افسردگی و اظطراب فراگیر مقاوم به درمان چه باید کنم؟

با سلام و احترام
این خیلی خوب هست که شما متعهد به ادامه تان هستید علی رغم اینکه گفتید متاسفانه علتیمتان عود می‌کند.
این نکته مثبت هست که شما به سلامت روان خود اهمیت میدهید.
حتما با روانپزشک و روانشناستان توصیه می‌کنم در مورد همین سوالی که کردید مشورت نمایید چون آنها با توجه به شناختی که از شرایط روحی روانیتان در این مدت درمان تان دارند، بیش‌ترین اطلاعات را در مورد اینکه بتوانند پاسخ دقیق تر به شما بدهند را دارند.

با سلام،
هچنان مثل گذشته باید پیگیر درمان باشید، درمان دارویی و رواندرمانی در کنار هم می‌تواند به کنترل بیماری شما کمک کند

با سلام
و وقت بخیر.
رواندرمانی‌ها انواع مختلفی دارند.
یکی از درمان‌هایی که به طور خاص برای مشکلات مقاوم به درمان طراحی شده، طرحواره درمانی هست.
اگر سایر روش‌ها بهبود ایجاد نکردند، پیشنهاد می‌کنم که طرحواره درمانی رو امتحان کنید.

درود بر شما،
برای مدیریت استرس و اضطراب، همزمان از دارو درمانی و مشاوره روانشناسی همزمان استفاده بفرمایید و تو روند درمان وقفه نندازین، حتما نتیجه میگیرین

با سلام
سیر درمان و سواس متغیر بوده در برخی بصورت نوسانی است و در برخی بصورت ثابت بوده و بیماری سیر به مزمن شده اند دارند و حدود یک سوم دچار اختلال افسردگی عمده نیز هستندو بسیاری از بیماران مقاوم به درمان هستند در مصرف دارو و مداخلات روان شناختی و در بعضی موارد مقاوم به درمان بوده است و رو به مزمن شدن دارد

سلام
آزمایشات تشخیص پزشکی می‌تواند به شما کمک کند، شاید بیماری اعصاب شما ناشی از یک بیماری پزشکی باشد.

سلام
دوست عزیز
واقعا درک می کنم که چه مسیر دشواری رو گذروندی.
اینکه با وجود پنج سال درمان، هنوز دچار نشخوار فکری، و سواس، اضطراب و افسردگی هستی، نشون می ده که با یک اختلال مقاوم به درمان روبه رو هستی.
اما هنوز راه هست.
وقتی درمان‌های استاندارد پاسخ کافی نمی دن، چند مسیر دیگه قابل بررسی هست:
یکی، بازبینی دقیق تشخیصه.
گاهی اختلال‌های همپوشان مثل اختلال شخصیت و سواسی، اختلال طیف دوقطبی یا تروما‌های پنهان باعث می شن درمان اصلی اثر کامل نذاره.
روان درمانی تخصصی با تمرکز بر این جنبه‌ها می تونه کمک کنه.
دوم، ادامه ی رواندرمانی با رویکرد‌های عمیق تر یا متفاوت مثل ACT (درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش)، رواندرمانی تحلیلی یا طرح و ارهدرمانی میتونه مؤثرتر از CBT معمولی باشه.
سوم، اگر هنوز استفاده نشده، درمان ترکیبی با نوروفیدبک، مایندفولنس روزانه، کار با بدن (مثل یوگا درمانی یا حرکت درمانی) و اصلاح سبک زندگی (ورزش منظم، تغذیه، خواب و ارتباط اجتماعی) می تونه کمککننده باشه.
و نهایتا، گاهی پذیرش بخشی از علائم و تمرکز روی کیفیت زندگی به جای حذف کامل نشانه‌ها، به کاهش فشار ذهنی و اضطراب منجر می‌شه.
مراجعه به یک تیم درمانی تخصصی که بهصورت هماهنگ روان پزشک، روان شناس و درمانگر بدن محور رو شامل می شه، میتونه شانس بهبودی رو بالا ببره.
تو تنها نیستی، و هنوز راه‌هایی برای بهبود هست.
همین که همچنان دنبال راهی، یعنی امید زنده ست.