وسواس و استرس در دستشویی رفتن؟

با سلام،
شما احتمالا دچار اختلال استرس پس از سانحه شده اید که یکی از اختلالات اضطرابی است و به این شکل است که برای فرد اتفاقی می‌افتد مثل تصادف، سیل زلزله و پس از ان فرد از دچار تنشیا رفتار‌های اضطرابی می‌شود در مورد شما ادرار کردن.
روان شما چکار می‌کند ؛ با خودش میگوید دفعه قبل در دستشویی این طور شد پسدوباره هم می‌شود پس اضطرابش بیشتر می‌شود از ترس تکرار حادثه قبلی شروع به نظافت بیش از حد می‌کنید و یا زود به زود دستشویی میروید کمتر آب میخورید و این حادثه برای این برای شما به وجود آمده که صرفتظر از مشکل فردی مضطرب هستید و این اتفاق فقط اضطراب پنهان شما را نشان می‌دهد.
به روان شناس مراجعه کنید

سلام
عزیزم و سواس فکری و چک کردن دائم موضوعی هست که نیاز به جلسات مشاوره داره کتاب رهایی از و سواس انتشارات ارجمند رو مطالعه کن راهکار‌های خوبی داره

سلام
این اضطرابی ک نکنه دوباره اتفاق بیفته رو ی تایمی مجبوری تحمل کنی و بهش پاسخ ندی.

با سلام
می‌توانید به روان شناس مراجعه کنید تا مداخلات لازم صورت گیرد اگرشدت زیاد بود باید به روان پزشک نیز مراجعه نماید

سلام،
به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید.
قبل از مزمن شدن این رفتار‌ها، درمان رو پیگیری کنید.

سلام
عزیزم میفهمم این اتفاق خیلی ازاردهنده بوده، چون سن شما پایین هست باید در اتاق درمان تکنیک‌ها به صورت عملی بهت آموزش داده بشه تا بتونیم اون‌ها رو به درستی اجرا کنی، نکته مهم اینکه این مشکل قابل درمان هست، شما نیاز به مدیریت اضطراب و و سواس داری پس نگران نباش، کسی نه شما رو قضاوت میکنه نه سرزنش، همراه یکی از والدینت به روانشناس مراجعه کن

سلام
دوست من درمان و سواس نیازمند دارو و روان درمانی طولانی مدت است نیاز دارید که یک روانپزشک به شما کمک کند.
نگران نباشید و با خیال راحت به روانپزشک مراجعه کنید تا سلامت شما بیش از این به خطر نیفتاده.

سلام
اتفاقی که برایت افتاده خیلی سادهتر از چیزی است که ذهنت الان دارد با آن می‌کند.
یک بار بیاختیاری ادرار بهخاطر پر بودن مثانه برای خیلی از آدم‌ها ممکن است پیش بیاید، اما ذهن مضطرب آن را تبدیل به «خطر» کرده و از آن موقع مدام بدنت را زیر نظر گرفته است.
الان مشکل اصلی مثانهات نیست، بلکه ترسی است که بعد از آن تجربه در ذهنت مانده و باعث شده هر حس کوچکی را بهعنوان علامت فوری دستشویی تعبیر کنی.
به همین دلیل مدام نیاز به رفتن داری، حتی وقتی واقعا ادرار زیادی وجود ندارد.
این چرخه معمولا با کنترل کردن زیاد بدتر می‌شود.
هر بار که زودتر از نیاز واقعی به دستشویی میروی، مغزت یاد می‌گیرد که «آره، خطر واقعی بود» و دفعه بعد اضطراب شدیدتر برمیگردد.
برای شکستن این چرخه لازم است خیلی آرام و تدریجی عمل کنی.
مثلا وقتی حس رفتن آمد، اگر قابل تحمل است چند دقیقه صبر کن و توجهت را عمدا به چیز دیگری بده؛ معمولا موج اضطراب می‌آید و می‌رود.
لازم نیست خودت را اذیت کنی، فقط کمی تاخیر کنترلشده کافی است تا مغز بفهمد اتفاق بدی نمی‌افتد.
در کنار این، آب خوردنت را منظم کن، نه خیلی کم و نه و سواسی.
رفتن‌های زمانبندیشده مثل هر دو یا سه ساعت بهتر از رفتن‌های لحظ‌های است.
موقع دستشویی رفتن هم سعی نکن چند بار پشت سر هم «برای اطمینان» تخلیه کنی، چون همین کار پیام خطر را تقویت می‌کند.
مهمتر از همه، خودت را بابت آن اتفاق سه ماه پیش سرزنش نکن؛ آن یک حادثه بوده، نه نشانه ضعف یا بیماری.
اگر چند هفته این روش‌ها را انجام بدهی، در بسیاری از افراد شدت و سواس و اضطراب بهتدریج کمتر می‌شود.
اما صادقانه بگویم اگر این حالت ادامه پیدا کند یا زندگی روزمرهات را مختل کند، درمان حرف‌های خیلی کمککننده است و لازم نیست حتما به شکل طولانی یا ترسناک باشد.
اگر واقعا نمی‌خواهی مراجعه حضوری داشته باشی، حداقل مشاوره آنلاین با روانپزشک یا درمانگر می‌تواند این چرخه را سریعتر و با رنج کمتر بشکند.
این مشکل قابل حل است و دائمی نیست، فقط نباید بگذاری اضطراب فرمان بدن را دست بگیرد.

