مواجهه با ترس از بیماری و وسواس - راهکارهای مقابله
سلام وقت بخیر من به شدت ترس از بیماری دارم چند وقتیه به اچ ای وی گیر دادم با هر برخوردی فکر میکنم مبتلا شدم حتی توی مراکز بهداشت تست هم دادم منفی شد باز فکر میکنم شاید اشتباه شده من مریضم . مرکز مشاوره ک رفته بودم دستم به دستگیره خورد فکر میکنم من از اونجا یه ویروس گرفتم صرفا تو دستم یک خار رفت و بعد گیر دارم ک شاید این خار به ویروس آلوده بوده . زندگیم و روزام داره میگذره چیکار کنم ؟؟
6 بهمن 1403 آخرین بروزرسانی: 11 بهمن 1403
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
عزیزم، به روانشناس مراجعه کنید، روانشناس باهاتون مصاحبه میکنن، ممکنه بدون نیاز ب دارو راهکارهایی بهت بده تا وسواس رو تحت کنترل داشته باشی ، موفق باشی
به روانشناس نوجوان مراجعه کنید و اضطرابی که دچارش هستید صحبت کنید احتمالن روبنای مشکل اضطراب بیماری است اما زیر بنا مسائل حل نشده دیگری باشد که از طریق تستها و مصاحبه توسط درمانگر مشخص خواهد شد حتما از تراپی بهره ببرید
وقت بخیر، لازم هست با بررسی عمیق افکار و احساسات تان، ریشه های ترس از بیماری در شما پیدا شود. در غیر اینصورت ممکن است هر چند وقت نگرانی شما نسبت به یک بیماری دیگر ایجاد شود و تجربههای دردناکی که هم اکنون دارید مجدد تکرار شود. نیاز به کمک گرفتن از روش های روان درمانی است.
با سلام، وسواس مشکل روانشناختی غیر قابل حلی نیست،برعکس شواهد بسیاری وجود داره که درمان پذیر هست،و خوب به درمان جواب میده،فقط باید توسط متخصص ارزیابی بشه،ودرمان مناسب انجام بشه. ممکنه وسواس روکشی باشه برای مسائل حل نشده ی سالهای قبل،و یا فراری باشه برای عدم تجربه هیجان ها،بهترین راه مراجعه به متخصص و دریافت درمان و جلسات به همراه درمان گر مناسب هست.
سلام دوست عزیز فکرهای شما ناشی از اشتغال ذهنی به سناریوهای غیرواقعی است، حتی وقتی شواهد نشان میدهند نگرانیتان بیاساس است پیشنهاد میکنم واقعیتها را مرور کنید مثلا ویروس اچآیوی بهراحتی از طریق دستگیره یا خراشهای کوچک منتقل نمیشود. راههای انتقال مشخص و محدود هستند. افکار وسواسی را به چالش بکشیدمثلا هر بار که فکر اضطرابآور به ذهنتان میآید، به خودتان بگویید: این فکر، فقط یک وسواس است، حقیقت ندارد. و در نهایت بهترین پیشنهاد و راه حل مراجعه به روانشناس داشته باشید درمان شناختی-رفتاری (CBT) برای وسواس و اضطراب بسیار مؤثر است .مراجعه به روانپزشک برای بررسی دارودرمانی هم میتواند کمککننده باشد. هر دو درمان در کنار هم بسیار موثر و کامل هستند
سلام . دوست عزیز؛ ترس شما. ناشی از اضطراب بیماری در شماست در نظر داشته باشید که. اچ. آی وی از طریق برخوردهای روزمره (مثل دستگیره یا خار) منتقل نمیشود، و تست منفی شما نیز برای تایید کافی است. این افکار وسواسی و نشخوارهای فکری ، نشانه ی اضطراب مزمن. در شما است و نیاز به درمان شناختی-رفتاری (CBT) دارید تا بتوانید الگو های فکری ناسالم. خود را اصلاح کنید. مراجعه به رواندرمانگر برای مدیریت این اضطراب بسیار ضروری است. بنابر این توصیه اکید می کنم که با توجه به اینکه در سنین نوجوانی هستید ، حتما به روانشناس CBT و طرحواره درمانگر مراجعه کنید
سلام عزیزم وسواس علی رغم دردناک بودنش درمان خاص خودش رو داره و البته که قابل درمان هست پس خودتون رو اینقدر آزار ندید ، از طرفی معمولا وسواس ریشه در اضطراب داره به روانشناسمراجعه کنید تا هم علت وسواس ریشه یابی بشه هم درمان مراحل خودش رو طی بکنه.
سلام تنها راهکار درمانی شما ، تکنیکهای رفتار درمانی و روان درمانی است .که طی چندین جلسه خودتان تاثیرات آن را مشاهده خواهید کرد. اگر امکان مراجعه حضوری را ندارید میتونید مشاوره آنلاین دریافت نمایید.
ترس شدید از بیماریها به خصوص HIV که شما توصیف کردید، ممکن است نشانهای از اختلال وسواس فکری - عملی باشد. اینکه بعد از تست منفی همچنان نگران و مشغول به فکر ابتلا به بیماری هستید، نشاندهندهی این است که ترس شما بیش از حد نرمال است و ممکن است نیاز به کمک تخصصی داشته باشید. در این موقعیتها، انتقال HIV یا سایر بیماریها بسیار بعید است، چرا که HIV بیشتر از طریق تماس مستقیم با خون، مایع منی، یا ترشحات واژینال فرد آلوده منتقل میشود. توصیه میشود برای مشاوره و احتمالاً دریافت درمان مناسب، به یک روانپزشک یا روانشناسمراجعه کنید. آموزش در مورد نحوه انتقال بیماریها و حقایق علمی میتواند به کاهش ترس و اضطراب شما کمک کند.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
