سلام من رابطه ی احساسی ۹ ساله ای داشتم که دوماهی میشه تموم شدت و کات کردیم علتش هم این بود که خونواده من اجازه ازدواج باایشون رو بهم ندادن و اون هم رفت با این آسیب روحی و این قلب نا آروم باید چیکارکنم؟
0
سلام وقت بخیر شرایط روحی افراد در این مواقع حتما نیاز داره که با کسی مشورت کنه. بهترین توصیه مشاوره با روانشناس خانواده هست تا در کنار شما بتونه بهترین راهنمایی رو بکنه
متاسفم از چیزی که تجربه کردی. تموم شدن یک رابطه 9 ساله، بهخصوص وقتی هنوز احساسات قوی وجود داره، مثل سوگواری برای از دست دادن یک بخش بزرگ از زندگیات هست. طبیعیست که قلبت ناآروم باشه و روحت زخمی. برای کمک به التیام این درد، چند پیشنهاد جدی و انسانی: 1سوگواری را انکار نکن: این پایان، درست مثل از دست دادن یک عزیز، نیاز به سوگواری داره. اشک بریز، بنویس، صحبت کن. این مرحله باید طی بشه. 2حرف بزن، ولی با کسی که امنه: دوستی، مشاور، روانشناس، یا حتی دفتر خاطراتت. حرف زدن کمک میکنه که احساساتت رو از درونت بیرون بیاری. 3خودت رو سرزنش نکن: این تصمیم، حتی اگه خارج از کنترل تو بوده، به این معنی نیست که تو شکست خوردی. تو به اندازهی کافی جنگیدی. 4برای خودت زندگی بساز: فعلا تمرکزت رو بذار روی کارهایی که بهت آرامش میدن: کتاب، ورزش، سفر کوتاه، یادگیری چیزی جدید، مراقبه یا یوگا. 5کمک حرفهای بگیر: اگه احساس میکنی شبها نمیتونی بخوابی، اشتها نداری، یا امیدت به آینده از بین رفته، با یک روانشناس صحبت کن. حمایت حرفهای خیلی میتونه کمککننده باشه. 6اجازه بده زمان کار خودش رو بکنه: زخم عاطفی مثل زخم فیزیکی زمان میبره. اما با مراقبت درست، بهبود پیدا میکنه، حتی اگه جاش بمونه.
درود بر شما. شروع این احساس در نوجوانی بوده شاید به این خاطر که خیلی تنها بودید یعنی تنها هیجان بوده نه شناخت و عقلانیت و با لین احساس بزرگ شدید و الان این جدایی برایتان غم انگیزه از طرف دیگر والدین نسبت به آینده و سعادت شما احساس مسیولیت میکنند و تمام توان خود را برای به سرانجام رسوندن فرزند میگذارند، مسلما تصمیم انها چیزی جز عشق و حفاطت از شما نبوده. برای گذر از این غم با یک روانشناس صحبت کنید.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
پس از پایان یک رابطهی طولانیمدت و عمیق، احساس ناراحتی و درد روحی طبیعی است. شما در حال تجربهی یک دوره سخت از عزاداری و احساس غم هستید. مراحل زیر میتوانند به شما کمک کنند تا بهبود یابید: 1 اجازه دهید احساسات خود را بروز دهید: گریه کردن و ابراز احساسات، بخشی طبیعی از فرایند بهبود است. 2 حمایت اجتماعی بجویید: صحبت کردن با دوستان و خانوادهای که حمایتگر هستند، میتواند بسیار مفید باشد. همچنین، مشاوره با یک روانشناس یا مشاور میتواند به شما کمک کند تا احساسات خود را بفهمید و با آنها روبهرو شوید. 3 مراقبت از خود را افزایش دهید: وقت گذاشتن برای فعالیتهایی که از آن لذت میبرید یا ورزش منظم میتواند بر روحیه شما تأثیر مثبت بگذارد. 4 زمان دهید: بهبودی پس از یک آسیب روحی ممکن است زمانبر باشد. صبور باشید و انتظار نداشته باشید که بلافاصله احساس بهتری پیدا کنید. 5 برنامهریزی برای آینده: تمرکز بر اهداف شخصی و ساختن آیندهای که شما را خوشحال میسازد، میتواند به شما انگیزه و هدف بدهد.
