میخام خودکشی کنم اما میترسم بخاطر بچه ام ، چکار کنم؟

سلام و وقت بخیر.
حفظ ارامش و مشورت گرفتن از یک روان شناس و در صورت لزومروان پزشک بهترین راهکار هست
تاب اوری خودتون را با بالا ببرید.
ابراز احساسات کنید.
صحبت کنید با شخص نزدیک و معتمد زندگیتون.
در جمع باشید.
ورزش ملایم کنید.
ارتباط با معنویت و خدا لرقرار کنید.
موفق باشید.

سلام.
احساس تن‌هایی و رهاشدن و محروم شدن از توجه و محبت و حمایت دیگران، احساس ضعف و نقص داشتن نشانگر خاطرات دردناک گذشته شماست که صدا‌های انتقادگر و بی رحمانه درون تون شما را بی ارزش و نالایق خطاب می کند، و احساس شکستن و رها شدن می کنید.
مسلما چنین نگاه منفی در نگرش ما به خود دیگران و دنیا تاثیرات منفی می گذارد و از همه کس و دنیا نالان و گله مند می شویم.
روانشناس می‌توانند رنج‌های درونت را تسکین بخشید و نقش والد مهریان و همدلانه در ترمیم و بازسازی درون آشفته شما داشته باشد.
برای دوست داشتن خودت و اهمیت دادن به سلامت روان خودتان به روانشناس مراجعه کنید.

سلام
زندگی خوبی‌ها و بدی‌های خودش رو داره و خوبی‌ها و زیبایی‌های زیادی هم هست که هنوز وجود داره
مثال همان بچه ای که دارید و دیدن او یکی از زیبایی‌ها هست
توصیه می‌کنم به مشاور و روانپزشک مراجعه کنید در اسرع وقت و حتما مفید خواهد بود و دید شما به زندگی رو تغییر خواهد داد

با درود ؛ احساس ناکامی و شکستی که در روابط خود داشته اید، بنظر می‌رسد که و سیع هستند و آنطور که نوشتید هیچکس شما را دوست ندارد؟ بنظر می‌رسد درمانده شده اید اگر با این وضعیت هم ادامه دهید آیا فرزندتان واقعا حضور مادری با آسایش روحی را در کنار خود احساس می‌کند یا در بزرگسالی از مادر بعنوان مادری غمگین و منزوی و مستاصل یاد می کند؟ همین پروسه و افکاری که در خود شما و فرزندتان با شما رشد می‌کند آزار و اذیت درونی ایجاد نمی کند؟ میدانم خودکشی انتخاب راحتی است و شاید از افرادی که در فرد با ایگنور کردن او انزجار ایجاد کرده اند انتقام سختی گرفته شود، اما راهی از روی ضعف و نا امیدی است.
بیاد داشته باشید؛ دوست داشته شدن، یک امر درونی است و می‌توانید انرابدست آورید، در نتیجه کمی تلاش و آگاهی و خرد از درون احساس قدرتمندی و امیدواری، می‌کنید آنوقت … ممکن هست باز هم در این میان افرادی باشند که شما را دوست نداشته باشند، مانند همه انسان‌های دیگر، اماااا، شما براحتی انرا میپذیرید و به آن فرد اجازه میدهید دوستتان نداشته باشد و از نبود رابطه با وی، از درون آزار نمی‌بینید.
فرزندتان در کنار چنین مادری زن یا مردی خودساخته خواهد شد حاصل تمام این تجارب آسایش درونی شماست.

سلام
عزیزم این احساس‌ها اثر افسردگی بر شما هست حتما برای کمک به خودتون به متخصص اعصاب و روان مراجعه کنید و بعد از آن از یک مشاور و تراپیست خوب کمک بگیرید

سلام
عزیزم به خاطر فرزندتون و آینده اونم که شده به روانشناس یا اورژانس اجتماعی تماس بکیرید مطمینا با انجام توصیه‌های روان درمانی و دارو درمانی موفق خواهید شد.

با سلام
اگر این نوع افکار بخش زیادی از زمان شما را به خود اختصاص داده حتما مراجعه به روانشناس یا روانپزشک داشته باشید.

