عصبانیت در نوجوانان چه درمانی دارد؟

نگرانیتون کاملا قابل درکه .رفتار‌های نوجوان شما نشون میده که درونش پر از انرژی، احساسات متراکم و شاید زخم‌های ارتباطی با پدرشه.
اینکه با دیگران رابطه خوبی داره، نشونه ای از ظرفیت بالای ارتباطی و سلامت روانشه.
درگیری با پدر ممکنه ریشه در تعارض‌های نسلی، سبک تربیتی یا احساس نادیده گرفته شدن باشه.
لطفا مصرف دارو رو بدون نظر روانپزشک قطع نکنید.
با پزشک معالج تماس بگیرید و علائم رو گزارش بدید تا دوز یا دارو تنظیم بشه.
شاید نیاز باشه ارزیابی دقیقتری از تشخیص اولیه انجام بشه؛ گاهی نوجوانان فقط نیاز به مشاوره و گفتگو دارن، نه دارو.
و در کنار درمان، گفتگو با پدر در فضای امن و بدون قضاوت، با حضور مشاور خانواده، میتونه خیلی کمک کننده باشه

سلام.
چرا بدون اینکه خودش توسط پزشک ویزیت بشه و باهاش صحبت کنین دارو دادین؟این کار اشتباهه.

سلام و عرض ادب.
معمولا در نوجوانی فرد در برابر مراجع قدرت مثل پدر و معلم مقاومت می کنه تا هویت مستقل خودش رو شکل بده.
بهتره برای آموزش نوع رفتار با فرزندتون به روانشناس مراجعه کنید

سلام
. دوست عزیز؛ پ؛سر شما در سن نوجوانی است . . نگرانیتان قابل درک است.
اختلافات شدید بین پسر 17 ساله و پدرش موضوع حساسی است که باید با دقت و ظرافت مدیریت شود بهترین کار این است که پسر شما حتما نزد روانشناس متخصص کودک و نوجوان یا رواندرمانگر خانواده برود تا ریشه مشکلات به درستی بررسی شود و برنامه درمانی مناسبی ارائه گردد دارو‌هایی مثل لیتیم و ریسپریدون دارو‌های تخصصی برای اختلالات روانپزشکی هستند و مصرف آنها باید تحت نظر روانپزشک باشد قطع یا شروع خودسرانه دارو می‌تواند خطرناک باشد . حتما به روانشناس خانواده مراجعه کنید.

پسرتون از پدرش خشمگینه ممکنه نیازی در پسرتون هست که توسط پدرش تامین نمی‌شه.
و به‌ترین کار اینه هم پسرتون به درمانگر مراجعه کند و هم شما به همراه همسرتون از درمانگر راهنمایی بگیرید که در مورد نیاز‌ها و احسایات پسر نوجوان خود اطلاعات و اگاهی کسب کنید .شاید نیاز باشد شما مواردی را رعایت کنید یکی از موضوعاتی که نوجوانان برایشان مهم است نیاز به استقلال و خودکفایی است ایا برای پسرتون به اندازه کافی تامین هست؟

با سلام
بهتر است به همراه پسرتان به روانشناس مراجعه کنید.

یا درود
با فرزندتان سحبت کنید و سعی کنید آو را درک کنید.
برای ابن کار بهتر است از یک روانشناس مشاوره بگیرید

با سلام،
شما نباید بدون ویزیت شدن پسرتون بهشون دارو بدید این کار ممکنه عوارض داشته باشه، حتما برای پسرتون با روانشناسی که در حیطه نوجوان فعالیت دارن، جلسه داشته باشید، برای ارتباط موثر شما و پدرشون حتما با روانشناس جلسه داشته باشید.
لطفا مسیری که تا به حال جواب نداده و باعث چالش بیشتری شده رو ادامه ندید باعث آسیب به فرزندتون می‌شه.

درود بر شما.
نگرانی شما قابل درک هست.
بهتره با پسرتون صحبت و راضیش کنید که برای مدیریت هیجاناتش به روانشناس مراجعه کنه

سلام
عزیزم وقتی بیرون روابط خوبی داره و خشم و پرخاشگری نداره یعنی اختلال یا بیماری نداره که نیاز به دارو داشته باشه، با زبان مهربانانه باهاش صحبت کنید و با همدیگه به مشاور مراجعه کنید

سلام
دارو دادن به پسرتون بدون اطلاع کار صحیحی نیست و باتوجه به وضعیت ورزشی ممکن است مشکلاتی را بوجود آورد درثانی اکر خودش متوجه این کار توسط شما شود حس اعتمادش را به شما از دست می‌دهد و حتی به دیگران هم بی اعتماد می‌شود مشکل با پدر هم نیاز به اصلاح و بازسازی رابطه دارد که باید توسط روانشناس نوجوان بررسی و اقدامات لازم صورت گیرد هرچه زودتر مراجعه داشته باشید.

