درمان همجنسگرایی چیست؟

در بیشتر موارد تمایل به همجنس، به‌ویژه وقتی از کودکی شروع شده، یک «گرایش جنسی» است نه بیماری و نه انحراف اخلاقی.
معمولاً ترکیبی از عوامل ژنتیکی، هورمونی و روانی ـ محیطی نقش دارند و فرد تقصیری ندارد.
این احساسات برای خیلی‌ها ترسناک و گیج‌کننده است، اما به‌خودی‌خود خطرناک یا غیرطبیعی از نظر پزشکی محسوب نمی‌شود.
راهکار‌های عملی:
۱ خودسرانه تلاش برای «سرکوب خشن» یا تنفر از خود انجام نشود؛ این کار معمولاً اضطراب و افسردگی را شدیدتر می‌کند.
۲ نوشتن افکار و احساسات درباره تمایل به همجنس، ترس‌ها، احساس گناه و تضاد با ازدواج؛ کمک می‌کند دقیق‌تر بفهمید چه می‌خواهید.
۳ مراجعه به یک روان‌درمانگر آشنا با مسائل هویت و گرایش جنسی برای بررسی ریشه‌ها، مدیریت احساس گناه، و کمک به تصمیم‌گیری درباره زندگی زناشویی.
۴ اگر در رابطه زناشویی هستید، بعد از مشاوره فردی، با راهنمایی درمانگر برای گفت‌وگوی صادقانه و محترمانه با همسر برنامه‌ریزی شود.
۵ از هر نوع «درمان»ی که قول می‌دهد گرایش جنسی را کامل عوض کند، دوری شود؛ این روش‌ها هم علمی نیستند هم می‌توانند آسیب روانی جدی بزنند.
علائم هشدار:
۱ فکر مداوم به خودکشی یا آسیب‌زدن به خود به‌خاطر احساس گناه یا شرم.
۲ افسردگی شدید، اضطراب شدید، یا مصرف زیاد الکل و مواد برای فرار از این احساسات.
۳ هر نوع رابطه جنسی همراه با اجبار، تهدید، سوءاستفاده یا تفاوت قدرت شدید که احساس ناامنی می‌دهد.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک (متخصص اعصاب و روان) با تجربه در مسائل هویت و گرایش جنسی.