چطور یک فرد تغییر رفتار میدهد و خودخواه میشود؟

سلام.
دوست عزیز ؛ تغییر رفتار مادرتان ممکن است نتیجه خستگی عاطفی و نیاز به جبران گذشته باشد.
افرادی که سال‌ها از خودگذشتگی می‌کنند، گاهی در دور‌های از زندگی متوجه نیاز‌های شخصی خود میشوند و تلاش می‌کنند آن را برآورده کنند.
این تغییر می‌تواند ناشی از.
فرسودگی ناشی از فداکاری زیاد باشد.
همچنین بالا رفتن سن و بازنگری در اولویت‌ها باعث می شود مادرتان تمایل به استقلال و استفاده از زمان برای خودش پیدا کند.
و نیز ارتباط با دوستان بهعنوان منبع حمایت، می‌توانند نقش جایگزین برای نیاز‌های عاطفی مادرتان را بازی کند.
برای درک بهتر، گفتوگویی بدون قضاوت با مادرتان داشته باشید و احساسات خود را بیان کنید.
در صورت نیاز، یک مشاور خانواده می‌تواند کمککننده باشد.

با سلام،
دلیلش در افراط و تفریط در رفتار هست، باعث می‌شه نوع عملکرد از تنظیم خارج بشه، وقتی آدم‌ها میفهمن کاری کردن که بسیار غلط بوده و شیوه زندگی رو نادرست پیش گرفتن، سعی می‌کنن جبران کنن، تا میتونن اون گذشته رو که از دست رفته به دست بیارن، و چون فکر می‌کنن فرصت جبران کمه، در این کار افراط می‌کنن.
یه جور برخورد با سوگ هم میتونه باشه، سوگ از دست رفتن فرصت‌ها، اما شما با مادرت درباره احساساتی که داری صحبت کن، درباره نیاز‌هایی که داری حرف بزن، اگر نمی‌تونی و جوابی که باید رو نمی‌گیری باید رو مهارت هات کار کنی.

دوست عزیز ممکنه مادر شما در گذشته به شدت ایثار داشته و از این ایثار آسیب دیده
ممکنه به خاطر ایثار در جوانی برای خودش وقت نمی‌گذاشه و الان داره جبران می کنه
سعی کنید وقتی از گذشته حرف میزنید ازش تشکر کنید و بهش حق بدید
احتمالا خسته هستند اشکال نداره بزارید یک تایمی رو برای خودش بگذرونه یکم ذهنش آروم بشه
و بعد پیش مشاور برید تا مشاور این حد و براش توضیح بده

سلام
دوست عزیز این مسئله می‌تواند جنبه‌های مختلفی داشته باشد شاید مادر شما متوجه شدهاند که در گذشته اشتباه کردم و الان در حال جبران هستند شاید به خاطر فرسودگی و خستگی زیاد به این مسئله پناه بردند و شاید‌های زیادی وجود دارد که فقط در صورتی که با مادرتان صحبت کنیم می‌توانیم به چرا‌هایی پی ببریم.
اما اینکه دقیقا چه مسائلی شما را آزار می‌دهد چگونه می‌شود به رفع این مسئله پرداخت چیز‌هایی هست که از سمت شما با کمک روانشناس حل کردنی است.
در نهایت بهترین راه حل برای بزرگتر نشدن این مسئله مراجعه شما به روانشناس است و در نطر داشته باشید که تغییر برای آدم‌ها می‌تواند خوب باشد و امااا اطرافیان با تغییر دچار چالش میشوند چون عادت به رفتار جدید ندارند و دچار مقاومت میشوند.
اما هر تغییری بد نیست و می‌تواند به آن فرد زندگی ببخشد.
پیشنهاد بعدی من برای شما این هست که مادرتان را هم تشویق کنید مراجعه به روانشناس داشته باشند تا روند تغییرشان به سمت مثبت باشد

بعد از سال‌ها از خود گذشتگی ممکنه مادر به این نتیجه رسیده که برای نیاز‌های خودش تلاش کنه و بدنبال سرگرمی و استقلال باشه.
با گذشت زمان افراد اولویتهاشون تغییر میکنه.
سفر با دوستان میتونه فشار‌های زندگی را براش کم کنه ممکنه او بدنبال راهی برای فرار از مسئولیت‌ها باشه.
شما میتونید در مورد احساستون با مادر صحبت کنید و راه متعادل تری برای ارضای نیاز خودش و شما پیدا کنید.

سلام
همراه گرامی شرایط شما قابل درک هست که زمانی که به کمک مادر نیاز داشتید به اندازه کافی حمایت دریافت نکردید، از طرفی شرایط گذشته ی مادر هم فرسایشی بوده و به نظر میرسه تحمل ایشون هم کمتر شده، باهاشون صحبت کنید و نیازهاتون رو در محیطی حتی الامکان بدور از خشم و تنش بیان کنید
برای کمک بیشتر از خوانواده درمانگر یا مشاور خانواده کمک بگیرید

سلام
به شما، افراط میتونه تفریط به دنبال خودش بیاره، احتمالا مادرتون به دلیل تجربه‌هایی که در مدت ازدواجشون داشتن، در تعریف نقش خودشون به عنوان همسر و مادر در حال باز تعریف هستند

سلام
اینکه شما بعداز زایمان نیاز به کمک اطرافیان داشته اید نیازمند مطرح کردن به اشخاصی هست که به شما نزدیک هستند.
درصورتی که مادر شما برای تمامی مراحل زندگی شما در سختی بوده و اکنون به خود استراحت می‌دهد و حتی نیاز‌های روحی خود را در قالب سفر با دوستان رفع می‌کند دلیل بر تغییر رفتار نیست.
دیگران حتی اگر پدرومادر باشند ملزم به محبت بی قید و شرط تااخر عمر به فرزند خود نیستند.
بهتر هست در این زمینه با روانشناس مشورت کنید.
تا دوران بعد از زایمان را بهتر طی کنید.

برای اینکه این احساس شما تبدیل به خشم و حتی افسردگی نگردد، پیشنهاد می کنم یک روانشناس را ملاقات کنید.

سلام
عزیزم شاید به خاطر اینکه مادر وارد سن میانسالی شده و بحران میانسالی باعث تغییر سبک زندگی و رفتار ایشون شده، البته شما هم در موقعیتی هستین که نیاز به حمایت دارید و می تونید از دوستان و خانواده و افراد دیگه هم کمک بگیرید

سلام
عزیزم.
با نوشته کوتاه شما اینطور متوجه میشم که مادر شما مدت زیادی خودش رو نادیده گرفته و بخاطر همین مساله ممکنه الان نیاز‌های خودش رو در اولویت قرار بده، هر چند بهتره داستان رو از زبان ایشون هم بشنویم، آنچه اهمیت داره دلگیری شما از نبود مادر کنارتون هست که میتونید با شخص دیگری این فاصله رو پر کنید تا احساس منفی بیشتری رو تجربه نکنید

با درود: مهم این است که احساسات شما و احتمالا پدر دچار مشکل نشود، پیشنهاد مس شود که از رواندرمانگر کمک بگیرید

با سلام
با توجه به شرایطی که الان دارید و انتظارتان از مادر بهتر است به روانشناس مراجعه نمایید.
چون ادامه این نوع طرز فکر هم برای شما و هم فرزند و خانواده تان می تواند آسیب زا باشد.