روانپزشکی و روانشناسی؟

با سلام
همانطور که گفتید بعد از عصبانیت مشکلات جسمانی برای شما اتفاق می افتد.
پس بنابراین باید بدنبال مدیریت خضم و عصبانیت باشید که در این راستا تغییر سبک زندگی و نوع تفکر، خواب مناسب و بموقع حضور در طبیعت و دور از هیاهو، مدیریت رفتار با افرادی که در ارتباط با آنها هستید، ورزش کردن روزانه، تمرین تنفس عمیق هر از گاهی و بطوز کلی یک دگرگونی و نواندیشی مجدد در زندگی می تواند حال شما را بهتر کند

خشم مزمن (طولانی مدت) می تواند بر الگو‌های تفکر و رفتار تاثیر بگذارد و مشکلات جسمانی ایجاد کند مانند فشار خون بالا، مشکلات قلبی، سردرد، اختلالات پوستی و مشکلات گوارشی .
راه‌های کمک به خود در عصبانیت و خشم:
به هنگام خشم شدید، سعی کنید تنفس عمیق داشته باشید.
نفس عمیقی از دیافراگم خود بکشید به آرامی کلمه یا عبارت آرام باش یا آرام را تکرار کنید.
چه خشم ما در مورد چیزی باشد که در گذشته اتفاق افتاده یا چیزی که در حال حاضر اتفاق افتاده، کمی مکث و فکر کردن در مورد اینکه چرا و چطور ما داریم شرایط را تفسیر می کنیم، چرا ما داریم اینطور برخورد می کنیم می تواند به ما کمک کند که یاد بگیریم چطور با خشممان مقابله کنیم.
همینطور می تواند به ما در پیدا کردن راهکار‌های سازنده برای کنترل خشممان کمک کند.
حتی اگر خشمتان را بروز داده اید باز بنشینید و فکر کنید تا دفعات بعد تکرار این نوع هیجان نداشته باشید.
اگر مشکل در شناخت علت اصلی عصبانیت دارید، در دفترچه یادداشت یا نوت موبالیتان به مدت حداقل 2 ماه هر بار که عصبانی و خشمگین را یادداشت کنید، تا علل اصلی انفجار هیجانی شما مشخص شود.
سعی کنید شوخ طبعی را در خود افزایش دهید و زاویه طنز هر موقعیتی را ببینید.
مهارت خوب گوش دادن را در خود افزایش دهید.
حتما آب بنوشید، سریعا خود را به هوای آزاد نزدیک کنید، پنجره باز کنید، وارد حیاط شوید (زیرا نیاز ضروری به اکسیژن دارید).
مهارت‌های افزایش هوش هیجانی به کنترل خشم کمک می کند .
از مصرف مشروبات الکلی که باعث تحریکات عصبی می شوند پرهیز کنید.

