علت ترس از تنهایی خوابیدن و شب تاریک؟

درود من هیچوقت از تنهایی خوابیدن و یا خاموش کردن چراغ ها نمیترسیدم تا سن ۱۸ سالگی که بعلت دعواهای والدینم از بچگی تا اونموقع داشتن ۱۰۰ عدد سیتوپلابرام مصرف کرده و اون حادثه باعث شد تا دچار توهم بشم ۳روز پس از آن اتفاق تا الان دیگه نتونستم تنها با چراغ خاموش بخوابم این چند وقته که تنها بودم هم در طول شب کل چراغ ها رو روشن میکردم و تلویزیون هم روشن بود ولی از ساعت ۱۰ شب تا ۸ صبح بیدار بودم ممنون
6 اسفند 1404

پاسخ پزشکان

0
سلام.
حتنا جهت بررسی و معاینه بیشتر به روانشناسان بالینی مراجعه کنید
0
سلام
متاسفم از تجربه تلخی که در نوجوانی پشت سر گذاشتید، اضطراب هم پیش از اتفاقی که براتون افتاده هم بعد از اون در پیامتون مشهوده، فوبیا هم ریشه در اضطراب داره، ننوشتید بعد از اتفاقی که براتون افتاد تحت نظر روانشناس و روانپزشک بودید یا نه ؟ در حال حاضر روان درمانی رو در اسرع وقت شروع کنید تحت نظر روانشناس و در صورت نیاز دارودرمانی هم تحت نظر روانپزشک باید انجام بشه، تا بهبودی
0
سلام،
جهت ارزیابی و بررسی و درمان نیاز هست به روانپزشک و روانشناس مراجعه کنید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی اضطراب خواب و ترس از تن‌هایی و تاریکی، واکنش روانی پس از تجربه تروماتیک و توهمِ پیشین است؛ در بیشتر موارد این‌گونه تجربه‌ها باعث یادآوری، بی‌خوابی و نیاز به نور یا حضور می‌شود.
آرام باشید؛ بسیاری با اقدامات ساده وضعیت‌شان بهتر می‌شود.
راهکار‌های عملی:
1 یک چراغ خواب با نور گرم و کم کنار تخت روشن بگذارید تا حس امنیت ایجاد شود.
2 صدای سفید یا موسیقی آرام و تمرین تنفس عمیق (نفس‌های آهسته و منظم) قبل از خواب.
3 روتین منظم خواب: زمان ثابت خواب و بیداری، حذف کافئین و صفحه‌نمایش یک ساعت قبل.
4 نوشتن کوتاه افکار نگران‌کننده پیش از خواب یا نگه داشتن شیء آشنا کنار تخت.
علائم هشدار:
1 وجود یا تشدید توهم‌های پایدار که توان روزانه را مختل می‌کند — نیاز به ارزیابی فوری.
2 افکار یا برنامه‌ریزی برای خودآسیب یا خودکشی — مراجعه فوری.
3 بی‌خوابی کامل با ناتوانی شدید عملکردی یا خطر برای خود/دیگران — مراجعه فوری.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.