سلام خدمت شما. اگر کسی به جهت درمان اضطراب فراگیر و وسواس و افسردگی لازم باشد داروی ضد افسردگی به مدت طولانی حداقل دوسه سال بخوره عارضه ای برای کل جسم و بدن و روان ندارد؟ من جوانم نمیخواهم دچار مشکل جسمانی یا عارضه جدی بشم. هروز که قرار باشه این دارو تو خونم باشه ضرر نمیرسونه؟ بعد تو خون موادش بعد مدتی افت نمیکند و بخواد دوزشو روز به روز بالاتر برد و معتاد شیم؟ فک کنید من فرزند شما هستم. راهنماییم کنید. ممنون
26 اردیبهشت 1399
پاسخ پزشکان
0
سلام بیماریهای اعصاب و روان ار جمله بیماریهایی که نام بردید نتیجه تغییزاتی در عملکزدهای مغز هستند. این بیماریها مانند بیماری سایر بخشهای بدن هستند که قرارست تحت نظر متخصص درمان شوند. اگر متخصص اعصاب و روان برای شما داروتجوریز کند و شما به مدت کافی تحت نظر ایشان دارو را مصرف کنید اشکال عملکرد مغز تدریجا درمان میشود. این داروها باید غلظت خونی کافی داشته باشند تا بتواننداثر درمانی ایجاد کنند. داروها و ابستگی ندارند اما بدن شما بزای ترمیم خودش به آنها نیاز دارد. مانند داروی فشار خون که مصرفش نشانه و ابستگی نیست و نیاز برای درمان را نشان میدهد. بیماری اعصاب و روان عمومن خودبخود خوب نمیشود. بنابراین درمان را تا به انتها تحت نظر متخصص اعصاب و روان تکمیل کنید. دارو را دوست و کمک خود ببینید.
سلام بر شما همانطور که وقتی کسی کم کاری تیرویید دارد و برای جبران کمبود هورمون تیرویید قرص مصرف میکند تا عوارض دراز مدت ان به بدنش اسیب نزند شما هم برایتان دارو شروع شده است در واقع اضطراب فراگیر و و سواس و. خودشان در دراز مدت اثرات سو بسیاری روی جسم و روان و زندگی و روابطتان دارند لذا به علت کمبود سروتونین بدنتان لازم دارد که داروی ضد اضطراب و و سواس استفاده کند، ایا وقتی داروی کم کاری تیرویید مصرف میکنید نگران ضرر ان به بدن هستید؟ ایا نگران معتاد شدن هستید؟ داروی ضد اضطراب و و سواس شما نیاز بدنتان است و مراجعه مجدد باعث تنظیم داروی مناسب میشود
سلام، در طی دوره درمان شما و آزمایشاتتون مرتبا توسط روانپزشک چک میشود و در صورت بروز کوچکترین عارضه مهمی برای داروها تصمیم گیری میشود، پس شما تحت کنترلید و اتفاق بدی براتون نمی افتد، ضمن اینکه مصرف داروها به قصد درمان شماست و دارو خاصیت اعتیادزایی ندارد فقط قرار بر این است که تعادل هورمونهای شیمیایی مغز شما را برقرار کند، پس بعد پایان دوره درمان دارو را میتوان با خیال راحت کم و قطع کرد.
سلام به شما. هر دارویی می تواند اثرات مثبت و نیز عوارض جانبی به همراه داشته باشد که هرچه داروهای نسل جدیدتری ساخته و به بازار دارویی عرضه می شود میزان اثربخشی داروها بیشتر می شود و میزان عوارض دارویی به حداقل می رسد و این در مورد داروهای حال حاضر صدق می کند. در صورتی که دارو بخواهد عارضه ای داشته باشد نیز این عوارض جدی نیست و در روزهای ابتدایی درمان ظاهر می شود که می تواند گذرا باشد و یا ممکن است به تغییر دارو منجر شود. در مجموع باید بدانید عوارض عدم درمان اضطراب و و سواس و افسردگی بر سلامت جسم شما بسیار بیشتر و قطعی تر از عوارض احتمالی داروها خواهد بود. داروهای روانپزشکی در صورتی که به درستی و تحت نظر روانپزشک مصرف شوند اعتیادآور نیستند و تنها داروهای خواب آور که بصورت خودسرانه استفاده می شوند می توانند پس از مدتی مصرف ایجاد و ابستگی نمایند.
با سلام خدمت شما متاسفانه معمولا به علت کسب اطلاعات نادرست و از منابع غیر معتبر چنین برداشتها و نگرانیهایی در مورد مصرف دارو جهت اختلالات روانپزشکی وجود دارد. مانند بسیاری از بیماریهای جسمی، که نیاز به مصرف دارو وجود دارد و در بعضی موارد، که کم هم نمی باشند، حتی مصرف باید تا اخر عمر ادامه یابد، در مورد بیماریهای اعصاب و روان هم درمان دارویی از جمله درمانهای مهم و اصلی در بسیاری موارد می باشد. و در مصرف هر دارویی هم احتمال ایجاد عارضه وجود دارد، داروهای روانپزشکی هم مستثنی نمی باشند ولی عوارض و خطرات عدم درمان مسلما بسیار بیشتر از درمان است، مصرف دارو درصورتیکه به مقدار و مدت تجویز شده و به صورت منظم و زیر نظر روانپزشک صورت گیرد احتمال ایجاد مشکل هم طی درمان کمتر خواهد بود.
با سلام دارو زمانی تجویز می شود که اثرات مثبت آن بیشتر از عوارض جانبی آن است، پس بنابراین داروهای تجویزی را باید طبق نظر پزشک مصرف کنید. با این حال، برای درمان این اختلالات درمانهای غیر دارویی یعنی روان درمانی و رفتار درمان هم تاثیر بسزایی دارد و عوارض جانبی آن هم کم است. شنا می توانید به روان شناسمراجعه کنید و با تشخیص روان شناس درمانهای روانشناختی دریافت کنید.
احتمالاً سؤال شما نگرانی از عوارض و و ابستگی است. در بیشتر موارد داروهای ضدافسردگی اعتیادآور بهمعنی مواد مخدر نیستند و مصرف چندساله زیر نظر پزشک برای کنترل اضطراب، و سواس و افسردگی ایمن و درمانی است؛ با این حال برخی عوارض یا علائم قطع ناگهانی ممکن است و پایش منظم لازم است. راهکارهای عملی: - دارو را دقیقاً طبق نسخه و ساعت تجویز شده مصرف کنید. - بهصورت منظم با پزشک معالج برای ارزیابی اثر و عوارض مراجعه کنید. - هرگز مصرف را ناگهانی قطع نکنید؛ در صورت نیاز به توقف، کاهش تدریجیزیر نظر پزشک انجام شود. - علائم جدید جسمی یا روانی را یادداشت و گزارش کنید (خواب، اشتها، خلق). علائم هشدار: - افزایش افکار خودآسیب یا افکار خودکشی. - تپش قلب شدید، تب بالا، تشنج یا مشکل تنفسی. - تغییر شدید خلق به سمت مانیا (پرش انرژی، خواب کم با رفتار پرخطر). تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.