سلام.
دوست عزیز، این اضطراب باید درمان بشه.
بنابراین توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید.
بخصوص روانشناس متخصص در حوزه درمان شناختی رفتاری یا CBT

سلام
دوست عزیز
اول از همه میخوام به شما اطمینان بدم که چیزی که تجربه میکنی خیلی شایعتر از اون هست که فکر میکنی و قابل درمان.
1 این اتفاق یک «حادثه» بود، نه یک فاجعه
ادرار کردن ناخواسته در شرایط خاص (مثلا وقتی مثانه پر است و فرد منتظر سونوگرافی بوده) یک اتفاق کاملا انسانی و طبیعیه.
اما ذهن شما اون رو به شکل یک «خطر بزرگ» ثبت کرده و بعد از اون وارد چرخهی اضطراب شده.
چرخه و سواس و اضطراب شما چگونه شکل گرفته؟
در CBT ما معمولا این چرخه رو میبینیم: حادثه -ترس از تکرار
- توجه بیش از حد به مثانه
- احساس فوری نیاز -رفتن مکرر به دستشویی
- آرامش کوتاه
- بازگشت اضطراب
یعنی هر بار که سریع میروید دستشویی، مغز یاد میگیره: «خطر واقعی بود، پس باید دوباره چک کنم.»
1 قانون تاخیر
هر بار احساس کردید «باید همین الان بروم»: فقط 5 دقیقه صبر کن
نه برای شکنجه، بلکه برای آموزش به مغز.
بعد از چند روز این زمان را به 10 دقیقه برسونید.
2 توقف چک کردن
وسواس با «چک کردن» زنده میمونه.
مثلا: قبل از بیرون رفتن چند بار میروید دستشویی
مدام حس میکنی مثانه پره
هدف اینه که به تدریج تعداد دفعات اضافی رو کم کنی.
3 بازسازی فکر فاجعهساز
وقتی ذهن میگه:
«نکنه دوباره خراب کنم؟»
باید این جواب رو بیاری تو ذهنت که
«این فقط اضطراب است، نه واقعیت.
بدنم طبیعی کار می‌کند.»
4 تمرین مواجهه
به جای اجتناب، باید آرومآروم تمرین کنی: کمی دیرتر رفتن-بیرون رفتن بدون چک کردن مداوم-تحمل مقدار کمی احساس ناراحتی
- این همان درمان اصلی و سواس است.
5 تنفس آرامساز
اضطراب مثانه را حساستر می‌کند.
تمرین ساده:
4 ثانیه دم
6 ثانیه بازدم
5 دقیقه، روزی دو بار
نکته خیلی مهم
اگر سوزش یا درد خون در ادرار یا تکرر شدید واقعی و ناگهانی یا این مشکل بیش از چند ماه شدیدتر شد حتما لازمه یه بررسی پزشکی ساده انجام شه، چون گاهی علل جسمی هم میتونه نقش داشته باشه.