شوهرم دربهترین لحظه زندگی ام از من بدش میاد؟

سلام
گاها اقدامات و مداخلات زیبایی میتونه به شما کمک کنه.
توصیه می‌شه جهت مشاوره این موضوع به متخصص جراحی مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز؛ درک می‌کنم که در چه وضعیت دشوار روحی قرار دارید .
با توجه به احساس مکرر تحقیر شدن، نادیده گرفته شدن، و تلاش‌های مداومی که می کنید اما دیده نمی‌شوید، به شدت توصیه می کنم که به روانشناس مراجعه کرده و روان درمانی را شروع کنید.
روان درمانی به شما کمک می‌کند عزت نفس آسیب دیده را ترمیم کنید، مرز‌های سالم در رابطه تعریف کنید، و تصمیمی آگاهانه برای ادامه یا پایان رابطه بگیرید.
تصمیم به طلاق نیازمند بررسی دقیق روانی و هیجانی است تا از انتخاب‌های ناگهانی، هیجانی و آسیب زا پیشگیری شود.

درود بر شما،
از شرح حال شما معلومه سال‌ها زندگی مشترک رو تجربه می‌کنید، چرا در حال حاضر دچار افکار جدایی و طلاق شدین؟ آیا جدیدا اتفاق خاصی رخ داده؟ حتما از روانشناس کمک بگیرین

با سلام
طلاق می‌تواند راهکار باشد اما نه راهکار اول شما هر زمان می‌توانید اقدام کنید نیاز به ارزیابی و اسیب شناسی رابطه دارد که انتظارات و خواسته همسر تان و شما چیستتوصیه می‌شود به روان شناس مراجعه نمایید

سلام
وقت بخیر
شما بیشتر از طلاق و جدایی نیاز به جلسات مشاوره دارید !!! در صورت عدم نتیجه مطلوب شاید بتونید به جدایی فکر کنید !! و اینکه این موضوع نیاز به شنیدن صحبت‌های همسر شما هم داره ! پس بهتره جلسات مشاوره داشته باشید .

کاملا متوجهام که چقدر این وضعیت برایتان سنگین و دردناک است.
اینکه با وجود تمام تلاش‌ها و زحمت‌هایی که برای خانوادهتان میکشید، احساس کنید دیده نمی‌شوید یا با دیگران مقایسه می‌شوید، می‌تواند اعتمادبهنفس و آرامش روانیتان را عمیقا تحتتاثیر قرار دهد.
کاملا طبیعیست که در چنین شرایطی احساس ناامیدی یا حتی فکر به جدایی به ذهنتان بیاید.
اما طلاق، تصمیمی بسیار بزرگ و سرنوشتساز است.
قبل از هر اقدامی، شاید بهتر باشد در فضایی امن و بیقضاوت با یک روانشناس متخصص مشورت کنید.
نه لزوما برای «درمان» خودتان، بلکه برای اینکه با حمایت و راهنمایی دقیق، بتوانید بهتر شرایط را تحلیل کنید و ببینید واقعا چه چیزی به صلاح آرامش، عزتنفس و آیندهتان است.
اگر همسرتان از درون آسیبدیده است و ناتوان از دیدن ارزش‌های شماست، این مشکل اوست، نه شما.
شما زنی توانمند، پرتلاش و مسئولیتپذیر هستید که لیاقت دیدهشدن و احترام را دارید.
اگر او این واقعیت را نمی‌بیند، نشانه ضعف نگاه اوست، نه کاستی شمامهربانانه و با احترام به خودتان، مسیر را آگاهانه انتخاب کنید.
هر تصمیمی بگیرید، چه ماندن چه رفتن، مهم این است که در مسیر حفظ آرامش، شان و ارزش خودتان باشد.
همیشه این را به خودتان یادآوری کنید: شما سزاوار عشق، احترام و آرامشید

با درود.
اگر شما جواب مسئله را می دانید نیاز به سوال کردن ندارید.
و اگر جواب را نمی دانید بهتر است از فردی متخصص کمک بگیرید.
تصور می کنم شما بیشتر نیازمند اطمینان بخشی و حمایت دارید.

سلام و وقت بخیر.
حفظ ارامش و انتخاب بهترین تصمیم با نظر دکتر متخصص از اقدامات لازمی است که باعث بهبود شرایطتون خواهد شد.

