استرس و ترس از آینده در دوره پزشکی

درود خسته نباشید من ترم ۲ پزشکی هستم و خیلی از بابت اینده و مسیر شغلی پزشکی با این وضعیت نامعلوم کشور استرس دارم و پزشکی هم دوره ی طولانی ای هست و هدفم اینه متخصص خوبی بشم ولی میبینم باید ۱۱ سال عمرمو بزارم براش و خب هی باید درس بخونم و درس بخونم از طرفی فکر گرونی و ازدواج و اینا هم هست و از طرفیم نمیتونم تمرکز کنم روی درسم حس میکنم همه دارن جوونی میکنن فقط من سرم تو کتاب و رفرنسه لطفا کمکم کنید
20 اسفند 1404

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام.از متن گفتار شما میتوان استنباط کرد در حال حاضر انگیزه داشتن برای دوره طولانی پزشکی و شرایط مالی و ازدواج نگران هستی.در حال حاضر نگرانی شما با شرلیط فعلی متناسب است.تصور کنید شما در رده فوق تخصصی پزشکی با در آمد مطلوب وضعیت زندگی مناسب فعالیت دارید،مقایسه ارزیابی،
— دکتر فتانه خیری پور، روانشناس و زوج درمانگر مشاهده پاسخ کامل
0
سلام.
از متن گفتار شما میتوان استنباط کرد در حال حاضر انگیزه داشتن برای دوره طولانی پزشکی و شرایط مالی و ازدواج نگران هستی.
در حال حاضر نگرانی شما با شرلیط فعلی متناسب است.
تصور کنید شما در رده فوق تخصصی پزشکی با در آمد مطلوب وضعیت زندگی مناسب فعالیت دارید،مقایسه ارزیابی،عملکرد علمی و شغلی گذشته و آینده حس کارآمدی و عزت نفس را افزایش می دهد نه مقایسه شرایط خود با دیگران.
تصمیم خود را مشخص کنید دستیابی به اهداف عالی تحصیلات تکمیلی و خدمت به مردم نیاز به تلاش و پشتکار مستمر و تعهدات اخلاقی و معنوی دارد.
0
سلام.
دوست عزیز؛
نگرانی های شما در مورد آینده شغلی، طولانی بودن دوره تحصیل پزشکی، و فشارهای زندگی کاملا قابل درک است، به خصوص با توجه به شرایط فعلی.
این احساسات مربوط به اینکه دیگران از جوانی لذت می برند، اغلب با اضطراب آینده و فرسودگی تحصیلی همراه می شود .
توصیه می کنم با یک روانشناس متخصص در درمان شناختی _ رفتاری (CBT) مشورت کنید.
CBT با شناسایی و تغییر الگوهای فکری منفی و ناکارآمد (مانند تمرکز بیش از حد بر جنبه های منفی یا مقایسه خود با دیگران) و ارائه راهکارهای عملی برای مدیریت استرس و بهبود تمرکز، به شما کمک می کند تا با این چالش ها مواجه شوید و با یافتن جنبه های هیجان انگیز برای زندگی ، مسیر تحصیلی خود را با انگیزه و آرامش بیشتری طی کنید و از این مسیر لذت ببرید .
0
سلام
طولانی شدن دوره تحصیل و تلاش سبب ایجاد خستگی و بیانگیزگی میشه اما با راهکارهایی مثل داشتن برنامه منظم ورزش، تفریح، سفر، عضویت در گروههای هم هدف یا یافتن افراد همراه بسیار کمک کننده هست.
افراد حاذق و درجه یک در پزشکی، سبک زندگی متفاوتی از افراد عادی دارند که تنها با داشتن مدرک و گواهی مشغول دادن تجویزهای اشتباه به مردم هستند و قطعا هم به مرور ارزش خود را از دست میدهند.
0
سلام
درک میکنم شرایط پر استرسی هست و مسیر دشواری اما اگر کار راحتی بود همه وارد آن میشدند و ادامه میدادند؛ فقط به مسیر کوتاه مدت پیش رو نگاه کنید و به 10 سال آینده فکر نکنید
0
سلام
نگرانی شما درسته و حق دارین برای آینده تون برنامه ریزی کنید و بخواین زودتر نتیجه تلاش هاتون رو ببینین، اگر احساس میکنین رگه هایی از کمالگرایی رو دارین و توی تنظیم هیجان و برنامه ریزی ممکنه خوب عمل نکنید ، میتونین به روانشناس مراجعه کنید.
-1
با سلام
، شما قرار است پزشک شوید ودر هر شرایطی میتوانید درامد داشته باشید چهبهعنوان عمومی وچه متخصص ! شرایط کشور ربطی به رشته تحصیلی شما ندارد ، بلکه نباز به وجود افرادی مانند شما را بیشتر نشان میدهد اما احتمالا شما 1_ با میل وعلاقه شخصی خودتان وارد این رشته نشده اید بلکه فشار خانواده بوده و یا چشم وهمچشمی 2 _ آمادگی جسمی ، ذهنی وروان شناختی لازم برای این رشته را ندارید ودنبال راه فرار هستید ویا بک بهاته برای تغییر رشته چون از روز اول میدانستید که این مسیر طولانی است 3_بجای انکه الان ب چندین سال بعدفکر کنبد یر روی درسهایتان تمرکز کنبدپیشنهادات 1_خوب فکر کنید واگر احساس میکنید نمیخواهید یا نمیتوانبد ادامه دهید زودتر انصراف دهید ولی بدانید این رشته در مقایسه با سایر رشته ها بازار کار مطمئن تری دارد حتی با عمومی 2 _ به روان شناس مراجعه کنبد

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی اضطراب شما نگرانی از آینده و فشار تحصیلی است.
در بیشتر موارد این احساس واکنش طبیعی به مسئولیت سنگین و نااطمینانی محیط است و قابل کنترل و کاهش است؛ نیازی به نگران شدن دائمی نیست.
راهکارهای عملی:
1 برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت: هر روز اهداف کوچک و قابل انجام بنویسید (مثلاً جلسات ۲۵ دقیقه مطالعه با ۵۱۰ دقیقه استراحت).
2 تنفس و آرام‌سازی: روزی چند بار ۵ دقیقه تنفس عمیق و شل کردن عضلات انجام دهید.
3 خواب و ورزش منظم: ۲۰۳۰ دقیقه پیاده‌روی یا ورزش سبک و خواب کافی تمرکز را بازمی‌گرداند.
4 مرزبندی زمان: ساعاتی را برای زندگی اجتماعی یا تفریح هفتگی تعیین کنید تا احساس فقدان جوانی کاهش یابد.
5 صحبت با مشاور دانشجویی یا همکلاسی درباره برنامه و اهداف، تقسیم کار و حمایت اجتماعی می‌تواند فشار را کم کند.
علائم هشدار:
1 افکار مکرر خودآسیبی یا خودکشی.
2 ناتوانی شدید در انجام فعالیت‌های روزمره یا حملات پانیک مکرر.
3 تپش قلب بسیار زیاد، سرگیجه مکرر یا غش.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص