سلام یکی از دوستهام با همه میگه و میخنده ولی به من که میرسه کم حرف میشه و انگار زود میخواد از پیشم بره. البته من خودم کلا کم حرف و درونگرا و کم رو هستم ولی خیلی سعی کردم که اون متوجه نشه. من خیلی دوستش دارم خیلی پسر خوبیه، دوست ندارم رابطمون بهم بخوره. همش من میرم اول سلام میکنم. به ندرت اون میاد پیشم شاید چون کار و حرفی باهام نداره. چکار کنم که هردومون حرف داشته باشیم؟
16 فروردین 1403
پاسخ پزشکان
0
سلام، ارتباط اجتماعی سالم، در زندگی افراد از اهمیت زیادی برخوردار است. بهتر است نگران کوتاه بودن زمان ارتباط نباشید، آنچه اهمیت دارد این است که در همان زمان کوتاه هم، دو طرف احساس رضایت خاطر داشته باشید. فراگیری نحوه ی برقراری ارتباط موثر، به تداوم و استحکام روابط دوستانه کمک زیادی میکند. در زمان صحبت با دوستتان، شنونده ی خوبی باشید، و جوه اشتراک و زمینههای علاقمندی یکدیگر را شناسایی و با افزایش اطلاعات خود در مورد آنها، زمینه ی صحبت و همنشینی بیشتر با یکدیگر را فراهم کنید، البته هرگز دوستتان را برای وقت گذرانی بیشتر با خود، تحت فشار قرار ندهید. مشاوره ی روانشناسی هم میتواند در جهت بررسی و تشخیص دلایل و مشکلات ارتباطی، خودشناسی، افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس، و نحوه ی برقراری روابط دوستانه، به شما کمک کند، موفق باشید
با سلام جدا از مطالبی که همکاران محترم توصیه کردند توجه و شناخت خود از موارد مهم هست که ضمن یادگرفتن مهارتهای ارتباطی و رعایت اصول گفتگو و توجه به نیازهای طرف مقابل می تونید این مسئله رو حل کنید. مشاوره روانشناسی داشته باشید.
سلام و احترام مهارتهای ارتباطی خودتون رو تقویت کنید. و اگر تایید و پذیرش دیگران برای شما اهمیت بسیار بالایی دارد برای بررسی بیشتر به روانشناسمراجعه کنید
سلام دوست عزیز با توجه به اینکه این مسئله بسیار زیاد برای شما مهم هست و همین اهمیتی که دارد باید مورد بررسی قرار گیرد پیشنهاد میکنمحتما به روانشناس مراجعه داشته باشید.
احتمالاً علت اصلی این است که دوستتان در حضور شما خجالتی یا نگران قضاوت شدن است، یا بینتان موضوعات ناگفتهای هست که گفتوگو را سخت میکند. در بیشتر موارد این رفتار نشان از بیعلاقگی کامل نیست و با تغییر رفتار دوطرفه قابل اصلاح است. آرام باشید. «راهکارهای عملی:» - فضای غیرقضاوتی ایجاد کنید: با لحن ملایم و تاییدهای کوتاه (مثلاً تشویق) نشان دهید که به حرفش گوش میدهید. - سوالات باز بپرسید: پرسشهایی که جواب بله/نه نباشد تا موضوع برایش باز شود. - فعالیت مشترک برنامهریزی کنید: کاری انجام دهید که نیاز کلامی کمتری دارد ولی فرصت گفتوگو فراهم میکند (پیادهروی، بازی ساده). - گاهی خودتان دست از شروع گفتگو بردارید تا او نیز مسئولیت شروع را تجربه کند. «علائم هشدار:» - کنارهگیری شدید، افت چشمگیر در فعالیتهای روزمره یا بیرون نرفتن. - تغییرات رفتاری یا خلقی بزرگ و پایدار. - صحبت از ناامیدی یا افکار آسیب به خود. «تخصص پیشنهادی:» روانشناس
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
