خود بیمار انگاری و ترک داروی روانپزشکی؟

سلام من دو ساله که خیلی بد جور خود بیمار انگاری دارم هر کجای بدنم درد میگیره فکر میکنم در آن قسمت از بدنم دچار سرطان شده اصلا آرامش ندارم مثلا وقتی سردرد میاد سراغم میترسم که نکنه تومور مغزی داشته باشم پنج ماه پیش هم رفتم ام آر آی مغز دادم که نرمال بود ولی بازم استرس دارم و به هر نوع بیماری که بهش فکر میکنم و ازش میترسم علائمش میاد سراغم به روانپزشک هم مراجعه کردم.
1
سلام و وقت بخیر
حفظ آرامش.
ورزش
گفتگو و ابراز احساسات.
اعتماد به دکترتون
0
سلام و عرض ادب.
نشانه‌ها مربوط به نوعی اختلال اضطرابی بنام اضطراب بیماری هست و زمانی که اطلاعاتی یا علایمی از یک بیماری را بررسی کنید فکر می کنید آن علائم رو دارید و ذهن تون درگیر نشانه‌های مرتبط با بیماری می‌شه.
به طور کلی درمان اختلالات اضطرابی به ترکیب دارو و رواندرمانی بهتر جواب میده
0
سلام
دوست عزیز پیگیر درمان دارویی و روان درمانی نزد روانپزشک خود باشید از تغییر روانپزشک پرهیز کنید و تعداد مراجعات به سایر تخصص‌ها را محدود کنید مگر به توصیه روانپزشکتان
0
دوست عزیز این مسئله با ترکیب دارو و روان درمانی برطرف می‌شود مراجعه به روانشناس هم داشته باشید حل می‌شود نگران نباشید
0
با سلام
علاوه بر دارو بهتر است رواندرمانی را هم شروع کنید.
مراجعه به روانشناس داشته باشید.
0
با سلام.
باور ترس از آسیب دیدن و بیمار شدن باعث اضطراب و نگرانی‌های مزمن می شود که نشانگر خاطرات یا طرحواره ناسازگار اولیه از گذشته می باشد.
طرحواره ترس از آسیب دیدن و بیمار شدن در موقعیت‌های ویژه مانند رویارویی با اینترنت و شبکه‌های مجازی، شنیدن اخبار بیماری بستگان و سایر موارد فعال شده و بصورت رفتار‌های چک کردن با مراجعات مکرر به پزشکان مشاهده می شود.
چنین طرحواره آسیب زایی درحالت کودک آسیب پذیر و نیازمند مراقبت و توجه احساس می شود نشانگر آن است که حالت بزرگسال توانمند، خود_ مراقب، خودکفا و رشد یافته نمی باشد که نگاه منطقی و واقع بینانه نسیت به سلامتی، مراقبت از خویش داشته باشد.
شرکت در جلسات طرحواره درمانی نیازمند به انگیزه تغییرات، صرف زمان و هزینه می باشد.
0
سلام
حتما داروی مصرفی تون رو ادامه بدین و در کنار دارو مشاوره و تراپی هم داشته باشید
0
سلام.
دوست عزیز؛
آنچه شما توصیف می کنید، کاملا با اختلال خودبیمارانگاری مطابقت دارد؛.
مراجعه به روانپزشک تصمیم درستی بوده، اما نکته بسیار مهم این است که در کنار دارو، رواندرمانی تخصصی، به خصوص درمان شناختی رفتاری (CBT) ضروری است.
این نوع درمان به شما کمک می‌کند افکار ترسناک و اشتباه درباره بیماری را شناسایی، مهار و بازسازی کنید.
توصیه می کنم حتما جلسات منظم روان درمانی را شروع یا ادامه دهید.
روان درمانی به شما آرامش ذهنی، کنترل افکار، و زندگی بدون ترس مداوم از بیماری را بازمی گرداند.
0
سلام و درود
چقدر اینطوری زندگی برات سخت می‌شه انگار الان من یک بخش در وجودت می بینم که دائم نگران سلامتی تو است و هر مسئله ای پیش میاد سریع آلارم میده آژیر میکشه که نکنه خطر بزرگی داره تهدیدت می کنه انگار برای اینکه ازت مراقبت کنه خیلی داره تلاش می کنه و باید حواسش جمع باشه بهتره با مراجعه به روانشناس هیجان مدار این بخش را ببینی و با کمک روانشناس کم کم ارومش کنی اون اروم بشه استرس و نگرانی هم کم می‌شه
0
باسلام درکناردارودرمانی حتما روان درمانی راشروع کنید
0
سلام،
شما دچار اختلال خودبیمارانگاری هستید؛ با وجود آزمایش‌های نرمال، دائم نگران بیماریاید.
این اضطراب باعث بروز علائم بدنی واقعی می‌شود.
درمان با دارو‌های ضداضطراب تحت نظر روانپزشک و رواندرمانی امکانپذیر است.
0
با سلام
و وقت بخیر.
بعد از مصاحبه و در صورت تایید فرض فعلی.
فرآیند درمان اضطراب بیماری کمی مشکل و نیازمند به همکاری کامل مراجع است.
ابتدا باید اجتناب‌ها مشخص شود و سپس رفتار‌های اطمینان طلبی به حداقل خود برسد.
البته در این میان فعالسازی رفتاری حداکثری؛ آموزش تکنیک‌های آرمیدگی و بازسازی شناختی افکاری که و قایع را فاجعه آمیز و در کنترل کامل میخواهند؛ نیز بخشی از درمان خواهد بود.
0
سلام و وقت بخیر
حفظ آرامش.
ورزش
گفتگو و ابراز احساسات.
اعتماد به دکترتون
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
خود بیمار انگاری، که گاهی به نام و سواس فکری-بیماری‌های مزمن یاد می‌شود، نوعی اختلال اضطرابی است که فرد به شدت نگران بیماری‌های جدی می‌شود، حتی زمانی که هیچ مدرک پزشکی مبنی بر وجود آن بیماری‌ها وجود ندارد.
این حالت می‌تواند بسیار آزار دهنده باشد و به شدت بر کیفیت زندگی فرد تاثیر بگذارد.
مهم است که بدانید ترک ناگهانی دارو‌های روانپزشکی بدون مشورت با پزشک می‌تواند خطرناک باشد و ممکن است عوارض جانبی جدی به دنبال داشته باشد.
درمان معمولاً شامل دارو درمانی و روان درمانی است که به فرد کمک می‌کند تا با افکار و احساسات خود بهتر مدیریت کند.
همچنین شرکت در جلسات گروهی یا استفاده از روش‌های آرامش‌بخش مانند مدیتیشن و یوگا می‌تواند مفید باشد.
توصیه می‌شود در طول این دوره، بیمار به طور منظم با روانپزشک خود در ارتباط باشد و به تجویز‌ها و دستورالعمل‌های پزشکی عمل کند.