست عزیز؛
دوستت واقعا در خطره.
وقتی کسی می گه «می خوام خودمو پرت کنم» یا «ارزش زندگی ندارم»، باید کاملا جدی گرفته بشه.
لطفا هرچه زودتر به روانشناس، خانواده، مدیر خوابگاه یا اورژانس روان اطلاع بده.
این نجات دادنه، نه دخالت.
دارو به تن‌هایی کافی نیست، اون به روان درمانی فوری نیاز داره تا از این حس بی ارزشی و افکار خودکشی نجات پیدا کنه.
کمک هست، فقط نباید تنها بمونه.

سلام
در این موارد درمان با دارو‌های تزریقی آهسته روش توصیه می‌شه.
تزریق این دارو‌ها هر دو هفته یکبار یا هر هفته یک بار است.

سلام و وقت بخیر.
بهش کتاب تئوری انتخلب را معرفی کنید بخونه

با سلام
در صورتیکه دارو‌ها را مصرف نمی‌کنند و بینشی به بیماری و درمانشان را ندارند، بستری شدن بهترین گزینه درمانی است

سلام
و نور
دارو و بستری شدن به دردش نمی‌خوره.
حتما به روانشناس مرکز دانشگاه مراجعه کنین