چگونه کاری کنیم فرد با نابینایی اش کنار بیاید؟

سلام
عزیزم از اتفاق پیش آمده واقعا متاسفم، بهتر هست در این شرایط از دارو‌های روانپزشکی کمک بگیرید.
جلسات گروهی با نابینایان و آشنا شدن ایشون با کسانی که همسن و سال خودش و درگیر این موضوع هستند، کمک کننده هست

وقت بخیر، بسیار متاسفم بابت اتفاقی که برای دخترتان رخ داده، این اتفاق ناخوشایند کل خانواده را دچار بحران سختی می‌کند.
اینکه شما نسبت به حساسیت موضوع و سلامتی ایشان هوشیار هستین بسیار خوب است.
در چنین شرایط سختی به ناگهان مسیر زندگی تغییرات جدی می‌کند و خشم و اضطراب زیادی در فرد ایجاد می‌شود.
مهم است که دخترتان بتواند راجب احساسات و افکارش از این اتفاق صحبت کند تا بتواند به مرور زمان با آن کنار بیاید.
خودتان و تمامی اعضای خانواده نیز، نیاز به صحبت کردن دارید.
در چنین شرایط حمایت و همدلی اعضای خانواده نسبت به یکدیگر می‌تواند به عبور از این مرحله سخت کمک کند.
ممکن است خانواده برای تسکین خود و اعضایش، اتفاقات بدتری که ممکن بود رخ دهد را مثال بزنید و ابراز کند که حالا هم خوب است که متاسفانه نتیجه مثبتی نخواهد داشت.
برای مثال جملاتی مانند اینکه « خدارو هم با شکر کنیم که رخ نداده »، بهتر است گفته نشود.
فقط «شنونده بودن» بسیار التیام بخش تر از نصیحت کردن است.

سلام
در قدم اول در انجمن نابینایان ثبت نام کنید.
در کلاس‌های انجمن شرکت کند.
بخصوص کلاس آموزش کار با لب تاپ و کامپیوتر و موبایل برای نابینایان.

با درود؛ والد گرامی؟
دختر 17 ساله هم تجربه تصادف داشته و هم چشم یعنی مهمنرین عضو بدن خود را از دست داده است.
برای او این موضوع فاجعه امیز است و او دچار سوگ، تروما هست بنابر این امید به زندگی در او تقلیل یافته.
او حق دارد احساسات واقعی خود را در کنار متخصص درمان کند.
فرزند شما نیاز سریع فوری تاکید می کنم فوری به رواندرمانی دارد.
قضیه فقط نابینایی نیست.
فرزندشما دچار اختلال پس از صانحه ptsd شده است، این اختلال راهی بجز جلسات مشاوره ندارد.
تا زمانی که حال وی خوب نشده بطور حدی جلسات را ادامه دهید.

متاسفم به خاطر مشکلی که برای دخترتون پیش اومده.
شرایط بسیار سختی هست و حتما نیاز به کمک و همراهی شما هست و مهم تر از اون نیاز به رواندرمانگر و ویزیت روانپزشک هست.

سلام
پذیرش واقعه ناگوار به ویژه توام با نابینا شدن با گذشت زمان و افزایش سطح تحمل و پذیرش، امید به زندگی و، و بکارگیری راهبرد‌های جایگزین مانند شرکت در جلسات آموزشی و گروهی نابینایان و بهره مند شدن از خدمات فناوری ویژه برای نابینایان که باعث تقویت توامندی، استقلال و بازیابی زندگی سالم می شود، بستگی دارد.
همینطور شرکت در جلسات روان درمانی برای حساسیت زدایی تجربه تروماتیک گفتگو و رویارویی همدلانه برای پذیرش واقعیت و حمایت کافی از جانب خانواده نیز نیازمند است.

سلام
مسلما به تن‌هایی نمی‌توانید کمک کننده باشید توصیه می‌شه حتما به رواندرمانگر یا روانشناس مراجعه کنید

متاسفم دخترتون همچین تجربه ای را پشت سر گذاشته.
سعی کنید در این موقعیت از او حمایت عاطفی کنید احساساتش را درک کنید و به حرف‌هایش گوش دهید به روانشناس مراجعه کنید تا به دخترتون کمک کنه با احساساتش کنار بیاد و یاد بگیره چجوری از این بحران بیرون بیاد.
و اگر فعالیت‌هایی که نیاز به بینایی ندارد را تشویق کنید به ان فعالیت‌ها بپردازه مثلن ورزش‌هایی که افراد نابینا می‌توانند موفق باشند.
خود شما هم نیاز دارید که مراقبت کنید از خودتان.

