همچنان از کمبود محبت از سمت مادرم ازره خاطر هستم چه کنم؟

سلام و احترام
احساس تن‌هایی می کنید و سیراب محبت مادری نشدین، اما توجه کنید که الان بزرگسال هستین و خودتون مادر شدین پس باید این احساس تن‌هایی رو مدیریت و کنترل کنید در جلسات مشاوره با تکنیک‌هایی تنظیم هیجانی در شما شکل می گیرد

سلام
به روانشناس مراجعه کنید
به نظر می رسد مادرتان با این شرایط کنار امده و شما حال خوبی را تجربه نمی کنید
تکنیک‌های درمانی متناسب کمکتون می کنه

با درود: برای خیلی‌ها خلا عاطفی بوجود می اید، برای برخی دردناک و غیر قابل قبول است و هر کسی واکنش مخصوص بخود را دارد.
برای رهایی از احساسات مختلط حاصل از آن نیاز به این است که در کنار درمانگر تجربه شوند .

با سلام
در شرایط فعلی احساس تن‌هایی و ناکامی ای که از عدم حضور مادر کنارتان دارید ممکن است به فکر‌هایی همچون انتظارات شما برگردد.
بهتر است با مادرتان در میان بگذارید.
در ضمن مراجعه به روانشناس در شناخت افکار و احساسات و مدیریت هیجان‌هایتان بسیار کمک کننده خواهد بود.

ما نمی توانیم دیگران را تغییر دهیم، لذا باید بر آنچه می توانی کنترل کنی تمرکز کنی، سلامت روانت را مهم بدان و به یک روانشناس مراجعه کن.

با سلام،
بهتر است به روانکاو مراجعه کنید

با سلام
قطعا همه ی ما تا زمانی که زنده هستیم نیاز به محبت و توجه والدینمان داریم و نیاز داریم مطمئن شیم کسی هست که ما رو عمیقا دوست داره.
قطعا روز‌هایی که تازه زایمان کرده بودید و نیاز داشتید مادرتون کنارتون باشه و متاسفانه به دلایل و شرایطی مادرتون کنارتون نبودن، خیلی باید سخت گذشته باشه و اتفاق دردناکی ست . توصیه می‌کنم برای بررسی احساساتی که در این مسیر شکل گرفته و دیده نشده با رواندزمانگر بصورت حضوری صحبت کنید تا با کمک رواندرمانگر احساساتتون تنظیم شن.
رفتار‌های ما حاکی از احساسات ماست، و ندیدن احساسات مانع رفتار و عکس العمل درست و قاطع در لحظه خواهد بود.
رویکرد درمانی من روانپویشی و متمرکز بر هیجانات ست
دکتر طیبه غفوری آثار رواندرمانگر پویشی

سلام.
دوست عزیز مواردی که توصیف کردین، نشانه‌هایی از اضطراب و افسردگی که نتیجه عدم شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکی است را نشان می دهد . حضور پر رنگ نادر در سال‌های اولیه رشد، ضامن سلامت روان فرد در بزرگسالی است . این و ابستگی روانی چرخه معیوب فکری را برلی شما ایجاد کرده است . احساس نیاز _ مادر ناکافی _ اضطراب و افسردگی.
و این چرخه معیوب همچنان ادامه دارد.
توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس CBT و طرحواره درمانگر مراجعه کنید تا بتوانید در دو حوزه شناختی و رفتاری درمان شده و مهارت‌های لازم برای موفقیت در زندگی، نظیر اعتماد به نفس و عزت، روحیه خود باوری و خود ارزشمندی، پذیرش گذشته و بخشش و بسیاری موارد دیگر را فرا گیرید.

با سلام،
این که به دلیل نگرفتن توجه لازم نیازهاتون تامین نمی‌شه و دلگیر شدید، حق دارید، اما باید ببینیم چجوری می تونید این نیاز رو تامین کنید تا حالتون بد نشه، روشی که انتخاب می کنید بسیار مهمه چونممکنه خود اون روش دوباره باعث بشه حال شما بدتر بشه، به زبون ساده زخم داری و اون زخم‌ها عفونت کرده باید بازشون کنی مرهم بزاری تا یاد بگیری چجوری نیازهاتو تامین کنی و این بار رو و سنگینی اون رو از روی دوشت کم کنی.

سلام
با توجه به مطالبی که گفتید، بهتر است شما و مادرتون هردو به روانشناس مراجعه کنید.

عزیزم احساساتی که با مادرتون تحربه می کنید خیلی ریشه ای هستن و برای مدیریت آن ها لطفا تراپی بگیرید .درمان متمرکز بر هیجان به شما کمک می کنه.

احساسات شما کاملا قابل درک است.
در نظریه روانکاوی، روابط اولیه با والدین نقش مهمی در شکلگیری روان فرد ایفا می‌کنند.
مادر شما ممکن است به دلیل تجربیات کودکی خود دچار محرومیت هیجانی شده باشد، که این امر می‌تواند بر توانایی او در ارائه حمایت عاطفی به شما تاثیر گذاشته باشد.
این رفتار‌ها ممکن است به عنوان مکانیزم‌های دفاعی ناخودآگاه عمل کنند، جایی که او به صورت ناخودآگاه از نزدیکی عاطفی پرهیز می‌کند تا از تکرار درد‌های گذشته جلوگیری کند.
پرداختن به این موضوعات در فضای روانکاوی می‌تواند به شما کمک کند، تا الگو‌های پنهان در روابط خانوادگی را شناسایی و درک کنید.
با درک عمیقتر این دینامیک‌ها، می‌توانید راه‌های موثرتری برای مدیریت احساسات خود و بهبود ارتباط با مادرتان پیدا کنید.