علت عدم تمایل به بیان احساسات چیست؟

احتمالاً مشکل شما در بیشتر موارد از دو عامل اصلی ناشی می‌شود: دشواری در شناسایی و نام‌گذاری احساسات (آلکسی‌تایمیا یا کمبود و اژگان هیجانی) و الگو‌های آموخته‌شده خانوادگی همراه با خجالت یا نگرانی اجتماعی.
نگران‌کننده نیست و با تمرین قابل بهبود است.
راهکار‌های عملی:
- روزی چند دقیقه دفترچه احساسات: هر بار یک کلمه ساده مثل «ناراحت» یا «شاد» بنویسید و موقعیت را توصیف کنید.
- جملات کوتاه آماده تمرین کنید: مثلاً «الان اندوه دارم» یا «این موضوع مرا خوشحال کرد» و مقابل آینه تکرار کنید.
- قبل از گفتگو چند نفس عمیق بکشید و با جمله‌ای کوتاه شروع کنید؛ از پیامک یا یادداشت کوتاه برای شروع ارتباط استفاده کنید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودآسیبی یا خودکشی
- ناتوانی شدید در انجام امور روزمره یا کناره‌گیری کامل از روابط
- بی‌خوابی یا کاهش اشت‌های قابل توجه همراه با ناامیدی مداوم
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس بالینی