آیا علاقه به آتش بیماری روانی است؟

آیا علاقه به آتش بیماری روانی است؟
باسلام
آیا علاقه به درست کردن آتش مثلا برای ایجاد گرما یا پختن چیزی و ثابت قدم بودن جهت مهیا کردن وسایل آتش و درست کردن آتش، بیماری روانی محسوب میشود؟چون شنیدم که علاقه به آتش داشتن نشان دهنده خشم و بیماری روانی است؟یعنی من بیمار هستم!؟من هدفم از ایجاد آتش، آسیب زدن به کسی یا مکانی هیچگاه نبوده است و صرف تفریح و علاقه شخصی به آتش بوده است.
15 فروردین 1403

پاسخ پزشکان

1
علاقه خطرناک به آتش افروزی غیرقابل کنترل بیماری محسوب می‌شود صرفا برای گرما و یا تهیه غدا و یادورآتش نشستن بیماری نیست
1
ولی بهتر است بجای انجام این کار اگر زیاد تکرار می‌کنید سرگرمی دیگری برای خود فراهم کنید، چون تکرار این کارهم می‌تواند خطر آفرین باشد.
در صورت ادامه اعتیادوار به روانشناس مراجعه کنید.
1
با سلام
اگر به صورت قبل از بر پا کردن آتش احساس تنش و ناراحتی دارید و پس از بر پا کردن آتش آرامش خودتون را به دست می آورید بهتر است که بررسی شود.
0
خیر موردی ندارد نگران نباشین
0
نگران نباشید موردی ندارد آتش تهیه کردن برای ایجاد گرما اگر برای آسیب رساندن به دیگری نباشد نگران کننده نیست و اسیب محسوب نمی‌شود
0
سلام
آتش افروزی با هدف آسیب خطرناک است،
0
سلام
خیر مشکلی ندارد نگران نباشید
0
سلام،
مادامیکه هدف آسیب رسانی به اشخاص و طبیعت نباشد، جای نگرانی نیست، البته قرار گرفتن مداوم در معرض دود آتش، می‌تواند منجر به آسیب‌های ریوی و عوارضی مضر و جبران ناپذیر، برای سلامتی باشد.
0
سلام
دوست عزیز نه مشکلی ندارد نگران نباشید
-1
خیر نگران نباشید تحت تاثیر صحبت‌های دیگران که پایه علمی ندارد قرار نگیرید

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

علاقه به آتش داشتن برای برخی افراد می‌تواند نشانه‌ای از اختلال روانی، به ویژه اختلال مرتبط با خشم و عدم کنترل احساسات باشد.
اما به طور کلی، علاقه به آتش داشتن بدون انجام اقدامات خطرناک و بدون هدف آسیب‌زدن به دیگران، به تن‌هایی ممکن است یک علایق غیرعادی برای شخص باشد و نشانه‌ای از یک بیماری روانی نباشد.
در هر صورت، برای اطمینان بیشتر و ارزیابی تخصصی، بهتر است از مشاوره تخصصی روانشناسی دریافت کنید.

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.