سلام
عمیقا متاسفم که چنین احساسی دارید و تجربه‌هایی که تعریف کردید بسیار دردناک هستند.
اینکه احساس می‌کنید با وجود تمام تلاش‌ها و توانایی‌هایتان، دیده نمی‌شوید و مورد قضاوت قرار میگیرید، واقعا دلخراش است.
این نوع مقایسه‌ها و بیتوجهی‌ها می‌تواند به شدت به اعتماد به نفس و احساس ارزشمندی فرد آسیب بزند.
؛
شما به درستی به تلاش‌هایتان برای بهبود وضعیت اشاره کردید: فرزندان را به تفریح میبرید، مهارت‌هایی مانند خیاطی و آشپزی را انجام میدهید و حتی رانندگیتان بهتر از همسرتان است.
این‌ها نشاندهنده مسئولیتپذیری، عشق به خانواده و توانمندی‌های شماست.
اینکه همسرتان با دیدن زوج‌های دیگر یا مقایسه‌ها، توجهش را از شما منحرف می‌کند و باعث ناراحتی شما می‌شود، رفتار مناسبی نیست و نیاز به توجه دارد.
؛
در مورد اینکه آیا درمانش فقط طلاق است، این یک تصمیم بسیار بزرگ و شخصی است و نمی‌توانم به طور قطعی بگویم که طلاق تنها راه حل است یا خیر.
تصمیم به طلاق باید بر اساس ارزیابی دقیق تمام جوانب و با در نظر گرفتن سلامت روانی و عاطفی شما و فرزندانتان گرفته شود.
؛
قبل از رسیدن به چنین نتیجهگیری قطعی، شاید بهتر باشد چند نکته دیگر را در نظر بگیرید و امتحان کنید:
؛
1 ارتباط مستقیم و صادقانه با همسر: آیا تا به حال به طور مستقیم و در یک زمان مناسب، احساسات و ناراحتی خود را از این مقایسه‌ها و بیتوجهی‌ها با همسرتان در میان گذاشتهاید؟
بیان کردن احساسات با جملاتی مانند وقتی فلان رفتار را میکنی، من احساس می‌کنم.
می‌تواند به او کمک کند تا متوجه تاثیر کار‌هایش بشود.
شاید او ناخواسته این کار را می‌کند یا از عمق تاثیر آن بر شما بیخبر است.
؛
2 مشاوره زوج درمانی: شما گفتید که روانشناس واقعا نیاز نیست، اما گاهی اوقات مشکلات در ارتباطات زناشویی به قدری ریشهدار میشوند که نیاز به کمک یک متخصص سوم (زوج درمانگر) دارند تا بتواند فضایی امن برای گفتگو فراهم کند و به شما در حل این تعارضات کمک کند.
یک زوج درمانگر می‌تواند به همسرتان کمک کند تا الگو‌های فکری ناسالم خود را بشناسد و بتواند ارتباط سالمتری با شما برقرار کند.
این لزوما به معنای روانپزشک بودن نیست، بلکه تمرکز بر بهبود روابط است.
؛
3 ارزیابی نقش خودتان (بدون سرزنش): گاهی اوقات، در روابطی که احساس بیارزشی میکنیم، ممکن است ناخودآگاه رفتار‌هایی از خود نشان دهیم که این احساس را تقویت می‌کند.
این به معنای مقصر دانستن شما نیست، بلکه به این معناست که شاید لازم باشد نگاهی به دینامیک رابطه بیندازیم.
آیا شما در تلاش برای جلب رضایت او، بیش از حد به خودتان فشار میآورید؟
؛
4 اولویت دادن به سلامت خودتان: مهم‌ترین نکته این است که شما احساس امنیت و ارزشمندی کنید.
اگر در حال حاضر این رابطه باعث فرسودگی شدید روحی و جسمی شما شده و هیچ نشان‌های از تغییر مثبت نمی‌بینید، حفظ این رابطه ممکن است به ضرر شما باشد.
در این صورت، فکر کردن به جدایی به عنوان یک راه برای نجات خود، منطقی است.
؛
قبل از هر تصمیمی، پیشنهاد می‌کنم یک جلسه با یک زوج درمانگر داشته باشید تا بتوانید این مسائل را با حضور یک متخصص بررسی کنید.
حتی اگر در نهایت به این نتیجه رسیدید که جدایی بهترین راه است، داشتن یک گفتگوی تخصصی می‌تواند به شما کمک کند تا این مسیر را با آمادگی و آگاهی بیشتری طی کنید.
؛
لطفا به خودتان سخت نگیرید.
شما ارزشمند هستید و شایسته احترامی متقابل و عشقی بدون قید و شرط هستید.
اگر احساس می‌کنید که همسرتان قادر به درک و تغییر این رفتار‌ها نیست، پس حق دارید که به فکر آینده خود و فرزندانتان باشید.
موفق باشید
.