من به شدت درگیر افکار خودکشی هستم و پلنش رو هم چیدم؟

سلام.من به شدت افکار خودکشی دارم براش برنامه ریزی کردم و چیزی که میخوام رو تهیه کردم. به حمایت روانی و عاطفی احتیاج دارم اما نمیخوام از جانب خانواده باشه، با تراپیستم شدت حالم رو مطرح نکردم چون میدونم به خانواده اطلاع میدن ولی اونا جز دادن حس شرم کاری نمیکنن و اصلا خودشون باعث اذیت من هستن. راهی وجود نداره خودم به تنهایی بتونم درمان رو انجام بدم و حتی اگر نیاز به بستری بود خانواده رو ملاقات نکنم؟
8 فروردین 1405

پاسخ پزشکان

2
سلام
عزیزم همین حالا با روانپزشک در ارتباط باشید حضوری یا انلاین تا دارودرمانیدر اسرع وقت شروع بشه، و به خاطر کمک به خودتون صادقانه هر انچه در ذهنتون دارید باهاشون مطرح کنید تا اصولی بهتون کمک بشه، در شرایط اورژانسی شماره تلفن 123،4030 و 1480 میتونه بسیار کمک کننده باشه، روان درمانی رو هم حتما تحت نظر روانشناس شروع کنید
1
سلام.
عزیزم ازگفتار شما می‌توان استمداد و مساعدت از روانشناس را استنباط کرد، با توجه سن 25 سالگی علل افکار خودکشی را می‌توان بحران‌های عاطفی در نظر گفت.
که بحران‌های عاطفی احتمالا از احساس شکست، تن‌هایی و حس پوچی، خشم و ناامیدی ناشی شده است.
احساسات فعلی گذرا می باشد، کافیست از افکار منفی فاصله گرفته و از واقعیت تفکیک کرد.
افکار مفنی فقط فکر هستند دال بر واقعیت نیست.
در واقعیت زندگی درصدد حل مشکلات زندگی باشید و از خدمات روانشناسی 123،4030 استفاده کنید.
متیولنید توضیحات کافی از مشکلات خود برای ما ارسال کتید.
1
سلام.
وقتتون بخیر.
حتما باید تحت نظر روانپزشک باشید و ممکنه نیاز به بستری داشته باشی.
1
سلام
هرچه زودتر با شماره 123 تماس بگیر و یک فرد امن مثلا دوستت رو در جریان افکارت بزار و بهتره ک به روانپزشک هم مراجعه کنی.
1
سلام.
دوست عزیز، احساست کاملا قابل درکه ولی چیزی که الان مهم هست اینه که فورا کمک حرفه ای بگیرید.
بنابراین توصیه اکید می کنم که حتما با شماره تلفن 123 تماس بگیر و تنها نمان.
1
با سلام و وقت بخیر.
خواهر بزرگوار؛ فراموش نکنید ما اختیار پایان دادن به زندگی را در هر لحظه در اختیار داریم، پس قطعا کمی تاخیر در این تصمیم مهم، نمی تواند خللی بر اراده و اختیار ما وارد کند، خودکشی هم یک راه حله، اما راه حلی دائمی برای مشکلی موقت!!!
درست است که گاهی شرایط ناگواری داریم که هیچ کس جز خودمان قادر به درک شدت زجرآور بودن آنها نیست، اما این به این معنا نیست که ما ضعیف و بدون اختیار شده ایم و یا حتما باید بر اساس این افکار عمل کنیم، قطعا صدمه به خودمان تنها انتخابی نیست که در اختیار داریم…
از شما میخواهم؛ علاوه بر ادامه درمان دارویی و مراجعه به یک روانشناس؛ به طور روزانه با یکی از نزدیکان و افراد کلیدی در زندگیت در تماس باشی؛ اگر مادرت رضایت ندارد خود مادر را هم همراه این جلسات کن و مابقی را به مشاور بسپار…
حتی اگر فعلا حوصله مراجعه حضوری نداشتید؛ با تماس رایگان تلفنی با شماره‌های 1480 و شماره 123 میتونید به آرامش خوبی برسی…
همین که درصدد کمک براومدید؛ نشون میده دختر محکم و هوشمندی هستید و این یعنی قطعا با گرفتن کمک حرفه ای میتونید گام به گام بر مشکلاتتون غلبه کنید…

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.