درمان اضطراب: رویکردها، داروها و افسردگی

با سلام
اضطرب یا مجموعه اختلالات روان شناختی درمان های مختلفی مانند دارو درمانی و رواندرمانی و کا هی درمان های نورولوژی دارد.
درمان بعد از تشخیص اولیه اختلال صورت می گیررد و بسته به ارزیابی انجام شده نوع و شیوه درمان مشخص می شود.
گاهی ترکیب دارو درمانی و روان درمانی برای درمان اساسی اختلال لازم است.
گاهی هم یکی بر دیگری ترجیح داده می شود.
شما باید به متخصص مربوط به اختلال و یا مشکل خود اعتماد کنید و اگر ابهامی هم پیش آمده از او سئوال کنید.
ایشان حتما به شما پاسخ قانع کننده ای خواهند داد.

با سلام و وقت بخیر.
1.مهمتر از هر علامتی؛ سبب شناسی علل سبب ساز و از ان مهمتر علل تداوم بخش این علائم است.
2.تمام داروها دارای عوارض هستند؛ مهم تحلیل سود و زیان منافع و معایب است.
3.در هر مشکلی نظر متخصص مربوطه دارای ارجحیت خواهد بود.
4.درمان قطعی اضطراب ترکیبی از دارومانی و درمانهای شناختی-رفتاری است.

داروهای روانپزشکی می تواند یکی از موثرترین راه های درمان علائم اختلال روانی باشد.
برخی از داروهایی که برای از بین بردن اضطراب، حملات هراس، اختلالات رفتاری و سایر شرایط استفاده می شوند، می توانند وابستگی فیزیکی یا روانی را ایجاد کنند.
اما اگر دارو را زیر نظر پزشک مصرف کنید شانس معتاد شدن در مقایسه با مزایای بالقوه آن برای بیماری کم است .
طبیعی است که در مورد عوارض جانبی داروهای روانپزشکی، از جمله پتانسیل اعتیادآوری آنها ، نگران باشید.
اما این نگرانی ها نباید شما را از امکان درمان دارویی به عنوان بخشی از برنامه درمان متوقف کند.
در مورد نگرانی های خود با روانپزشک و دکتر داروسازی صحبت کنید.
هرگز مصرف دارو را قطع نکنید و یا دوز آن را بدون صحبت با پزشک خود کاهش ندهید .
توصیه می کنم با توجه به نگرانی های شما از عوارض داروها ابتدا مادرتان را یک روانشناس ویزیت کند . همچنین تغییر سبک زندگی ، ورزش و خواب مناسب بر اختلالات اضطرابی اثرگذاری مثبت دارد.

داروهای روانپزشکی می تواند یکی از موثرترین راه های درمان علائم اختلال روانی باشد.
برخی از داروهایی که برای از بین بردن اضطراب، حملات هراس، اختلالات رفتاری و سایر شرایط استفاده می شوند، می توانند وابستگی فیزیکی یا روانی را ایجاد کنند.
اما اگر دارو را زیر نظر پزشک مصرف کنید شانش معتاد شدن در مقایسه با مزایای بالقوه آن برای بیماری کم است .
طبیعی است که در مورد عوارض جانبی داروهای روانپزشکی، از جمله پتانسیل اعتیادآوری آنها ، نگران باشید.
اما این نگرانی ها نباید شما را از امکان درمان دارویی به عنوان بخشی از برنامه درمان متوقف کند.
در مورد نگرانی های خود با روانپزشک و دکتر داروسازی صحبت کنید.
هرگز مصرف دارو را قطع نکنید و یا دوز آن را بدون صحبت با پزشک خود کاهش ندهید .
توصیه می کنم با توجه به نگرانی های شما از عوارض داروها ابتدا مادرتان را یک روانشناس ویزیت کند . همچنین تغییر سبک زندگی ، ورزش و خواب مناسب بر اختلالات اضطرابی اثرگذاری مثبت دارد.

سلام.
قطعیت درمان اضطراب به مسائل مختلفی بستگی دارد.
از جمله زمینه شخصیتی، مدت ابتلا، میزان پاسخدهی و
آنچه که مسلم است بجز داروهای آرامبخش موقت و خواب آورد که احتمال وابستگی دارند، در مورد سایر داروهای درمان کننده اضطراب چنین نگرانی نداریم و اگر روانپزشک دارویی تجویز کرده فقط روانپزشک می تواند در آن خصوص نظر دهد و نباید سایر همکاران چنین توصیه ای کنند.
هر کسی در زمینه تخصصی خود به بیماری و داروها و اثرات هر کدام احاطه دارد

با سلام.
متاسفانه باور غلطی در مورد داروهای مربوط به اعصاب و روان وجود دارد.
بسیاری از افراد فکر می کنند که اگر این داروها را استفاده کنند، به نوعی وابسته به دارو می شوند و برخی متخصصین مربوطه نیز متاسفانه به این امر دامن می زنند.
اضطراب یک اصطلاح کلی هست و تنها یک علامت است که باید علت آن ریشه یابی شود که معمولا نیاز به درمان دارویی و رواندرمانی دارد.
اما مدت درمان بسته به هر فرد و علت آن متفاوت است.
بهترین کار این است که هماتطور که شما اگر مشکل قلبی پیدا می کنید به متخصص قلب مراجعه می کنید نه کس دیگر، پس وقتی هم در حوزه مسایل روانشناختی دچار مشکلاتی می شوید به متخصص اعصاب و روان (روانپزشک) مراجعه کنید و توصیه های او را پیگیری کنید تا دچار سردرگمی نشوید.
پایدار باشید

سلام،
اختلالات روانپزشکی نظیر اختلال اضطرابی بعلت بهم خوردن تعادل هورمونهای شیمیایی درون مغزی بنام نوروترنسیمترها ایجاد میشود و داروهای روانپزشکی درمان کننده این ایمبالانس شیمیایی هستند، هر اختلال دوره درمانی دارد، داروها فقط قرار نییت تسکین دهنده باشند بلکه درمان کننده هستند و بعد از پایان دوره درمان کم و قطع خواهند شد.
دوره درمان یک اختلال اضطرابی بین 8تا 12ماه میباشد و البته بسته به عوامل مختلفی من جمله طول دوره ازمان بیماری، سابقه خانوخدگی، علائم همراه، بیماریهای جسمانی و. دارد.