سلام
عزیزم،: گاهی فشار زندکی ممکنه زیاد بشه و ما فکر کنیم از پس مسائل به وجود اومده نمی‌ایم، اما بسیار قوی هستیم.
بهتره برای مدیریت حالاتت از روانشناس کمک بگیری، موفق بلشی

این دنیا با همهی تلخی‌هایش یک چیز خیلی مهم برایت دارد: بچه ات.
و تو تنها کسی هستی که برایش مرکز امن هستی.
اینکهبا وجود همه رنج‌ها بخاطر بچه میخوای زنده بمونی یعنی یک بخشی از وجودت سالم و قوی هست و می‌خواهد هنوز زندگی کنی.
به این بخش گوش بده.
از مشاور کمک بگیر و از بخشی از وجودت که رنج کشیده صحبت کن و کمک کن نجات پیدا کنه.

عزیزم خیلی مهمه که بدونی حرف زدنت در این لحظه شجاعانهست و نشونه اینه که هنوز امیدی ته دلت هست اینکه به خاطر بچهات نمی‌خوای این کار رو بکنی نشونه عشق و قدرت توئه زندگی میتونه سخت بشه ولی هیچکس نباید با این همه بار تنها بمونه تو تنها نیستی این احساسات با کمک روانشناس قابل درمانن لطفا هرچه زودتر با یک روانشناس صحبت کن تو لیاقت آرامش و حمایت داری هم به خاطر خودت هم به خاطر بچهات کمک گرفتن نشونه ضعف نیست، نشونه انتخاب هوشمندانه توعه برای خودت و کودکی که فقط تورو میخواد

سلام و عرض ادب.
همیشه قبل از هر اقدامی به خاطر داشته باشید که درصد زیادی از اقدام‌ها برای پایان دادن به زندگی ناموفق هستند و منجر به عوارض جسمی مادامالعمر می‌شه.
بنابراین بهتره برای درمان افسردگی تون اقدام کنید تا زندگی راحت تری داشته باشین

دوست عزیز این افکارمنفی تکرارشونده بادارو‌ها و روان درمانی بهبود می یابند

سلام
دوست عزیز؛
احساساتی که داری واقعا سنگینه،.
اما همین که گفتی: بخاطر بچم نمی‌خوام یعنی امید هنوز توی دلته.
تو قوی تر از اون افکاری هستی که الان داری باهاشون میجنگی.
بدون که این افکار قابل درمانن، و تو مقصر اون حال نیستی.
اما مسئول مراقبت از خودت هستی.
مراجعه به روانشناس برایت و اجبه.
رواندرمانی کمک میکنه ریشه ی این ناامیدی و تن‌هایی رو بشناسی، احساس تعلق رو بسازی، و دوباره برای زندگی معنا پیدا کنی.
برای خودت، برای بچت، برای آینده ای که می تونه قشنگ باشه.
اگر الان حالت خیلی بده، حتما با شماره 1480 (خط ملی مشاوره رایگان) تماس بگیر یا به نزدیک‌ترین مرکز اورژانس اجتماعی (123) اطلاع بده.
تو تنها نیستی، و کمکی که لازم داری واقعا وجود داره.
فقط دستتو دراز کن.
کمک هست.

سلام
دوست عزیز این احساسات میتونه نشانگر این باشه که درد زیادی کشیدی اما اینکه معنایی برای زندگی داری و اونم فرزندت هست که جنبه مثبت و نقطه عطف زندگی تو است که باعث شده اینجا کمک بگیری و این نشونه خوبی است به روانپزشک مراجعه کنید

سلام
بهتر است حتما به یک روانپزشک و یک روانشناس تواما مراجعه کنید.

سلام
دخترم حالت رو میفهمم گاهی ما احساسات بسیار قدرتمند و حتی ترسناکی رو تجربه میکنیم.
اما به این فکر کن که یک بخش دیگر وجود تو دستش رو برای کمک گرفتن دراز کرده و شاید بخواد قبل از هر تصمیمی اول تلاشش رو کرده باشه.
به این فکر کن که دست‌های فرزندت هم فقط به سوی تو گشوده است و تو مهم‌ترین امید او هستی.
کاش درمان دارویی یا مشاوره ای رو شروع میکردی تا ببینی چقدر راه مختلف و اثرگذار برای بهبهودی هست.
سعی کن شماره‌های 1480 و 123 رو به خاطر داشته باشی و هر زمان احساس کردی نیمه ی تاریک وجودت میخواد کنترل رو در دست بگیره یه تماس با این شماره‌ها بگیر، حتی شده برای کمی درد و دل.
بهت قول میدم با کمی صبر و دریافت کمک میتونی این بحران رو پشت سر بزاری.
drpournikdast.com/cbt-ex