دلم گرفته همه چیز دارم هیچی ندارم انگار آدم حسابم نمیکنن؟

این احساس ترس و نگرانی شما طبیعی است، اما ارزش و توانمندی شما به ظاهر یا قضاوت دیگران وابسته نیست.
حمایت حرف‌های روانشناسی می‌تواند به شما کمک کند اضطراب و نگرانیتان درباره فرزندان و اطرافیان را مدیریت کنید و اعتمادبهنفس خود را بازیابید.
اینستاگرام: rastak.brainclinic

با سلام
داشتن حمایت خانواده و همسر برای هر خانمی می‌تواند موجب بهبود روحیه و کاهش احساس تن‌هایی و اضطراب شود.
با توجه به اینکه طبق گفته‌هایتان متاسفانه شما از این محبت‌ها محروم هستید، مراجعه به روانپزشک و روانشناس کمک کننده است

با سلام،
دردی رو گفتی قطعا ناراحت کننده است، مخصوصا وقتی نزدیک‌ترین آدم‌ها به تو چنین حرف‌هایی میزنند، در مورد چیزی که انتخاب تو نبوده، حتی شاید خودت هم شرم و خجالت و تجربه کنی، دو تا راه بیشتر نداری یا با این حس ها بمونی و خودت و اذیت کنی یا برو درمان بگیر و نقاط قوت خودت رو پیدا کن و روی اون‌ها مانور بده، میفهمم حتی درمان رفتن هم برات شاید سخت باشه اما کافی قدم اول و برداری این فشار از روی شونه هات برداشته می‌شه.

وقت بخیر، حجم افکار و احساسات ناخوشایند در ذهن شما زیاد است لازم است به صورت حضوری به مشاور مراجعه کنید تا با بررسی و تحلیل از این شرایط گذر کنید.
حس شما بسیار برای رشد فرزندانتان مهم است.
لازم است برای سلامت روان خودتان و فرزندانتان حتما اقدامی انجام دهید.

سلام.
خودتون راجع به خودتون چطور فکر می کنید این مهم‌ترین نکته است اگر خودتون رو به خاطر این نقص‌های ظاهری بی ارزش می دونید و سرزنش می کنید نگران نگاه دیگران و حرف دیگران نیز خواهید بود و براتون بسیار آزاردهنده خواهد شد حرفاشون، بعلاوه واکنش شما و عزت نفس و اعتماد بنفستان در واکنش دیگران تاثیر گذار خواهد بود.
رواندرمانی میتونه حس خوب رو برا شما ایجاد کنه.
پیروز باشید

سلام.
دوست عزبز باور مشروط شما چون زشتم، هیچ کس منو دوستم ندارد، باعث رنج شما شده است و هرگونه واکنش دیگران را مشروط بر باور آسیب زای حود تفسیر و برداشت منفی می کنید.
مثال هنگام خرید فروشنده به دستم نگاه کرد، چون دستانم زشت است.
تمرکز شما بر دستانتون منجر به نشخوار فکری، سوگیری ذهنی بصورت بزرگ نمایی و فاجعه انگاری نقص شما شده است.
تازمانی که واقعیت نقص جزئی یا خیالی خود پذیرا نباشید تا ابد گرفتار خواهی بود.

درود بر شما.
بهتره از یک روانشناس کمک بگیرید، چرا حرف دیگران باید اینقد روی شما تاثیر منفی بذاره که بار‌ها اینجا سوالتون رو مطرح کرده و همکاران بار‌ها به شما مشاوره دادن و شما بازم همون داستان رو تکرار می‌کنید؟ شما لازم دارین روی عزت نفست کار کنین پس برای رهایی از حس و حال منفی مشاوره بگیرین عزیزم

سلام
وقت بخیر
لطفا به یک روانشناس مجرب مراجعه فرمایید
موفق باشید

با، سلام
متاسفانه قضاوت کردن بسیار راحت بوده و برچسب زدن علایم که بیان کردید علایم افسردگی است توصیه می‌شود به روان شناس بعد اگر شدت زیاد بودت به روان پزشک مراجعه نمایید

سلام
بهتون توصیه می‌کنم گروه‌های محلی خانم‌ها رو در منطقه تون جستجو کنید و عضوشون بشید تا با دنبال کردن هدف مشترک احساس مفیدبودن را پیدا کنید اینطوری با مشکلات سایرین هم آشنا خواهیدشد.