با سلام
و وقت بخیر.
توجه داشته باشید که علامت‌های یکسان فیزیولوژیک می‌تواند علت دهها بیماری متفاوت باشد و لیبل زدن این اختلالات؛ به صورت مجازی کاملا غیرعلمی است؛ مگر در سطح نظام ارجاع و حدس‌های بالینی.
اما در مورد شما اگر علائم جسمانی را فاکتور بگیریم؛ باید دید علت عصبانیت شما تا این حد چیست؟
نشانه‌ها و علائم اولیه خشم را در خود شناسایی کنید؛ برای آنها علامتی را مانند چراغ قرمز راهنمایی و یا پرچمی سرخ رنگ را تعیین کنید؛ آیا در این زمان‌ها احساس تنگی نفس، مشت کردن دست، بلند شدن صدا، خیره شدن به دیگران، احساس حسادت و فلاکت، خشکی دهان؛ لرزش دست‌ها؛ فشردن دندان‌ها و یا تپش قلب و گرگفتگی دارید؟؟؟ آیا موقعیت‌هایی همچون ترافیک؛ اتوبوس و متروی شلوغ؛ شوخی یک دوست درباره یک موضوع حساس؛ متهم شدن برای گناه نکرده؛ خانه شلخته و به هم ریخته؛ صدای بلند تلویزیون و . برای شما حساسیت برانگیز است؟؟؟
در موقیت‌های فوق الذکر بر افزایش خشم خود تمرکز و آگاهی داشته باشید؛ آموزش تن آرامی عضلانی را بصورت روزانه تمرین کنید.
تنفسی عمیق و منظم را برقرار کنید؛ شستن دست و صورت؛ شمارش بر عکس اعداد؛ یک آبنبات زنجبیلی و یا شکلات تلخ و یا یک لیوان آب خنک بنوشید، چند صلوات بفرستید؛ تنفس عمیق را فراموش نکنید و در صورت نیاز موقعیت را برای مدتی ترک کنید.
به صورت منظم با دوستی مورد اعتماد درد و دل کنید، احساسات و هیجانات منفی و مثبت خود را جراتمندانه و بلافاصله در عین رعایت رعایت حقوق دیگران ابراز کنید.
به طور روزانه فایل‌های صوتی خودهیپنوتیزم و تصویرسازی ذهنی را گوش دهید.
توپ‌های کاهش استرس و اضطراب تهیه کنید.
ورزش روزانه؛ شنا؛ پیاده روی؛ ترکاندن بادکنک؛ مشت زدن به کیسه بوکس؛ له کردن گوجه فرنگی؛ مرتب کردن خانه؛ شستن ظرف‌ها؛ نوشتن نام فردی که از او عصبانی هستید و پاره کردن کاغذ‌ها؛ و تمرین صندلی خالی با کسی که از او عصبانی هستید؛ موسیقی، نقاشی و مجسمه سازی در پالایش خشم موثر است.
برای کنترل وضعیت مخاطب پرخاشگر (فرضا همسر بداخلاق) از تکنیک‌های خلع سلاح استفاده کنید؛ قبل از انتقاد بخشی از حرف او را تایید کنید و به او بگویید که ناراحتی و عصبانیت او را درک می‌کنید! در بحث‌ها مقایسه؛ توهین و تهدید و برچسب زدن‌ها را به حداقل برسانید (به عنوان مثال تو همیشه دروغ میگویی؛ قطعا تحریفی شناختی است؛ چون کلماتی مثل همیشه؛ هرگز، هیچ وقت و باید‌ها به ما دروغ میگویند!!!
جسارت و رفتار جراتمندانه را یاد بگیرید؛ پذیرش این نکته که عقاید و نیاز‌های شما درست به اندازه عقاید و نیاز‌های دیگران مهم و قابل احترام است؛ نه گفتن به خواسته‌های غیرمنطقی را تمرین کنید.

اضطراب و افسردگی می‌تواند علایم جسمانی ایجاد کند که گمراه کننده باشد و شما تصور کنید که من اضطراب و افسردگی ندارم ولی ریشه ان اضطراب و افسردگی باشد . درمان دارویی کوتاه مدت علایم را برطرف می‌کند . لزوما همه دارو‌های روانپزشکی خواب آور نیستند . نگران نباشید و به روانپزشک مراجعه کنید.
در صورت عدم تمایل به مصرف دارو، از روش غیر دارویی استفاده کنید که رواندرمانگر به شما پیشنهاد می‌دهد.
روش غیر دارویی نیاز به زمان بیشتر و هزینه بیشتر دارد . درمان دارویی زودتر اثر می‌کند . انتخاب با شماست.

با سلام
خدمت شما
با توجه به اینکه علایم به دنبال عصبانیت ایجاد می شود، پس در ابتدا کنترل عصبانیت پیشگیری خواهد کرد که روش‌هایی را روانشناسان محترم ذکر کردند می توانید انجام دهید درصورتیکه باز هم حالات فوق ادامه داشت توصیه می‌کنم هم از نظر علل طبی بررسی شوید و هم جهت ارزیابی از نظر سایر علایم و در صورت لزوم شروع درمان دارویی مراجعه به روانپزشک داشته باشید.

با سلام.
بهتر است با مراجعه به روانپزشک ارزیابی طبی و روانی انجام شود