سلام
نیاز هست پدرش و شما همراه پسرتون مشاوره بگیرید
مشکل در رابطه پدر و پسر نیاز به بررسی هر دو طرف داره و نمی‌شه از یک طرف توقع تغییر داشت
به ویژه از نوجوان توقع تغییر زیاد نمی‌شه داشت

سلام و درود
به نظر میرسه رابطه عاطفی با پدر به مشکل خورده و فرزند شما نسبت به پدر خشم داره با مراجعه فرزندتان به یک روانشناس هیجان مدار می توانید به فرزندتان کمک کتید این خشم درونش کاهش پیدا کند و اگر احساس منفی نسبت به پدر دارد اصلاح شود.

دوست عزیز عصبانیت پسر شما بیشتر از جنس واکنش عاطفی به رابطه با پدرشه نه اختلال روانی، قرصایی که دادن برای شرایط شدیدتره و وقتی بدون رضایتش مصرف کنه، میتونه احساس بدتری هم ایجاد کنه.
اول دارو رو قطع نکنین ناگهانی، حتما با یه روانپزشک دیگه مشورت بگیرین
دوم، بهتره از یک مشاور خانواده کمک بگیرین تا دلیل این تنش بین پدر و پسر بررسی بشه، چون مشکل اصلی اون رابطهست نه خود پسر
در کنارش، اجازه بدین خودشم حرف بزنه، نظر بده، احساس کنه شنیده می‌شه
بدنسازی هم اگر براش تخلیه هیجانیه خوبه، ولی اگه خودش رو توی وزنه زدن خالی میکنه که چیزی نگه، باید راه‌های بهتری یاد بگیره
اصل ماجرا اینه که پسر شما نیاز به فهمیده شدن داره نه فقط کنترل شدن

سلام
عزیز دلم، کاملا درکتون می‌کنم که چقدر نگران پسرتون هستید، و حق هم دارید.
از توضیحات شما مشخصه که پسر شما مشکل کلی در خلقوخو یا رفتار اجتماعی نداره، چون در برخورد با همه افراد خوب و محترمانهست، جز پدرش.
این خودش نشوندهنده اینه که:
> «مساله اصلی پسر شما، اختلال روانی شدید نیست، بلکه یک تعامل ناکارآمد و تنشآلود با پدرشه که به شکل هیجانی یا انفجاری بروز پیدا میکنه.»
قرص لیتیوم و ریسپریدون هر دو دارو‌هایی بسیار قوی هستند که:
لیتیوم برای اختلال دوقطبی استفاده می‌شه و نیاز به کنترل سطح خون و آزمایش منظم کلیه و تیروئید داره
ریسپریدون داروی ضدروانپریشیه که ممکنه در نوجوانان باعث گیجی، بیحالی یا حتی اختلال در تمرکز بشه
بنابراین اگر تشخیص بالینی دقیق، مصاحبه کامل، و ارزیابی رفتاری انجام نشده، بهتره که فعلا این دارو‌ها قطع بشن (بهویژه لیتیوم) و با نظر پزشک جایگزین یا اصلاح بشه.
پسر شما اگر فقط با پدرش مشکل داره، دلیل برای استفاده از دارو‌های سنگین روانپزشکی وجود نداره.
من پیشنهاد می‌کنم حتما یک جلسه:
مشاوره فردی برای نوجوان
و مشاوره خانوادگی یا زوجدرمانی برای پدر و مادر
انجام بشه تا ریشه‌های ارتباطی بررسی بشه.
دارو‌ها با کمک روانپزشک متعهد قطع بشه
وزنه برداری محدود بشه چون ممکنه باعث تحریک خشونتش بشه
پدر آموزش ببینه و حتما پسر مورد مشاوره کودک و نوجوان قرار بگیره
مادر عزیز، پسر شما بیمار روانی نیست؛ بلکه نوجوانیه که در مسیر رشدش با چالش‌هایی روبهرو شده.
اگر با کمک شما، پدرش، و یک درمانگر خوب همراهی بشه، خیلی زود این دوره گذار رو با سلامت و آرامش پشت سر میذاره.

سلام
و نور.
به هیچ وجه اینطور دارو بهش ندین بسیار خطرناکه.
لطفا شما به تن‌هایی به روانشناس مراجعه کنین و بعدش پسرتون رو نزد روانشناس ببرید.
با چند جلسه درست می‌شه