سلام و درود
در دنیای تراژیک امروز وضعیت بدتر خواهد شد اگر ما از پدر و مادر و بخصوص همسرمان بشنویم که نقصی داریم (چه داشته باشیم و چه روی ما گذاشته باشند). حق دارید که ناراحت باشید.
من هم اگه شاید جای شما می شدم ناراحت می شدم.
ولی، مسئله مهم اینه که خود شما چقدر خودت را باور داری.
اگه به خودت با هر تصویر بدنی اعتماد و باور داشته باشی دیگه نظر دیگران فقط و فقط نظر دیگرانه و نه چیز دیگه ای.
درصورتیکه مشکل دیگری در کار نباشد، می توانی برای خودت با حضور در مطب روانشناس از اقدامات حمایتی برخوردار شوید.
اقداماتی نظیر اینکه چطور بیشتر از خودم محافظت کنم تا از تاثیر حرف‌های دیگران آسیب کمتری ببینم.
با آرزوی شادکامی برای شما

سلام،
از حرف‌هایتان پیداست که مدتی است احساس تن‌هایی و بیاهمیتی دارید؛ طوری که انگار هیچکس در اطرافتان شما را نمی‌بیند یا جدی نمی‌گیرد.
چنین احساسی معمولا زمانی پیش می‌آید که فرد در خانواده یا رابط‌های قرار دارد که نیاز عاطفیاش شنیده نمی‌شود.
طبیعی است در این حالت دلتان بگیرد، احساس خستگی کنید یا حتی فکر کنید بودنتان فرقی ندارد.
پیشنهاد من این است که اول از همه با خودتان مهربانتر شوید.
وقتی کسی مدام احساس نادیدهگرفتهشدن دارد، معمولا اولین کسی که از او فاصله می‌گیرد، خودش است.
سعی کنید کار‌هایی را در روز وارد برنامه کنید که حس ارزشمندی شخصی به شما می‌دهد؛ مثل بیرون رفتن کوتاه، تماس با فردی که انرژی مثبت دارد، یا انجام کاری کوچک که نتیجهاش را بلافاصله می‌بینید.
حتی رسیدگی به ظاهر یا نظم دادن به محیط خانه می‌تواند کمک کند احساس کنترل بیشتری پیدا کنید.
در مقابل رفتار دیگران، تا حد امکان واکنش تند نشان ندهید، چون بیتوجهی آنها با بحث بیشتر معمولا بهتر نمی‌شود.
بهجایش آرام اما صریح بگویید از چه چیز ناراحت می‌شوید، مثلا: «وقتی جلوی بقیه دربارهی من اینطور حرف میزنید، حس می‌کنم ارزشم کم شده.» این جمله بهتر شنیده می‌شود تا گلایه یا مقایسه.
اگر این احساس بیارزشی و دلگرفتگی مدت زیادی ادامه داشته یا با گریه، خستگی زیاد یا بیخوابی همراه است، نشانهی آن است که فشار روحیتان بیشتر از حد معمول شده.
در این حالت بهتر است حتما با روانپزشک مشورت کنید تا بررسی دقیقتری انجام دهد؛ چون گاهی پشت این حالت‌ها، افسردگی یا اضطراب پنهان است که درمانپذیر است و نباید آن را تحمل کرد.

سلام.
دوست عزیز؛
می فهمم که خیلی خسته ای و احساس تن‌هایی و بی ارزشی داری، ولی تا وقتی فقط درد دل میکنی و کاری برای درمان نمی‌کنی، حالت هم بهتر نمی‌شه.
تا کی میخوای فقط پیام بذاری و دنبال درمان جدی نری؟
واقعا وقتشه به روانشناس مراجعه کنی تا کم کم از این چرخه رنج بیرون بیای.
روانشناس می تونه کمکت کنه که دوباره اعتمادبه نفست رو بسازی و با این قضاوت‌ها کنار بیای.
امیدوارم بجای تکرار، به درمانت اهمیت بدی

سلام و درود
متاسفانه گاهی نمی‌شود رفتار اطرافیان رو تغییر بدین ولی با روان درمانی می تونید حداقل به خودتون کمک بزرگی بکنید توصیه می‌شه ااز جلسات بهره ببرید

سلام و درود
متاسفانه گاهی نمی‌شود رفتار اطرافیان رو تغییر بدین ولی با روان درمانی می تونید حداقل به خودتون کمک بزرگی بکنید توصیه می‌شه ااز جلسات بهره ببرید