سلام
دوست عزیز از این اتفاق خیلی متاسفم ولی توصیه می‌شه حتما به روانپزشک مراجعه کنید

با سلام،
قطعا اتفاقی که رخ داده تلخ و ناراحت کننده است، شاید انتطار زیادی باشه که در طول شش ماه این دختر بتونه این موضوع رو هضم کنه یا لااقل بخشی از اون رو بپذیره، پس بهش خیلی حق بدید، شاید زمان بیشتری نیاز داره، نکته بعدی اصلا سعی نکنید بهش بگید چیزی نیست و تو میتونی و یا اجازه ندید کسی این حرف‌ها رو بهش بزنه، چون موضوع واقعا بزرگ و تلخ هست، قدم اول درک کردن و همدلی درست با فرد آسیب دیده است.
دخترتون رو تشویق کنید برای پیگیری درمان، جایی که بتونه حرف بزنه و از اونچه که در درونش داره میگذره صحبت کنه، و قدم بسیار مهم که در مراحل بعدی میتونه کمک کننده باشه ارتباط فرد آسیب دیده با افرادی شبیه خودش که تونستن این بحران رو رد کنن و به یه ثباتی رسیدن اگر بتونید این گروه‌ها رو براش پیدا کنید و ارتباط برقرار بشه، کمک کننده خواهد بود.
خود شما هم قطعا روز‌های سختی رو دارید تجربه می کنید برای مراقبت بهتر از دخترتون ابتدا باید از خودتون مراقبت کنید.
حواستون به خودتون هم باشه گرچه میدونم سخته و روز‌های سختی رو گذروندید.

سلام
وقت بخیر دوست عزیز
اتفاق دردناکی برای دخترتون افتاده و هم شما و هم دخترتون حق دارید.
ولی اتفاقی که افتاده
باید به مرحله پذیرش برسید.
حتما از روانپزشک کمک بگیرید تا یه دوره دارو استفاده کنند و حتما پیش روانشناس هم برن تا کمک کنه به مرحله پذیرش برسید.
ولی توصیه من به شما مادر عزیز
وقتی از دردش می گه شما فقط باهاش همدلی کنید
نصیحت و اینکه خدا خواسته، حالا شده کمکی نمی‌کنه که حالش رو بدتر هم می کنه چون قطعا خشم هم داره

با سلام
برای اینکه هم خودتان و هم فرزندتان بتوانید رفتار سازگارانه ای با مشکل پیش آمده داشته باشید جلسات منظم با روانشناس داشته باشید.

سلام
دوست عزیز
نیاز به گذر زمان برای و پذیرش این فقدان در فرزند شما است
خودتان و خانواده نیز نیاز به خدمات مشاوره و روان درمانی دارید
دارو درمانی در کنار روان درمانی موثر است
گروه درمانی با افرادی که شرایط فرزند شما رو دارند موثر خواهد بود

سلام،
دوست عزیز متوجه هستم که این شرایط چقدر سخت و طاقتفرساست.
اولین قدم این است که دخترتان احساس کند تنها نیست و حمایت شما را دارد.
مراجعه به یک روانشناس یا مشاور می‌تواند به دخترتان کمک کند تا با احساساتش کنار بیاید و تکنیک‌های مقابل‌های را بیاموزد.
گروه‌های حمایتی برای افرادی که با مشکلات مشابهی مواجهاند را بیابید تا دخترتان بتواند در این گروه‌ها قرار بگیرد.. این گروه‌ها می‌توانند فضایی امن برای به اشتراک گذاشتن تجربیات و احساسات فراهم کنند.
صبوری کنید.
به او گوش کنید.
در نهایت، به یاد داشته باشید که به خودتان نیز توجه کنید.
حمایت از یک فرد در شرایط سخت می‌تواند بسیار خستهکننده باشد.
اگر نیاز دارید، از دیگران هم کمک بگیرید.

با سلام و درود
خیلی متاثر شدم از شنیدن این خبر و برای اینکه بتوانیم به شما کمک نماییم به شما پیشنهاد می‌شود حتما جلسات روان درمانی را برای رزند خود آغاز نمایید و علاوه بر این مورد می‌توانید به کمک یک روانپزشک دارو‌های آرامبخش را برای ایشان تجویز نمایید مورد بعدی که می‌توانم به آن متذکر شوم این است که می‌توانید از افراد و گروه‌هایی که دچار این مشکل هستند و سابقه این مورد را دارند کمک بگیرید در کمپین‌ها و در نشست‌های گروهی و فکری آنها شرکت کنند یشان باید بتواند گروه‌هایی را پیدا کند تا بتوانند به همدیگه انگیزه دهند و برای ادامه زندگی خود راه‌های جدیدتری را کسب نمایند.